Гэтае смачнае яблыка так і хацелася адразу з'есці.

На камяністым беразе ракі ніякай расліннасці здаўна не было.

Душа чалавека мудрэйшая за розум яго.

З такім амаль камяністым выразам твару яго бачылі ці не ўпершыню.

Людзі доўга дзівіліся цуду, зробленаму рукамі майстра.

У двухстах метрах ад вёскі пачалася прыгожая зялёная дуброва.

Вялікая па тым часе плошча зіхацела ад пражэктараў, ліхтароў і рознакаляровых гірляндаў.

Лета - час дажджоў жаданых, бліскавіц і перуноў.

Мы з маці хутка прачыталі гэты цікаўны раман.

Наш дырэктар добра ставіцца і разбіраецца ў людзях.

Не, не развітаюся ніколі з родным краем, дзе так светла мне.

Верка паспешліва падзякавала Рыгора, развіталася з усімі і выскачыла з хаты.

У нашым двары раслі тры слуцкіх бэры і некалькі яблынь.

Тата з Толем едуць ззаду, на другім возе.

Людзі кпілі над ім, што ён баіцца жонкі, як агню.

за сто метраў ад вакзала

тры белых рамонкі

дзякаваць выкладчыкаў

будынак на два паверхі

падобная да бабулі

У трох групах вучылішча прайшлі паспяхова першыя эказмены.

Старшыня нашага сходу адразу паведаміў, што кворум ужо прысутнічае.

Прывольны стэп апеты ў многіх народных песнях.

Наш сабака ўпарта бег па слядам зайца.

У першы ж зімовы дзень ён захварэў пнеўманіяй.

ЛіМ змясціла падборку вершаў маладых паэтаў.

Дзеці пакідаюць бацькоўскае гняздо, каб пачаць віць сваё.

Сатварыць сваю сям'ю - надзея амаль кожнай сталай жанчыны.

Дзве доўгіх касы выбіваліся з-пад квяцістай хусткі.

Я не хацела вас пакрыўдзіць, выбачайце мне.

Давялося адразу пайсці па свае рэчы ў гасцініцу.

Звычка смяяцца над таварышамі на гэты раз падвяла самаўпэўненага Віктара Пятровіча.

Доўга сумаваць па роднай вёсцы нашай бабульцы не давялося.

У маладосці мы любілі сустракацца па вечарам каля нашай бярозы.

Андрэй закахаўся і збіраецца жаніцца на Верачцы, мілавіднай дзяўчыне.

Валодзя нядаўна быў сведкай на судзе, пра які цяпер многа гавораць у горадзе.

Некалі даўно давялося мне пагартаць гэты старажытны летапіс.

Падняўся я неяк з долу з невыказнай боллю.

Мы абагулілі нашы прыпасы і разам добра паснедалі.

Мы часта бываем няўважлівымі адзін да аднаго.

Пяць доўгіх вёрстаў вельмі стамілі нашых падарожнікаў.

Тры пятых соткі гарода былі засаджаны памідорамі.

Гэтая злая сабака зусім не спалохала мужчыну.

Ужо пачырванелі першыя маліны ў дзядулевым садзе.

Волька нікому не паскардзілася: не хацела, каб над ёю смяяліся людзі.