WorksheetsKPK
Total questions: 63
Worksheet time: 32mins
1. Oskarżycielem publicznym przed wszystkimi sądami jest:art. 45 § 1 i 2 k.p.k.
wyłącznie prokurator,
prokurator. Inny organ państwowy może być oskarżycielem publicznym z mocy szczególnych przepisów ustawy, określających zakres jego działania
prokurator lub pokrzywdzony działający jako strona w charakterze oskarżyciela posiłkowego.
2. W sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia publicznego udział prokuratora w rozprawie:
a) jest obowiązkowy, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej,
b) jest zawsze obowiązkowy,
c) nie jest obowiązkowy.
3. K.p.k. – O wyłączeniu prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze oraz oskarżyciela publicznego orzeka prokurator:
a) nadzorujący postępowanie,
b) bezpośrednio przełożony nad prokuratorem nadzorującym postępowanie,
c) nadzorujący postępowanie lub bezpośrednio przełożony.
4. Czynności dokonane przez osobę podlegającą wyłączeniu, zanim ono nastąpiło: art. 48 § 2 k.p.k.
a) są z tej przyczyny bezskuteczne,
b) nie są z tej przyczyny bezskuteczne; jednakże czynność dowodową należy na żądanie strony – w miarę możności – powtórzyć,
c) nie są z tej przyczyny bezskuteczne – w związku z tym nie można również powtórzyć czynności dowodowych.
5. Pokrzywdzonym jest: art. 49 § 1 k.p.k.
a) wyłącznie osoba fizyczna, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone przez przestępstwo,
b) wyłącznie osoba fizyczna lub prawna, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone przez przestępstwo,
c) osoba fizyczna lub prawna, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone lub zagrożone przez przestępstwo.
7. Zakład ubezpieczeń: art. 49 § 3 k.p.k.
a) nie może być uznany za pokrzywdzonego,
b) może być uznany za pokrzywdzonego w pełnym zakresie – tak, jak osoba prawna,
c) może być uznany za pokrzywdzonego, w zakresie, w jakim pokrył szkodę wyrządzoną pokrzywdzonemu przez przestępstwo lub jest zobowiązany do jej pokrycia.
8. Termin do złożenia wniosku o orzeczenie środka kompensacyjnego w postaci obowiązku naprawienia szkody został w Kodeksie postępowania karnego zakreślony do: art. 49a k.p.k.
a) rozpoczęcia przewodu sądowego,
b) wywołania rozprawy,
c) zamknięcia przewodu sądowego na rozprawie głównej.
9. Za pokrzywdzonego, który nie jest osobą fizyczną, czynności procesowych dokonuje:
a) organ uprawniony do działania w jego imieniu,
b) osoba fizyczna upoważniona do działania w jego imieniu,
c) osoba fizyczna lub organ uprawniony do działania w jego imieniu.
10. Jeżeli pokrzywdzonym jest małoletni albo ubezwłasnowolniony całkowicie lub częściowo, prawa jego wykonuje: art. 51 § 2 k.p.k.
a) co do zasady prokurator,
b) przedstawiciel ustawowy albo osoba, pod której stałą pieczą pokrzywdzony pozostaje,
c) wyłącznie przedstawiciel ustawowy.
11. K.p.k. – Jeżeli pokrzywdzonym jest osoba nieporadna, w szczególności ze względu na wiek lub stan zdrowia, jego prawa: art. 51 § 3 k.p.k.
a) może wykonywać osoba, pod której pieczą pokrzywdzony pozostaje,
b) wykonuje osoba, pod której pieczą pokrzywdzony pozostaje,
c) wykonuje osoba, pod której pieczą pokrzywdzony pozostaje, lub prokurator.
12. W razie śmierci pokrzywdzonego prawa, które by mu przysługiwały, mogą wykonywać osoby najbliższe lub osoby pozostające na jego utrzymaniu, a w wypadku ich braku lub nieujawnienia: art. 52 § 1 k.p.k.
a) prawa te wygasają,
b) prokurator, działając na wniosek właściwej instytucji finansowej, samorządowej lub społecznej,
c) prokurator, działając z urzędu.
