แบบทดสอบวรรณกรรมไทย

นิราศภูเขาทอง แต่งขึ้นในสมัยใด

• สมัยรัชกาลที่ 1

• สมัยรัชกาลที่ 2

• สมัยรัชกาลที่ 3

• สมัยรัชกาลที่ 4

ข้อใดกล่าวถูกต้องเกี่ยวกับนิราศ

• นิยมแต่งเพื่อพรรณนาการเดินทาง

• คร่ำครวญถึงพ่อแม่ที่ต้องเดินทางจากมา

• ใช้เห่กล่อมเจ้านายเพื่อให้ข้อคิด คติเตือนใจ

• มีจุดมุ่งหมายในการยอพระเกียรติของกษัตริย์

ข้อใดมีความหมายเหมือนกับบทประพันธ์ที่กำหนด

      "ถึงบางพูดพูดดีเป็นศรีศักดิ์              มีคนรักรสถ้อยอร่อยจิต

แม้นพูดชั่วตัวตายทำลายมิตร                จะชอบผิดในมนุษย์เพราะพูดจา"

• พูดจนลิงหลับ

• พูดดีเป็นศรีแก่ปาก

• น้ำท่วมทุ่งผักบุ้งโหรงเหรง

• พูดไปสองไพเบี้ย นิ่งเสียตำลึงทอง

ข้อใดแสดงให้เห็นถึงความเชื่อของสังคมไทย

• จนแจ่มแจ้งแสงตะวันเห็นพันธุ์ผัก

  ดูน่ารักบรรจงส่งเกสร

  เหล่าบัวเผื่อนแลสล้างริมทางจร

  ก้ามกุ้ซ้อนเสียดสาหร่ายใต้คงคา

• สายติ่งแซมสลับต้นตับเต่า

  เป็นเหล่าเหล่าแลรายทั้งซ้ายขวา

  กระจับจอกดอกบัวบานผกา

  ดาษดาดูขาวดั่งดาวพราย

• เห็นโศกใหญ่ใกล้น้ำระกำแฝง

  ทั้งรักแซงแซมสวาทประหลาดเหลือ

  เหมือนโศกพี่ที่ประจำก็ซ้ำเจือ

  เพราะรักรื้อแรมสวาทมาคลาดคลาย

• งิ้วนรกสิบหกองคุลีแหลม  

  ดังขวากแซมเสี้ยมแซกแตกไสว

  ใครทำชู้คู่ท่านครั้นบรรลัย              

  ก็ต้องไปปีนต้นน่าขนพอง

เพราะเหตุใดพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย จึงตั้งชื่อว่า เมืองปทุมธานี ตามบทประพันธ์

"ถึงสามโคกโศกถวิลถึงปิ่นเกล้า      พระพุทธเจ้าหลวงบำรุงซึ่งกรุงศรี

ประทานนามสามโคกเป็นเมืองตรี           ชื่อปทุมธานีเพราะมีบัว"

• เพราะมีดอกบัวขึ้นอยู่มาก

• เพราะเป็นตลาดค้าบัวขนาดใหญ่

• เพราะเจ้าเมืองที่ปกครองชื่อ เจ้าบัว

• เพราะเป็นเมืองที่แห้งแล้งมาก่อนจึงตั้งแก้เคล็ด

ข้อใดแสดงให้เห็นถึงการประกอบอาชีพประมง

• มีพ่วงแพแพรพรรณเขาค้าขาย

• ทั้งของสวนล้วนแต่เรือเรียงราย

• ถึงโรงเหล้าเตากลั่นควันโขมง

• ตรงหน้าโรงโพงพางเขาวางราย

"โอ้บาปกรรมน้ำนรกเจียวอกเรา ให้มัวเมาเหมือนหนึ่งบ้าเป็นน่าอาย " คำที่เป็นตัวหนา มีความหมายว่าอย่างไร

• น้ำตา

• น้ำเมา

• น้ำค้าง

• น้ำฝน

คำในข้อใดมีความหมายว่า ดอกบัว ทุกคำ

• บุษบา บุบผา กชกร

• บุษบัน บุษบา บุษกร

• ปทุม มาลี กชกร

• อุบล บุษกร ปทุม

ข้อใดสามารถใช้คำเพื่อการสร้างจินตภาพได้อย่างชัดเจน

• จนแจ่มแจ้งแสงตะวันเห็นพันธุ์ผัก

  ดูน่ารักบรรจงส่งเกสร

  เหล่าบัวเผื่อนแลสล้างริมทางจร

  ก้ามกุ้งซ้อนเสียดสาหร่ายใต้คงคา

• สายติ่งแซมสลับต้นตับเต่า

  เป็นเหล่าเหล่าแลรายทั้งซ้ายขวา

  กระจับจอกดอกบัวบานผกา

  ดาษดาดูขาวดั่งดาวพราย

• เห็นโศกใหญ่ใกล้น้ำระกำแฝง

  ทั้งรักแซงแซมสวาทประหลาดเหลือ

  เหมือนโศกพี่ที่ประจำก็ซ้ำเจือ

  เพราะรักรื้อแรมสวาทมาคลาดคลาย

• งิ้วนรกสิบหกองคุลีแหลม

  ดังขวากแซมเสี้ยมแซกแตกไสว

  ใครทำชู้คู่ท่านครั้นบรรลัย

  ก็ต้องไปปีนต้นน่าขนพอง

บทประพันธ์ในข้อใดแสดงให้เห็นรสวรรณคดีที่เรียกว่า สัลลาปังคพิสัย

• ถึงอารามนามวัดประโคนปัก                          

  ไม่เห็นหลักลือเล่าว่าเสาหิน              

  เป็นสำคัญปันแดนในแผ่นดิน           

  มิรู้สิ้นสุดชื่อที่ลือชา

• เหมือนแม่ครัวคั่วแกงพะแนงผัด                       

  สารพัดเพียญชนังเครื่องมังสา

   อันพริกไทยใบผักชีเหมือนสีกา         

  ต้องโรยหน้าเสียสักหน่อยอร่อยใจ

•   ถึงหน้าวังดังหนึ่งใจจะขาด  

  คิดถึงบาทบพิตรอดิศร

  โอ้ผ่านเกล้าเจ้าประคุณของสุนทร      

  แต่ปางก่อนเคยเฝ้าทุกเช้าเย็น

• พอกราบพระปะดอกปทุมชาติ                        

  พบพระธาตุสถิตในเกสร

  สมถวิลยินดีชุลีลีร                        

  ประคองช้อนเชิญองค์ลงนาวา