กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า G.8

ต้นเอ๋ยต้นไทร สูงใหญ่รากย้อยห้อยระย้า

และต้นโพธิ์พุ่มแจ้แผ่ฉายา มีเนินหญ้าใต้ต้นเกลื่อนกล่นไป

ล้วนร่างคนในเขตต์ประเทศนี้ ดุษณีนอนรายณภายใต้

แห่งหลุมลึกลานสลดระทดใจ เรายิ่งใกล้หลุมนั้นทุกวันเอย

---

ความรู้สึกของผู้แต่งคำประพันธ์บทนี้ ตรงกับข้อใดมากที่สุด

• สงสาร

• ปลง

• ทุกข์ร้อน

• หมดความหวัง

สกุลเอ๋ยสกุลสูง                      ชักชูงจิตฟูชูศักดิ์ศรี

  อำนาจนำความสง่าอ่าอินทรีย์          ความงามนำให้มีไมตรีกัน

  ความร่ำรวยอวยสุขให้ทุกอย่าง              เหล่านี้ต่างรอตายทำลายขันธ์

  วิถีแห่งเกียรติยศทั้งหมดนั้น                      แต่ล้วนผันมาประจบหลุมศพเอย

---

ข้อใดเป็นข้อสรุปที่ดีที่สุดของกลอนบทข้างต้น

• สมบัติทุกชิ้นต้องถูกฝังลงไปในหลุมศพ

• ทุกชีวิตล้วนเดินทางไปสู่ความตาย

• คนที่มีเกียรติต้องไปพับกันที่หลุมศพ

• อำนาจทำให้บุคคลมีความสง่างาม

ข้อใดแสดงถึงระดับชั้นทางสังคม

• เช้าก็ขับโคกระบือถือคันไถ สำราญใจตามเขตประเทศถิ่น

• ทิ้งทั้งหนูน้อยน้อยร่อยร่อยรับ เห็นพ่อกลับปลื้มเปรมเกษมสันต์

• บุปผชาติชูสีและมีกลิ่น อยู่ในถิ่นที่ไกลเช่นไพรสณฑ์

• ไม่เหมือนอย่างบางศพญาติตบแต่ง เครื่องแสดงเกียรติเลิศประเสริฐศรี

ข้อใดคือคุณลักษณะของชาวนาที่ผู้เขียนยกย่องมากที่สุด

• ห่างเอ๋ยห่างไกล ห่างจากพวกมักใหญ่ฝักไฝ่หา

• แต่สิ่งซึ่งเหลวไหลใส่อาตมา ความมักน้อยชาวนาไม่น้อมไป

• เพื่อรักษาความสราญญานวิเวก ร่มซื้อเฉกหุบเขาลำเนาไศล

• สันโดษดับฟุ้งซ่านทะยานใจ ตามวิสัยชาวนาเย็นกว่าเอย

ดวงเอ๋ยดวงจิตต์ ลืมสนิทกิจการงานทั้งหลาย

ย่อมละชีพเคยสุขสนุกสบาย เคยเสียดายเคยวิตกเคยปกครอง

ละทิ้งถิ่นที่สำราญเบิกบานจิตต์ ซึ่งเคยคิดใฝ่เฝ้าเป็นเจ้าของ

หมดวิตกหมดเสียดายหมดหมายปอง ไม่ผินหลังเหลียวมองด้วยซ้ำเอย

---

บทประพันธ์ข้างต้น สะท้อนความเชื่อใดมากที่สุด

• กิเลส

• อบายมุข

• การเมือง

• ทรัพย์สิน

ซากเอ๋ยซากศพ อาจเป็นซากนักรบผู้กล้าหาญ

เช่นชาวบ้านบางระจันขันรำบาญ กับหมู่ม่านมาประทุษอยุธยา

เช่นนั้นท่านกวีเช่นศรีปราชญ์ นอนอนาถเล่ห์ใบ้ไร้ภาษา

หรือผู้กู้บ้านเมืองเรืองปัญญา อาจจะมานอนจมถมดินเอย

---

จากบทประพันธ์ข้างต้น แสดงให้เห็นถึงความอัจฉริยะของกวีในด้านใดชัดเจนที่สุด

• การสอดแทรกคุณธรรมให้มนุษย์สามัคคีกัน

• การให้ความรู้ทางด้านประวัติศาสตร์

• การรู้จักดัดแปลงวัฒนธรรมต่างชาติให้เข้ากับวัฒนธรรมไทย

• การใช้สำนวนให้คนรู้จักกตัญญูประเทศชาติ

วังเอ๋ยวังเวง หง่างเหง่ง! ย่ำค่ำระฆังขาน

ฝูงวัวควายผ้ายลาทิวากาล ค่อยค่อยผ่านท้องทุ่งมุ่งถิ่นตน

ชาวนาเหนื่อยอ่อนต่างจรกลับ ตะวันลับอับแสงทุกแห่งหน

ทิ้งทุ่งให้มืดมัวทั่วมณฑล และทิ้งตนตูเปลี่ยวอยู่เดียวเอย

---

ฉากในเหตุการณ์ข้างต้น เป็นช่วงเวลาใด

• ช่วงเวลาพลบค่ำ

• ช่วงเช้า

• ช่วงดึก

• ช่วงหัววัน

ผู้ประพันธ์ต้นฉบับของ กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า

• William Shakespeare

• Sunthorn Phu

• Emily Dickinson

• Thomas Grey

ผู้ประพันธ์ต้นฉบับของ กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า เป็นชาวอะไร

• ไอซ์แลนด์

• ญี่ปุ่น

• อังกฤษ

• นอร์เวย์

ผู้ประพันธ์ กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า ฉบับภาษาไทย คือพระยาอุปกิตศิลปสาร

ท่านมีคุณความดีที่เป็นที่เชิดชูของประเทศไทย อย่างไรบ้าง (ตอบมากกว่าหนึ่งข้อ)

• ถือเป็นอาจารย์ใหญ่คนแรกของไทย

• เป็นผู้ขยายเส้นทางรถไฟสายใต้

• เป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย

• เป็นผู้คิดคำว่า "สวัสดี"