ก. ไฟเขียวตลอดเส้นทาง ไม่มีไฟแดงเลย

ข. กดปุ่มมิเตอร์ หน้าจอขึ้นตัวเลข 35 บาท

ค. โบกมือเรียกรถแท็กซี่ ไปสาธุประดิษฐ์ค่ะ

ง. ประตูรถหนีบมือ โอ๊ย นิ่วหน้าด้วยความเจ็บ

ก. การเลือกสรรถ้อยคำ

ข. การเรียงคำเข้าประโยค

ค. การใช้ภาษาอย่างมีมารยาท

ง. การสร้างความเข้าใจให้แก่ผู้รับสาร

ก. รูปปั้นหลวงพ่อคูณ

ข. ซากมัมมี่ในประเทศอียิปต์

ค. ปาฐกถาของนายกรัฐมนตรี

ง. พระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม

ก. ภาษาเป็นวัฒนธรรมของสังคม

ข. ภาษาย่อมแตกต่างกันตามเชื้อชาติ

ค. ภาษามักจะสะท้อนภาพของสังคมนั้นๆ

ง. ภาษาเปลี่ยนแปลงได้ตามสภาพแวดล้อม

ก. ชนิดของคำ

ข. ชนิดของประโยค

ค. ความหมายของคำ

ง. องค์ประกอบของประโยค

ก. ไม่มีใครไป

ข. ใครจะไปให้ยกมือขึ้น

ค. ใครจะไปร่วมงานนี้บ้าง

ง. ใครๆ ก็ไม่ให้ความร่วมมือ

ก. ออด กริ่ง หวูด

ข. ตุ๊กแก กาเหว่า นกยูง

ค. รถตุ๊กๆ รถซาเล้ง อีกา

ง. นกหวีด ไฟฉาย ภูกระดึง

ก. อย่างนี้ - ยังงี้

ข. สะพาน - ตะพาน

ค. หมากขาม - มะขาม

ง. กระดุกกระดิก - ดุกดิก

ก. ภาษาไทยเป็นภาษาเรียงคำ

ข. มีการใช้คำพูดให้เหมาะกับฐานะของบุคคล

ค. คำไทยคำเดียวมีหลายความหมายและหลายหน้าที่

ง. คำไทยใช้วรรณยุกต์ทำให้ระดับเสียงและความหมายเปลี่ยน

ก. เพราะเป็นเสียงที่ผ่านมาจากกะบังลมโดยตรง

ข. เพราะเป็นเสียงที่ไม่ถูกกักผ่านมาจากลำคอโดยตรง

ค. เพราะเป็นเสียงที่ผ่านมาจากกะบังลมโดยตรงแล้วมากักไว้ที่ริมฝีปาก

ง. เพราะเป็นเสียงที่ผ่านมาจากลำคอโดยตรงแล้วมากักไว้ที่ปุ่มเหงือกและไรฟัน

ก. สระไทยมี 12 คู่ ประกอบด้วย สระแท้ 9 คู่ สระเลื่อน 3 คู่

ข. สระไทยมี 21 คู่ ประกอบด้วย สระแท้ 18 คู่ สระเลื่อน 3 คู่

ค. สระไทยมี 12 คู่ ประกอบด้วย สระแท้ 3 คู่ สระเลื่อน 9 คู่

ง. สระไทยมี 21 คู่ ประกอบด้วย สระแท้ 3 คู่ สระเลื่อน 18 คู่

ก. พยัญชนะไทยมี 21 รูป 44 เสียง

ข. พยัญชนะไทยมี 44 รูป 44 เสียง

ค. พยัญชนะไทยมีพยัญชนะต้น 21 เสียง พยัญชนะท้าย 8 เสียง

ง. พยัญชนะไทยมีพยัญชนะต้น 8 เสียง พยัญชนะท้าย 21 เสียง

ก. มีเสียงสูงๆ ต่ำๆ ในการพูด

ข. ไม่มีความแตกต่างไปตามเสียงสูงต่ำ

ค. มีการเน้นเสียงตามรูปวรรณยุกต์ที่กำกับ

ง. มีการเปลี่ยนระดับเสียงของคำทำให้ความหมายเปลี่ยนไป

ก. เสียงในภาษาไทยมีเสียงพยัญชนะ 44 เสียง สระ 24 เสียง วรรณยุกต์ 5 เสียง

ข. เสียงในภาษาไทยมีเสียงพยัญชนะ 44 เสียง สระ 21 เสียง วรรณยุกต์ 4 เสียง

