ปัญญาประดุจดังอาวุธ ไพเรากังวานปานเสียงนกร้อง

เธอคือดอกฟ้าแต่ฉันนั้นคือหมาวัด

ไส้เดือนเที่ยวเกี้ยวสาว

คิดถึงเธอทุกลมหายใจเข้าออก

ชาวนาเป็นกระดูกสันหลังของชาติ

ลูกแมวร้องเหมียว ๆ ๆ

ความมืดแผ่รอบกว้างสว่างหลบ

ท่าทางหล่อนราวกับนางพญา จมูกเหมือนลูกชมพู่

การบินไทยรักคุณเท่าฟ้า

ขอเป็นเกือกทองรองบาทา ไปจนกว่าชีวันจะบรรลัย

ประดุจแก้วเกาทัณฑ์ ก่งนา

มองซิ..มองทะเล เห็นลมคลื่นเห่จูบหิน

เวลาย่างเดินแคล่วคล่องมีสง่าเสมอช้างทรง

ผีเสื้อเมืองเมินมองแล้วร้องไห้

มันดังจอกโครม จอกโครม มันดังจอก จอก โครม โครม

คลื่นซัดครืนครืนซ่าที่ผาแดง

โฉมแม่หยาดฟ้าแย้ม อยู่ร้อนฤาเห็น

แล้วว่าอนิจจาความรัก พึ่งประจักษ์ดั่งสายน้ำไหล

เสียน้อยเสียยาก เสียมากเสียง่าย

อันอ้อยตาลหวานลิ้นแล้วสิ้นซาก แต่ลมปากหวานหูไม่รู้หาย

สูงระหงทรงเพรียวเรียวรูด

งามละม้ายคล้ายอูฐกะหลาป๋า

ถึงเจ็บอื่นหมื่นแสนจะแคลนคลาย

เจ็บเจียรตายเพราะเหน็บให้เจ็บใจ

เธอตายเพื่อจะปลุกให้คนตื่น

เธอตายเพื่อผู้อื่นนับหมื่นแสน

ลำดวนจะด่วนไปก่อนแล้ว

ทั้งเกดแก้วพิกุลยี่สุ่นสี

สองเต้าห้อยตุงดังถุงตะเคียว

โคนเหี่ยวแห้งรวบเหมือนบวบต้ม

บางครั้งยังสะอื้น ทะเลมันตื่นอยู่ร่ำไป

น้ำพุพุ่งซ่า ไหลมาฉาดฉาน เห็นตระการ เสียงกังวาน

เปรี้ยงๆ ดังเสียงฟ้าฟาด

ดวงหน้านวลกระจ่างดุจดวงจันทร์

เธอคือดอกฟ้าแต่ฉันนั้นคือหมาวัด

อูฐเป็นเรือของทะเลทราย

ซุงหลายท่อนนอนร้องไห้ที่ชายป่า

ดาวกะพริบตาเยาะเราหรือดาวเอ๋ย

แม้จะเอาช้างมาฉุดฉันก็ไม่ไป

เขาเป็นมือขวาของท่านนายกฯ

มีความรู้เหมือนมีทรัพย์อยู่นับแสน