13. W razie śmierci pokrzywdzonego prawa, które by mu przysługiwały, mogą wykonywać osoby najbliższe lub osoby pozostające na jego utrzymaniu. W przypadku gdy organ prowadzący postępowanie dysponuje informacjami o osobach najbliższych dla pokrzywdzonego lub osobach pozostających na jego utrzymaniu, poucza o przysługujących uprawnieniach:
a) co najmniej jedną z nich,
b) wszystkie z nich,
c) wszystkie osoby, których miejsce zamieszkania jest temu organowi wiadome.
14. K.p.k. – W sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia publicznego pokrzywdzony: art. 53 k.p.k.
a) działa jako strona w charakterze oskarżyciela posiłkowego obok oskarżyciela publicznego,
b) działa jako strona w charakterze oskarżyciela posiłkowego obok oskarżyciela publicznego lub zamiast niego,
c) może działać jako strona w charakterze oskarżyciela posiłkowego obok oskarżyciela publicznego lub zamiast niego.
15. Jeżeli akt oskarżenia wniósł oskarżyciel publiczny, pokrzywdzony może złożyć oświadczenie, że będzie działał w charakterze oskarżyciela posiłkowego, do czasu:
a) rozpoczęcia przewodu sądowego na rozprawie głównej,
b) zakończenia składania wyjaśnień przez oskarżonego na rozprawie głównej,
c) zamknięcia przewodu sądowego.
16. KPK – Jeżeli akt oskarżenia wniósł oskarżyciel publiczny, pokrzywdzony może złożyć oświadczenie, że będzie działał w charakterze oskarżyciela posiłkowego. Cofnięcie aktu oskarżenia przez oskarżyciela publicznego: art. 54 § 2 k.p.k.
a) nie pozbawia uprawnień oskarżyciela posiłkowego,
b) pozbawia uprawnień oskarżyciela posiłkowego,
c) może pozbawić uprawnień oskarżyciela posiłkowego.
17. KPK - Do sprawy wszczętej na podstawie aktu oskarżenia wniesionego przez oskarżyciela posiłkowego (subsydiarny akt oskarżenia), prokurator: art. 55 § 4 KPK
a) nie może wstąpić,
b) może wstąpić, ale tylko za zgodą oskarżyciela posiłkowego,
c) może wstąpić w każdym czasie, stając się oskarżycielem publicznym.
18. KPK - Liczba oskarżycieli posiłkowych występujących w sprawie:
a) nie może być ograniczona,
b) może być ograniczona przez sąd, jeżeli jest to konieczne dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania,
c) może być ograniczona przez sąd, ale tylko na wniosek prokuratora.
19. KPK - Jeżeli sąd stwierdzi, że oskarżyciel posiłkowy nie jest osobą uprawnioną lub jego akt oskarżenia albo oświadczenie o przystąpieniu do postępowania zostało złożone po terminie: art. 56 § 2 KPK
a) orzeka, iż oskarżyciel posiłkowy nie może brać udziału w postępowaniu,
b) może (ale nie musi) orzec, że oskarżyciel posiłkowy nie może brać udziału w postępowaniu,
c) może (ale nie musi) orzec, że oskarżyciel posiłkowy nie może brać udziału w postępowaniu, chyba że sprzeciwi się temu prokurator.
20. KPK - Jeżeli sąd stwierdzi, że oskarżyciel posiłkowy nie jest osobą uprawnioną lub jego akt oskarżenia albo oświadczenie o przystąpieniu do postępowania zostało złożone po terminie orzeka, iż oskarżyciel posiłkowy nie może brać udziału w postępowaniu. Na postanowienie sądu, zgodnie z którym oskarżyciel posiłkowy nie może brać udziału w postępowaniu: art. 56 § 3 KPK
a) nie przysługuje zażalenie,
b) przysługuje zażalenie,
c) przysługuje skarga.
21. KPK - Sąd może ograniczyć liczbę oskarżycieli posiłkowych występujących w sprawie, jeżeli jest to konieczne dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania. Oskarżyciel posiłkowy, który nie bierze z tego powodu udziału w postępowaniu, może przedstawić sądowi na piśmie swoje stanowisko w terminie: art. 56 § 4 KPK
a) 14 dni od daty wydania postanowienia,
b) 7 dni od daty wydania postanowienia,
c) 7 dni od daty doręczenia postanowienia.