ค. เสียงในภาษาไทยมีเสียงพยัญชนะ 21 เสียง สระ 24 เสียง วรรณยุกต์ 5 เสียง

ง. เสียงในภาษาไทยมีเสียงพยัญชนะ 21 เสียง สระ 21 เสียง วรรณยุกต์ 4 เสียง

ก. นฤบดี

ข. ไอศวรรย์

ค. โภคทรัพย์

ง. ธรรมชาติ

ก. คำคือรูปสระ พยัญชนะ

ข. พยางค์เป็นส่วนประกอบของคำ

ค. คำประกอบด้วยพยางค์ 1 พยางค์

ง. คำต้องมีเสียงและมีความหมาย

ก. คำสุภาพที่ใช้กับบุคคลที่มีฐานะต่างกัน

ข. คำที่ใช้สำหรับพระมหากษัตริย์และพระภิกษุ

ค. คำสุภาพที่ใช้ให้เหมาะสมกับฐานะของบุคคล

ง. คำที่ใช้สำหรับพระมหากษัตริย์และพระบรมวงศานุวงศ์

ก. หม่อมฉัน

ข. กระหม่อม

ค. เกล้ากระหม่อม

ง. ข้าพระพุทธเจ้า

ก. ไข้

ข. ร้อน

ค. ปวด

ง. แสบ

ก. อก

ข. ปอด

ค. ม้าม

ง. ลำไส้

ก. บรรดาศักดิ์

ข. ตำแหน่งหน้าที่

ค. การปฏิบัติหน้าที่ในขณะที่ตาย

ง. เครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่ได้รับ

ก. ถึงตระนาวตระหน่ำซ้ำสงสารอรเอย

ข. เดือนดำหนิวงกลางต่ายแต้ม

ค. ตายระดับทับกันดังฟอนฟาง

ง. เสนาะสนั่นดินครวญครุ่นฟ้า

ก. โอชาหน้าไก่แกงแคลงของแขกแปลกกลิ่นอาย

ข. ขนมจีบเจ้าจีบห่องามสมส่อประพิมพ์ประพาย

ค. เหลือรู้หมูป่าต้มแกงคั่วส้มใส่ระกำ

ง. โขดเขินสิงขรเขา ณ ลำเนาพนาลัย

ก. 3 แห่ง

ข. 4 แห่ง

ค. 5 แห่ง

ง. 6 แห่ง

ก. ไทยอยู่ ได้ฤา

ข. อยู่ยั้ง ยืนยง

ค. ยอมสละ สิ้นแล

ง. ตาต่อ กันนา

ก. บาทที่ 1

ข. บาทที่ 2

ค. บาทที่ 3

ง. บาทที่ 4

ก. 2 ประเภท คือ คัมภีร์ และนิยาย

ข. 2 ประเภท คือ สารคดี และนวนิยาย

ค. 2 ประเภท คือ บันเทิงคดี และสารคดี

ง. 2 ประเภท คือ สารคดี และความเรียง

ก. ข้าวสวยอ่านบทความด้วยความมั่นใจ

ข. ข้าวปั้นอ่านข่าวให้เพื่อนฟังด้วยน้ำเสียงที่ดังเกินไป

ค. ข้าวปุ้นศึกษานิทานให้เข้าใจก่อนจะอ่านให้น้องฟัง

ง. ข้าวเหนียวอ่านเรื่องสั้นด้วยน้ำเสียงที่ดูเป็นธรรมชาติ เน้นเสียงหนัก เบา

ก. เพื่อน

ข. สารคดี

ค. อินเทอร์เน็ต

ง. พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542

ก. ร่าย

ข. โคลง

ค. กาพย์

ง. ฉันท์

ก. การครั่นเสียง

ข. การเปิดเสียง

ค. การหลบเสียง

ง. การครวญเสียง

ก. มืด – ตื้อ – กระ – พือ – พิ – รุน – พรม – และ – รึ – เรา – จะ – แย – แส

ข. มืด – ตื้อ – กระ – พือ – พิ – รุ – นบ – พรม – และ – ลึ – เรา – จะ – แย – แส

ค. มืด – ตื้อ – กระ – พือ – พิ – รุน – นะ – พรม – และ – รึ – เรา – จะ – แย – แส

ง. มืด – ตื้อ – กะ – ระ – พือ – พิ – รุ – นะ – พรม – และ – ลึ – เรา – จะ – แย – แส

