ก. ประเทศไทย

ข. ประเทศรัสเซีย

ค. ประเทศอินเดีย

ง. ประเทศบราซิล

ก. คนส่วนใหญ่ขาดโอกาสทางการศึกษา

ข. คนส่วนใหญ่ขาดความรู้ที่จะนำมาใช้พัฒนาอาชีพของตน

ค. องค์กรในชุมชนขาดทักษะในการดำเนินงานและการบริหารจัดการเงิน

ง. ชุมชนขาดแคลนแรงงานและบุคลากรที่มีความรู้ ความสามารถในการพัฒนาท้องถิ่น

ก. หน่วยธุรกิจในชุมชนไม่สามารถรับมือกับความผันผวนทางธุรกิจได้

ข. ชุมชนจำนวนมากไม่สามารถพึ่งพาตนเองได้และไม่มีความเข้มแข็งพอ

ค. ชุมชนจำนวนมากขาดทักษะในการบริหารทุน และการจัดการเศรษฐกิจชุมชน

ง. ถูกทุกข้อ

ก. เกษตรกรไม่สามารถเข้าถึงเทคโนโลยีได้ เพราะมีราคาสูง

ข. ประชาชนขาดแคลนความรู้ ความสามารถในการใช้เทคโนโลยี

ค. บางชุมชนไม่มีการจัดระบบองค์ความรู้ เพื่อนำมาใช้ประโยชน์อย่างเหมาะสม

ง. ชุมชนไทยส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ซึ่งมีข้อจำกัดในการประกอบอาชีพ

ก. ประชาชนทุกคนรวมตัวกันจัดตั้งสหกรณ์การเกษตร

ข. ร่วมมือกันสร้างเส้นทางการคมนาคมและสาธารณสมบัติ

ค. ตัวแทนองค์กรของรัฐเข้าไปช่วยแนะนำแนวทางการแก้ไขปัญหา

ง. ประชาชนร่วมมือกันแก้ปัญหา และรู้จักใช้ทรัพยากรในท้องถิ่นอย่างคุ้มค่า

ก. รวมกลุ่มสร้างงาน สร้างอาชีพ

ข. กู้ยืมเงินจากสหกรณ์ออมทรัพย์ของชุมชน

ค. บูรณาการการทำงานร่วมกันระหว่างท้องถิ่นกับชุมชน

ง. นำหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาใช้ในการดำเนินชีวิต

ก. ปรับเปลี่ยนอาชีพ

ข. ประกอบอาชีพเสริม

ค. แปรรูปอาหาร เช่น ปลาแดดเดียว ปลาร้า เป็นต้น

ง. ถูกทั้งข้อ ข. และ ค.

ก. ผู้ใหญ่ลีแนะนำให้ชาวบ้านกู้ยืมเงินจากธนาคาร

ข. ผู้ใหญ่ดำร่วมมือกับหน่วยงานภาครัฐและเอกชนในการวางแผนแก้ไขปัญหาในชุมชน และแนะนำอาชีพเสริมให้กับชาวบ้าน

ค. ผู้ใหญ่ศรีให้ความรู้และแนะนำเกี่ยวกับเทคโนโลยีใหม่ๆ ให้กับชาวบ้าน เพื่อนำไปปรับใช้ในการเกษตร

ง. ผู้ใหญ่มาให้ความรู้เกี่ยวกับเกษตรทฤษฎีใหม่และส่งเสริมให้ชาวบ้านปลูกพืช ผัก ผลไม้ และเลี้ยงสัตว์ไว้กินเอง

ก. พัฒนาชุมชนให้เข้มแข็ง

ข. สมาชิกในชุมชนมีรายได้ที่มั่นคง

ค. เป็นชุมชนตัวอย่างของชุมชนอื่น

ง. สามารถอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติให้ยั่งยืน