22. KPK - Oskarżyciel posiłkowy, który odstąpił od oskarżenia, w trakcie dalszego procesu: art. 57 § 1 KPK
a) nie może ponownie przyłączyć się do postępowania,
b) może ponownie przyłączyć się do postępowania za zgodą prokuratora,
c) może ponownie przyłączyć się do postępowania za zgodą sądu.
23. KPK - Odstąpieniu oskarżyciela posiłkowego od oskarżenia w sprawie, w której oskarżyciel publiczny nie bierze udziału, sąd: art. 57 § 2 KPK
a) nie ma obowiązku zawiadamiania prokuratora,
b) ma obowiązek zawiadomić prokuratora, a nieprzystąpienie przez niego do oskarżenia w terminie 14 dni od doręczenia zawiadomienia powoduje umorzenie postępowania,
c) ma obowiązek zawiadomić prokuratora, a nieprzystąpienie przez niego do oskarżenia w terminie 7 dni od doręczenia zawiadomienia powoduje umorzenie postępowania.
Śmierć oskarżyciela posiłkowego nie tamuje biegu postępowania; osoby najbliższe lub osoby pozostające na jego utrzymaniu mogą przystąpić do postępowania w charakterze oskarżyciela posiłkowego: art. 57 § 2 KPK
a) aż do rozpoczęcia przewodu sądowego na rozprawie głównej,
b) nie później niż w terminie 30 dni od chwili, w której zostały powiadomione o śmierci oskarżyciela posiłkowego,
c) w każdym stadium postępowania.
Pokrzywdzony może jako oskarżyciel prywatny wnosić i popierać oskarżenie o przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego. Inny pokrzywdzony tym samym czynem: art. 59 § 2 KPK
nie może przyłączyć się do toczącego się postępowania,
może przyłączyć się do toczącego się postępowania w każdym jego stadium,
może aż do rozpoczęcia przewodu sądowego na rozprawie głównej przyłączyć się do toczącego się postępowania.
W sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego prokurator wszczyna postępowanie albo wstępuje do postępowania już wszczętego, jeżeli wymaga tego interes społeczny. Postępowanie toczy się wówczas: art. 60 par. 2
z urzędu, a pokrzywdzony, który przedtem wniósł oskarżenie prywatne, korzysta z praw oskarżyciela posiłkowego,
z urzędu, a pokrzywdzony, który przedtem wniósł oskarżenie prywatne, nie korzysta z praw oskarżyciela,
nadal z oskarżenia prywatnego, zaś pokrzywdzony, który wniósł oskarżenie prywatne, korzysta z praw oskarżyciela publicznego.
W sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego prokurator wszczyna postępowanie albo wstępuje do postępowania już wszczętego, jeżeli wymaga tego interes społeczny. Jeżeli prokurator, który wstąpił do postępowania, odstąpił potem od oskarżenia, pokrzywdzony: art. 60 § 3 KPK
powraca w dalszym postępowaniu do praw oskarżyciela prywatnego,
nie powraca do praw oskarżyciela prywatnego,
powraca w dalszym postępowaniu do praw oskarżyciela prywatnego, o ile prokurator wyrazi na to zgodę przed odstąpieniem od oskarżenia.
W sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego prokurator wszczyna postępowanie albo wstępuje do postępowania już wszczętego, jeżeli wymaga tego interes społeczny. W opisanym powyżej przypadku pokrzywdzony, który nie wniósł oskarżenia, może w terminie zawitym złożyć akt oskarżenia lub oświadczenie, że podtrzymuje oskarżenie jako prywatne, a jeżeli takiego oświadczenia nie złoży, sąd lub referendarz sądowy umarza postępowanie. Termin ten wynosi: art. 60 § 4 KPK
7 dni od daty powiadomienia pokrzywdzonego o odstąpieniu prokuratora od oskarżenia,
14 dni od daty powiadomienia pokrzywdzonego o odstąpieniu prokuratora od oskarżenia,
30 dni od daty powiadomienia pokrzywdzonego o odstąpieniu prokuratora od oskarżenia.
