Tolerancja i zrozumienie-jak wspierać osoby w spektrum autyzmu

Spotykasz kolegę w spektrum autyzmu i chcesz się przywitać.

• Podchodzisz bardzo blisko i obejmujesz go bez pytania.

• Wyciągasz rękę do uścisku i naciskasz mocno, nawet jeśli on nie odwzajemnia gestu.

• Zatrzymujesz się w niewielkiej odległości i mówisz „Cześć!” bez wyciągania ręki.

• Jeśli chcesz podać rękę, pytasz: „Czy mogę uścisnąć ci dłoń?”

Koleżanka w spektrum autyzmu wydaje się smutna – chcesz ją pocieszyć.

• Zamiast przytulać, pytasz: „Czy chcesz pogadać?”

• Podchodzisz bardzo blisko, nachylasz się nad nią i pytasz głośno: „Co się stało?!”

• Jeśli nie odpowiada, zostawiasz jej przestrzeń, ale dajesz znać: „Jestem tu, jeśli będziesz chciała porozmawiać”.

• Przytulasz ją mocno i długo, mówiąc: „Nie martw się, będzie dobrze!”.

Kolega w spektrum autyzmu ma trudności w nawiązywaniu rozmowy i siedzi sam. Co robisz? Wybierz właściwą odpowiedź.

• Zaczynam rozmowę od neutralnego tematu, np. „Lubisz gry komputerowe?” lub „Co sądzisz o dzisiejszej lekcji?”.

• Obgaduje go z koleżanką.

• Ignoruje go, bo zakładam, że skoro siedzi sam, to nie chce z nikim rozmawiać.

• Siadam w pobliżu i spokojnie pytasz: „Hej, mogę się przysiąść?”

Chcesz pomóc koledze w spektrum, który ma trudności w zadaniu, podchodzisz do niego.

• Zatrzymujesz się w rozsądnej odległości i pytasz: „Czy potrzebujesz pomocy?”

• Jeśli nie chce pomocy, nie naciskasz i dajesz mu pracować samodzielnie.

• Bez pytania stajesz tuż za nim i zaglądasz przez ramię do jego zeszytu.

• Dotykasz jego ręki lub ramienia, żeby zwrócić na siebie uwagę.

Kolega w spektrum autyzmu nie zrozumiał żartu. Co robisz?

• Spokojnie wyjaśniasz żart w prosty sposób, np. „To był żart, chodziło o to, że…”

• Nie tłumaczysz mu żartu, bo uważasz, że każdy powinien się z niego śmiać

• Powtarzasz żart jeszcze raz, głośniej i z ironią, próbując wymusić reakcję.

• Uśmiechasz się i mówisz: „Nie przejmuj się, nie każdy lubi tego typu żarty”