ก. การถอดความให้ได้ความหมาย

ข. การสรุปความให้มีความหมายตรงตัว

ค. การแปลความโดยสรุปใจความสำคัญ

ง. การแปลตามตัวอักษรโดยถือความหมายเป็นสำคัญ

ก. ทำอะไรที่เป็นเหตุให้อันตรายมาถึงตัว

ข. พูดจาหว่านล้อมก่อนเข้าสู่จุดประสงค์

ค. กำลังจะได้หรือกำลังจะเสียอยู่ในระยะก้ำกึ่งกัน

ง. มีเรื่องเดือดร้อนเกิดขึ้นยังไม่ทันแก้ไขก็มีเรื่องใหม่ เกิดซ้ำ

ก. ความหมายตรง

ข. ความหมายหลัก

ค. ความหมายโดยนัย

ง. ความหมายตามตัวอักษร

ก. บริบทของข้อความ

ข. หน้าที่ของข้อความ

ค. รูปแบบของข้อความ

ง. องค์ประกอบของข้อความ

ก. การสรุปความ

ข. การแปลความ

ค. การจับใจความ

ง. การเรียบเรียงข้อความ

ก. ดวงดาว ทำความเข้าใจกับเรื่องที่ฟังแล้วสรุปประเด็นสำคัญของเรื่องด้วยสำนวนตนเอง

ข. ดวงเดือน ฟังเรื่องแล้ววิเคราะห์แหล่งที่มา สรุปแนวคิดสำคัญของเรื่องโดยใช้ภาษาเขียน

ค. ดวงจันทร์ เลือกฟังเรื่องที่ชอบแล้วสรุปประเด็นสำคัญเพื่อนำไปใช้ในชีวิตประจำวัน

ง. ดวงดารา ตั้งใจฟังสื่อทุกชนิดแล้วเขียนสาระสำคัญ ของเรื่องเพื่อนำความรู้ไปเผยแพร่

ก. ฟังแล้วตั้งคำถาม

ข. ฟังแล้วนำมาคิดตาม

ค. แสดงความคิดเห็นต่อเรื่องที่ฟัง

ง. จับใจความสำคัญของเรื่องที่ฟังเป็นตอนๆ

ก. เขียนสั้นๆ ไม่เยิ่นเย้อ

ข. เขียนกะทัดรัด มีความไพเราะ สวยงาม

ค. เขียนกระชับ ครอบคลุมเนื้อความ มีความหมาย

ง. เขียนสั้นๆ เท่าที่มีความจำเป็น ไม่เล่นสำนวนโวหาร

ก. เป็นการสรุปความคิด

ข. เป็นการทดสอบความเข้าใจ

ค. เป็นการเก็บใจความสำคัญ

ง. เป็นการสังเคราะห์ข้อความ

ก. สื่อที่ใช้

ข. เรื่องที่ดูและฟัง

ค. สถานที่ที่ฟังและดู

ง. ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรมไทย

ก. ให้ผู้อ่านมีวิจารณญาณในการอ่าน

ข. ให้ผู้อ่านมีจินตนาการอย่างกว้างไกล

ค. ให้ผู้อ่านมีความรู้ความคิดอย่างลึกซึ้ง

ง. ให้ผู้อ่านเข้าใจเรื่องราวต่างๆ อย่างถูกต้องชัดเจน

ก. การเขียนอธิบายคำนำ

ข. การเขียนอธิบายเชิงอรรถ

ค. การเขียนอธิบายคำจำกัดความ

ง. การเขียนอธิบายความรู้หรือวิชาการ