W razie śmierci oskarżyciela prywatnego (ale również oskarżyciela posiłkowego, który samodzielnie popierał oskarżenie): art. 61 i art. 58 § 2 KPK
postępowanie w każdym przypadku umarza się,
postępowanie w każdym przypadku toczy się dalej, a osoby najbliższe mogą wstąpić w prawa zmarłego,
postępowanie zawiesza się, a osoby najbliższe lub osoby pozostające na utrzymaniu zmarłego mogą wstąpić w jego prawa , przy czym, jeżeli w zawitym terminie 3 miesięcy od dnia śmierci oskarżyciela prywatnego osoba uprawniona nie wstąpi w prawa zmarłego, sąd lub referendarz sądowy umarza postępowanie.
Za podejrzanego uważa się osobę, co do której wydano postanowienie o przedstawieniu zarzutów. Natomiast osobę, której bez wydania takiego postanowienia postawiono zarzut w związku z przystąpieniem do przesłuchania w charakterze podejrzanego: art. 71 § 1 KPK
nie można uznać za podejrzanego,
również uważa się za podejrzanego,
nie można uznać za podejrzanego, z jednym wyjątkiem określonym w ustawie.
Za oskarżonego uważa się wyłącznie: art. 71 § 2 KPK
osobę, przeciwko której wniesiono oskarżenie do sądu,
osobę, co do której prokurator złożył wniosek o warunkowe umorzenie postępowania,
osobę, przeciwko której wniesiono oskarżenie do sądu, a także osobę, co do której prokurator złożył wniosek o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kar lub wniosek o warunkowe umorzenie postępowania.
Prawo do korzystania z pomocy obrońcy przysługuje: art. 6 i art. 71 § 1 i 2 KPK
tylko osobie, przeciwko której skierowano do sądu akt oskarżenia,
zarówno osobie, wobec której wydano postanowienie o przedstawieniu zarzutów, jak i osobie, wobec której skierowano do sądu akt oskarżenia,
tylko osobie, wobec której zastosowano tymczasowe aresztowanie.
Jeżeli oskarżony nie włada w wystarczającym stopniu językiem polskim: art. 72 § 1 KPK
a) ma prawo do korzystania z bezpłatnej pomocy tłumacza,
b) ma prawo do korzystania z pomocy tłumacza, ale pod warunkiem że poniesie koszty związane z jego wynagrodzeniem,
c) ma prawo do korzystania z bezpłatnej pomocy tłumacza, ale tylko wtedy, gdy jest pozbawiony wolności.
Jeżeli oskarżony nie włada w wystarczającym stopniu językiem polskim ma prawo do korzystania z bezpłatnej pomocy tłumacza. Postanowienie o przedstawieniu, uzupełnieniu lub zmianie zarzutów, akt oskarżenia oraz orzeczenie podlegające zaskarżeniu lub kończące postępowanie doręcza się oskarżonemu wraz z tłumaczeniem. Orzeczenie kończące postępowanie: art. 72 § 3 KPK
a) również musi zostać oskarżonemu dostarczone wraz z tłumaczeniem,
b) nie musi być oskarżonemu dostarczone wraz z tłumaczeniem; w każdym przypadku za zgodą oskarżonego można poprzestać na ogłoszeniu przetłumaczonego orzeczenia kończącego postępowanie,
c) nie musi być oskarżonemu dostarczone wraz z tłumaczeniem; za zgodą oskarżonego można poprzestać na ogłoszeniu przetłumaczonego orzeczenia kończącego postępowanie, jeżeli nie podlega ono zaskarżeniu.
W postępowaniu sądowym, po wpłynięciu aktu oskarżenia, oskarżony tymczasowo aresztowany może porozumiewać się ze swoim obrońcą: art. 73 KPK
tylko w obecności osób wskazanych przez sąd,
podczas nieobecności innych osób,
podczas nieobecności innych osób, chyba że sąd złoży zastrzeżenie, iż będzie przy tym obecna osoba przez niego wskazana.
Zastrzeżenie prokuratora, poczynione w postępowaniu przygotowawczym, zgodnie z którym w trakcie kontaktu pomiędzy oskarżonym tymczasowo aresztowanym i obrońcą będzie obecny sam (prokurator) lub osoba przez niego upoważniona jest: art. 73 § 2 KPK
niedopuszczalne,
dopuszczalne, bez ograniczeń,
dopuszczalne w szczególnie uzasadnionym wypadku.
