เป็นมิตรกับทุกประเทศ

ขาดการติดต่อกับประเทศเพื่อนบ้าน

ทำสงครามกับพม่าเพื่อป้องกันราชอาณาจักร

ทำสงครามกับญวนและมลายูเพื่อขยายอาณาเขต

ยังมีศิลปวัฒนธรรมและภูมิปัญญาของอยุธยา หลงเหลืออยู่

ขาดแคลนกำลังทรัพย์ในการอนุรักษ์ฟื้นฟู ศิลปวัฒนธรรมและภูมิปัญญา

พระเจ้าตากชำนาญในการรบมากกว่างานด้าน ศิลปวัฒนธรรมและภูมิปัญญา

ต้องทำสงครามเป็นส่วนใหญ่จึงไม่มีเวลาฟื้นฟู ศิลปวัฒนธรรมและภูมิปัญญา

มีแม่น้ำเจ้าพระยาไหลผ่านกลางพระนคร

มีคลองภายในมากมายเป็นเส้นทางการค้า

มีพ่อค้าจีนที่ชำนาญการค้าทางเรือเข้ามาติดต่อ ค้าขาย

ตั้งอยู่ใกล้ปากน้ำเจ้าพระยา เรือสินค้าเข้ามาค้าขาย ได้สะดวก

ศึกอะแซหวุ่นกี้

พระยาสรรค์ก่อกบฏ

พระเจ้าตากลาผนวช

ประเทศราชของไทยแยกตัวเป็นอิสระ

จิตรกรรม

วรรณกรรม

ประณีตศิลป์

ประติมากรรม

เกณฑ์พลง่ายยามมีศึกสงคราม

ป้องกันการทำจารกรรม

เอาไว้เป็นแรงงานในการทำนา

มีความสะดวกในการจัดเก็บภาษี

จวนเจ้าเมืองกรุงเก่าถูกปล้น

พระยาสรรค์นำกำลังเข้ายึดวัง

การปราบปรามกลุ่มเจ้าพระฝาง

สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชทรงผนวช

วัดอินทาราม โรงพระแก้ว พระตำหนักเก๋งคู่ เทวาลัยเกษตรพิมาน

ป้อมวิไชยประสิทธิ์ วัดอรุณราชวราราม วัดสลัก ท้องพระโรงพระราชวังเดิม

สมุดภาพไตรภูมิ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม ตู้ลายรดน้ำ วัดบางหว้าใหญ่

วัดหงส์อาวาสวิหาร พระแท่นบรรทมของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี พระแท่นสำหรับประทับ เจริญวิปัสสนากัมมัฏฐาน

กอบกู้เอกราชของชาติ

การฟื้นฟูพระพุทธศาสนา

การขยายพระราชอาณาเขต

สร้างราชธานีแห่งใหม่

เป็นแม่ทัพในการปราบชุมนุมเจ้าพระฝาง

เป็นแม่ทัพคู่พระทัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช

เป็นพระสหายของกรมพระราชวังบวรมหาสุรสิงหนาท (บุญมา)

เป็นผู้ที่มุ่งมั่นในการรวบรวมดินแดนและฟื้นฟูความเป็นราชอาณาจักรอยุธยาขึ้นมาใหม่อีกครั้ง

เป็นผู้ปราบชุมนุมต่างๆ ที่เป็นใหญ่หลังเสียกรุงศรีอยุธยา

เคยเป็นบุตรบุญธรรมของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช

ดำรงตำแหน่งสมุหนายกในรัชกาลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช

เป็นแม่ทัพคู่พระทัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชเช่นเดียวกับพระเชษฐา

มิให้บ้านเมืองแตกแยก

พม่าจะได้เลิกรุกรานไทย

ทรงเห็นสัจธรรมในชีวิต

เพื่อจะได้พ้นจากโรคร้าย

ต้องการเอาเป็นเมืองขึ้น

เอาไว้เป็นฐานเพื่อโจมตีเขมร

ขัดขวางมิให้ไทยฟื้นตัวได้

หวังเป็นใหญ่ในดินแดนแถบนี้

มีศัตรูพืชทำลายไร่นา

ประสบกับภาวะแห้งแล้ง

จ่ายเงินซื้ออาวุธเป็นจำนวนมาก

ผลจากการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 พ.ศ. 2310