สุภาษิตสอนหญิงเกิดขึ้นเมื่อใด

“คำสอนสุภาษิตสอนหญิง” ล้าสมัยและไม่สอดคล้องกับสภาพปัจจุบันใช่หรือไม่

สุภาษิตสอนหญิงแต่งด้วยกลอน หรือ กาพย์ชนิดใด

ข้อใดเรียงลำดับวรรคกลอนสุภาพได้ถูกต้อง

จงรักนวลสงวนงามห้ามใจไว้ อย่าหลงใหลจำคำที่พร่ำสอน คิดถึงหน้าบิดาและมารดร อย่ารีบร้อนเร็วนักมักไม่ดี

จะนุ่งห่มดูพอสมศักดิ์สงวน ให้สมควรรับพักตร์ตามศักดิ์ศรี จะผัดหน้าทาแป้งแต่งอินทรีย์ ดูฉวีผิวเนื้ออย่าเหลือเกิน

จะพูดจาปราศรัยกับใครนั้น อย่าตะคั้นตะคอกให้เคืองหู ไม่ควรพูดอื้ออึงขึ้นมึงกู คนจะหลู่ล่วงลามไม่ขามใจ

มีสลึงพึงบรรจบให้ครบบาท อย่าให้ขาดสิ่งของต้องประสงค์ จงมักน้อยกินน้อยค่อยบรรจง อย่าจ่ายลงให้มากจะยากนาน

อย่าอวดดีมีทรัพย์เที่ยวจับแจก ทำเกี่ยวแฝกมุงป่าพาฉิบหาย ใครจะช่วยตัวเราก็เปล่าดาย อย่ามักง่ายเงินทองของสำคัญ

อันตัวต่ำแล้วอย่าทำให้เกินศักดิ์ เขาจะมักเหม็นปากเหมือนซากผี เปรียบเหมือนเกลือเจือปนกับชลธี มันก็มีแต่จะจืดไม่ยืดยาว

จงซื่อสัตย์ต่อภัสดาสวามี จนชีวีศรีสวัสดิ์เจ้าตักษัย อย่าให้มีราคินที่กินใจ อุประมัยเหมือนอนงค์องค์สีดา

แม้นเขารักแล้วอย่าดื้อทำถือจิต เร่งเกรงผิดกลัวภัยใหญ่มหันต์ คำนับนอบสามีทุกวี่วัน อย่าดุดันดื้อดึงตะบึงตะบอน

จงรีบฟื้นตื่นก่อนภัสดา น้ำล้างหน้าหาไว้ให้เสร็จสรรพ จึงหุงข้าวต้มแกงแต่งสำรับ จัดประดับเทียบทำให้น้ำนวล

อันความชั่วอยู่ที่ตัวของเราหมด ต้องกำสรดโศกร้างอยู่กลางหน จงฟังหูไว้หูกับผู้คน สืบยุบลเสียให้แน่อย่าแร่ไป