Zastrzeżenie prokuratora, poczynione w postępowaniu przygotowawczym, zgodnie z którym w trakcie kontaktu pomiędzy oskarżonym tymczasowo aresztowanym i obrońcą będzie obecny sam (prokurator) lub osoba przez niego upoważniona, podobnie, jak zastrzeżenie przez prokuratora kontroli korespondencji podejrzanego z obrońcą nie mogą być utrzymywane ani dokonane po upływie: art. 73 KPK
a) 3 dni od dnia tymczasowego aresztowania podejrzanego,
b) 7 dni od dnia tymczasowego aresztowania podejrzanego,
c) 14 dni od dnia tymczasowego aresztowania podejrzanego.
Oskarżony nie ma obowiązku dowodzenia swej niewinności ani obowiązku dostarczania dowodów na swoją niekorzyść. Oskarżony jest jednak obowiązany poddać się między innymi pobraniu przez funkcjonariusza Policji wymazu ze śluzówki policzków, wyłącznie jeżeli: art. 74 § 2 pkt 3 KPK
jest to nieodzowne,
nie zachodzi obawa, że zagrażałoby to zdrowiu oskarżonego lub innych osób,
st to nieodzowne i nie zachodzi obawa, że zagrażałoby to zdrowiu oskarżonego lub innych osób.
Przy pierwszym przesłuchaniu należy oskarżonego uprzedzić o tym, że oskarżony jest obowiązany stawić się na każde wezwanie w toku postępowania karnego oraz zawiadamiać organ prowadzący postępowanie o każdej zmianie miejsca swojego zamieszkania lub pobytu trwającego dłużej niż: art. 75 § 1 KPK
a) 3 dni,
b) 7 dni,
c) 10 dni.
Jeżeli oskarżony jest nieletni lub ubezwłasnowolniony, jego przedstawiciel ustawowy lub osoba, pod której pieczą oskarżony pozostaje, może podejmować na jego korzyść: art. 76 KPK
a) wszelkie czynności procesowe, a przede wszystkim wnosić środki zaskarżenia, składać wnioski oraz ustanowić obrońcę,
b) wszelkie czynności procesowe, z wyjątkiem wnoszenia środków zaskarżenia, składania wniosków oraz ustanowienia obrońcy,
c) wszelkie czynności procesowe, z wyjątkiem ustanowienia obrońcy.
Ilu maksymalnie obrońców może mieć w postępowaniu jurysdykcyjnym oskarżony, któremu zarzucono popełnienie zbrodni zabójstwa: art. 77 KPK
a) 3,
b) 5,
c) 7.
Oskarżony, który nie ma obrońcy z wyboru, może żądać, aby mu wyznaczono obrońcę z urzędu, jeżeli w sposób należyty wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów obrony bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i rodziny. Jeżeli okaże się, że nie istnieją okoliczności, na podstawie których wyznaczono obrońcę z urzędu, sąd: art. 78 § 1 i 2 KPK
a) cofa wyznaczenie obrońcy,
b) może cofnąć wyznaczenie obrońcy,
c) nie może cofnąć wyznaczenia obrońcy.
Oskarżony musi mieć obrońcę: art. 79 § 1 pkt 1 KPK
a) jeżeli nie włada w wystarczającym stopniu językiem polskim,
b) jeżeli nie jest prawnikiem,
c) jeżeli nie ukończył 18 lat.
Oskarżony w postępowaniu karnym nie musi mieć obrońcy, jeżeli: art. 79 § 1 KPK
a) jest niewidomy,
b) nie włada językiem polskim,
c) jest niemy.
Uznając z uzasadnioną opinię biegłych lekarzy psychiatrów, że czyn oskarżonego nie został popełniony w warunkach wyłączenia lub znacznego ograniczenia zdolności rozpoznania znaczenia czynu lub kierowania swoim postępowaniem i że stan zdrowia psychicznego oskarżonego pozwala na udział w postępowaniu i prowadzenie obrony w sposób samodzielny i rozsądny, sąd orzeka, że udział obrońcy nie jest obowiązkowy. w takim wypadku obrońcę z jego obowiązków zwalnia: 79 § 4 KPK
a) prezes sądu albo sąd,
b) wyłącznie prezes sądu,
c) wyłącznie sąd na rozprawie.
