пасля дарогі

дужыя людзі

ніхто не бачыць

ляшчы і плоткі

праляцеў над галавой

надта рана

зжалі жыта

вельмі сумна

хутка скончылася

зірнуў угару

збіраў дружыну

глыбокае месца

не давала кветкам

тое возера

збянтэжаны ад страху

малолася з жыта

моцна свіснуў

каля маіх ног

маладая вясна

перамагаючы страх

надзвычай лёгка

заспяваў звонка

надта няўпэўнена

сумны настрой

дастаткова складана

гаварыць блытаючыся

чароўная мелодыя

цяпер не вернуцца

збірала цяпло

бязмерна шчаслівы

пры самым лесе

мудры ёрш

забрала смецце

раз'юшаны каршун

спакойна глядзеў

дружна заспявалі

чулае сэрца

дапамагаў рыбакам

сеў на куст

пайшлі ў лес

прыехаць ноччу

маляваць фамастарам

спачуваць хвораму

прымацавалі там

кінула пад куст