Oskarżony musi mieć obrońcę w postępowaniu przed sądem okręgowym, jeżeli zarzucono mu zbrodnię. W takim wypadku udział obrońcy w rozprawie głównej jest: art. 80 KPK
a) obowiązkowy, chyba że prezes sądu zdecyduje inaczej,
b) nieobowiązkowy,
c) obowiązkowy.
Prezes lub referendarz sądowy sądu właściwego do rozpoznania sprawy może wyznaczyć nowego obrońcę w miejsce dotychczasowego: art. 81 § 2 KPK
a) na uzasadniony wniosek oskarżonego lub jego obrońcy,
b) wyłącznie na wniosek oskarżonego,
c) wyłącznie na uzasadniony wniosek oskarżonego.
Obrońcą może być: art. 82 KPK
a) jedynie osoba uprawniona do obrony według przepisów o ustroju adwokatury,
b) jedynie osoba upoważniona do obrony według przepisów o ustroju adwokatury lub ustawy o radcach prawnych,
c) każda osoba godna zaufania, która posiada wykształcenie prawnicze.
Obrońcę ustanawia oskarżony; do czasu ustanowienia obrońcy przez oskarżonego pozbawionego wolności obrońcę może ustanowić: art. 83 § 1 KPK
a) wyłącznie sąd, o czym niezwłocznie zawiadamia się oskarżonego,
b) wyłącznie sąd, przy czym nie ma obowiązku powiadamiania o tym oskarżonego,
c) inna osoba, o czym niezwłocznie zawiadamia się oskarżonego.
Upoważnienie do obrony może być udzielone: art. 83 § 2 KPK
a) tylko na piśmie,
b) na piśmie albo przez oświadczenie do protokołu organu prowadzącego postępowanie,
c) na piśmie albo do protokołu organu prowadzącego postępowanie karne, jeżeli nie sprzeciwia się temu pokrzywdzony.
Ustanowienie obrońcy lub wyznaczenie obrońcy z urzędu (jeżeli nie zawiera ono ograniczeń) uprawnia go do działania: art. 84 § 1 KPK
a) w całym postępowaniu, z wyłączeniem czynności po uprawomocnieniu się orzeczenia,
b) w całym postępowaniu, z wyłączeniem niektórych czynności po uprawomocnieniu się orzeczenia,
c) w całym postępowaniu, nie wyłączając czynności po uprawomocnieniu się orzeczenia.
Wyznaczenie obrońcy z urzędu nakłada na niego obowiązek podejmowania czynności procesowych do prawomocnego zakończenia postępowania. Jeżeli jednak czynności należy dokonać poza siedzibą lub miejscem zamieszkania obrońcy z urzędu, na uzasadniony wniosek dotychczasowego obrońcy można wyznaczyć dla dokonania tej czynności innego obrońcę spośród miejscowych adwokatów lub radców prawnych. Wyznacza: art. 84 § 2 KPK
a) prezes sądu, przed którym ma być dokonana czynność, lub referendarz sądowy tego sądu, a w postępowaniu przygotowawczym prezes sądu rejonowego miejsca czynności lub referendarz sądowy tego sądu,
b) sąd, przed którym ma być dokonana czynność, a w postępowaniu przygotowawczym prezes sądu rejonowego miejsca czynności,
c) sąd, przed którym ma być dokonana czynność, a w postępowaniu przygotowawczym prezes sądu okręgowego miejsca czynności.
Obrońca może bronić kilku oskarżonych, jeżeli ich interesy nie pozostają w sprzeczności. Stwierdzając sprzeczność, sąd wydaje postanowienie, zakreślając oskarżonym termin do ustanowienia innych obrońców. W wypadku obrony z urzędu: art. 85 § 2 KPK
a) termin do ustanowienia innych obrońców wynosi 30 dni,
b) termin do ustanowienia innych obrońców wynosi nie więcej niż 14 dni,
c) sąd wyznacza innego obrońcę.
Uprawnienie do wydania postanowienia zakreślającego oskarżonym termin do ustanowienia innych obrońców oraz do wyznaczenia w przypadku obrony z urzędu innego obrońcy w postępowaniu przygotowawczym przysługują: art. 85 § 3 KPK
a) prokuratorowi,
b) prezesowi sądu właściwego do rozpoznania sprawy,
c) sądowi właściwemu do rozpoznania sprawy.
Obrońca może przedsiębrać czynności procesowe: art. 86 § 1 KPK
a) jedynie na korzyść oskarżonego,
b) zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego,
c) zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego. Czynności podejmowane na niekorzyść oskarżonego muszą być jednak uzasadnione słusznym interesem społecznym.
Udział obrońcy w postępowaniu: art. 86 § 2 KPK
a) nie wyłącza osobistego działania w nim oskarżonego,
b) wyłącza osobiste działanie w nim oskarżonego,
c) co do zasady wyłącza osobiste działanie w nim oskarżonego.
W postępowaniu karnym strona inna niż oskarżony: art. 87 § 1 KPK
a) nie może ustanowić pełnomocnika,
b) nie może ustanowić pełnomocnika, z wyjątkiem osób głuchych, niemych, niewidomych oraz takich, co do których istnieją uzasadnione wątpliwości co do ich poczytalności,
c) może ustanowić pełnomocnika.
Osoba niebędąca stroną w postępowaniu karnym: art. 87 § 2 KPK
a) może ustanowić pełnomocnika, podobnie jak oskarżony,
b) może ustanowić pełnomocnika, jeżeli wymagają tego jej interesy w toczącym się postępowaniu,
c) nie może ustanowić pełnomocnika.
Pełnomocnikiem może być: art. 88 § 1 KPK
wyłącznie adwokat,
adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej RP, przy czym ich uprawnienia w zakresie kręgu podmiotów, które mogą reprezentować, zostały zrównane,
adwokat lub radca prawny, ale uprawnienia adwokata w zakresie podmiotów, które może on reprezentować, są szersze aniżeli radcy prawnego.
W postępowaniu sądowym do czasu rozpoczęcia przewodu sądowego udział w postępowaniu może zgłosić przedstawiciel organizacji społecznej, jeżeli zachodzi potrzeba ochrony interesu społecznego lub ważnego interesu indywidualnego, objętego zadaniami statutowymi tej organizacji, w szczególności ochrony wolności i praw człowieka. Sąd dopuszcza przedstawiciela organizacji społecznej:
a) bez żadnych ograniczeń,
b) jeżeli leży to w interesie wymiaru sprawiedliwości,
c) jeżeli leży to w słusznym interesie społecznym.
Dopuszczony do udziału w postępowaniu sądowym przedstawiciel organizacji społecznej może: art. 91 KPK
a) uczestniczyć w rozprawie, wypowiadać się i składać oświadczenia na piśmie,
b) jedynie uczestniczyć w rozprawie, bez prawa głosu,
c) jedynie uczestniczyć w rozprawie i składać oświadczenia na piśmie, bez prawa głosu.
Akt oskarżenia wniesiony przez pokrzywdzonego: art. 55 § 2 KPK
a) powinien być sporządzony i podpisany przez pełnomocnika,
b) musi być sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego,
c) nie musi być sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego.
Jeżeli w związku z popełnieniem czynu zabronionego osoba fizyczna, prawna albo jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, której odrębne przepisy przyznają zdolność prawną, uzyskała korzyść majątkową lub świadczenie określone w art. 405-407, art. 410 i art. 412 Kodeksu cywilnego od Skarbu Państwa, jednostki samorządowej, państwowej lub samorządowej jednostki organizacyjnej, podmiotu, dla którego organ samorządu jest organem założycielskim, lub spółki prawa handlowego z większościowym udziałem Skarbu Państwa lub jednostki samorządowej, na wniosek prokuratora sąd, stosując przepisy prawa cywilnego, zobowiązuje tę osobę lub jednostkę do zwrotu korzyści albo jej równowartości uprawnionemu podmiotowi lub: art. 91a § 1 KPK
a) orzeka przepadek świadczenia albo jego równowartości na rzecz Skarbu Państwa,
b) orzeka przepadek świadczenia albo jego równowartości na rzecz jednostki samorządowej,
c) orzeka nawiązkę na rzecz Skarbu Państwa.
Właścicielowi przedsiębiorstwa zagrożonego przepadkiem, o którym mowa w art. 44a § 2 Kodeksu karnego, w zakresie czynności procesowych odnoszących się do tego środka: art. 91b KPK
nie przysługują prawa strony,
przysługują prawa strony,
nie przysługują żadne środki zaskarżenia ani prawa.
