สินสมุทรสุดแสนสงสารแม่ ชำเลืองแลดูหน้าน้ำตาไหล

จึงกราบกรานมารดาแล้วว่าไป จะเข้าใกล้ทูนหัวลูกกลัวนัก

บทประพันธ์ข้างต้นมีรสวรรณคดีตรงกับข้อใด

ถึงประตูคูหาเห็นเปิดอยู่ เอ๊ะอกกูเกิดเข็ญเป็นไฉน

เข้าในห้องมองเขม้นไม่เห็นใคร ยิ่งตกใจเพียงจะดิ้นสิ้นชีวี

บทประพันธ์ข้างต้นมีการใช้โวหารภาพพจน์ใด

นางผีเสื้อเหลือโกรธโลดทะลึ่ง โตดังหนึ่งยุคุนธร์ขุนไศล

ลุยทะเลโครมครามออกตามไป สมุทรไทแทบจะล่มถล่มทลาย

บทประพันธ์ข้างต้นมีรสวรรณคดีตรงกับข้อใด

วาสนาไม่คู่เคียงเถียงเขายาก ถึงมีปากเสียเปล่าเหมือนเต่าหอย

ผีเรือนตัวไม่ดีผีอื่นพลอย พูดพล่อยพล่อยไม่ดีปากขี้ริ้ว

บทประพันธ์ข้างต้นมีการใชสำนวนใด

ตัดไม้ได้ไม้มาก อยากพอ

ขวานหล่นน้ำใจฝ่อ เทพฉ้วย

ยกขวานใหม่บอกขอ ด้ามเก่า

เทพยกเงินทองด้วย บอกสื้อสัตย์เอยใจความสำคัญจากโคลงข้างต้นคือข้อใด

ตัดไม้ได้ไม้มาก อยากพอ

ขวานหล่นน้ำใจฝ่อ เทพฉ้วย

ยกขวานใหม่บอกขอ ด้ามเก่า

เทพยกเงินทองด้วย บอกสื้อสัตย์เอย ข้อใดกล่าวผิด

ข้อใดไม่ปรากฏคุณค่าด้านสังคม

ข้อใดไม่ปรากฏภาพพจน์

คำประพันธ์ในข้อใดไม่สะท้อนคุณค่าด้านสังคม

คำประพันธ์ต่อไปนี้ใช้ภาพพจน์ใด

ฟังต้นไม้สายน้ำย้ำให้หยุด หยุดเสียเถิดทีมนุษย์หยุดสะสม

หยุดปรุงแต่งแสร้งตามความนิยม สร้างสังคมโสโครกโลกจึงร้อน

ข้อใดเป็นภาพพจน์ปฏิพากย์

ข้อใดคือข้อคิดที่ได้จากบทประพันธ์ต่อไปนี้

น้ำเอ๋ยน้ำท่วมทุ่ง เขาว่ามีผักบุ้งเพียงโหรงเหรง

เหมือนพูดมากปากพล่ามไปตามเพลง ฟังครื้นเครงแต่ไม่ได้สาระ

พูดสิ่งใดมุ่งให้ได้ประโยชน์ ไม่มีโทษถูกกาลเทศะ

พูดแต่น้อยมีหลักมักชนะ ดีกว่าประคารมโวคุยโตเอย

"ปัจจุบันภาษาไทยซบเซาไปมาก เนื่องมาแต่ความเห่อฝรั่ง ความจริงการเรียนรู้ภาษาฝรั่งเป็นสิ่งที่จำเป็นเพราะเราต้องติดต่อกับฝรั่งและตำรับตำราวิชาการต่างๆก็เป็นภาษาฝรั่ง แต่การเรียนควรเป็นการเพิ่มความรู้ มิใช่เพื่อมาละเลิกหรือลืมภาษาไทยหรือเอาภาษาฝรั่งมาใช้แทนภาษาไทย คำฝรั่งคำใดที่มีความหมายตรงกับภาษาไทยก็ควรแปลมาเป็นภาษาไทย คำใดที่ไม่มีภาษาไทยจะใช้ทับศัพท์ก็สมควร" ข้อใดคือแนวคิดของผู้เขียน

"หุ่นกระบอกโดยทั่วไปสูงประมาณฟุตเศษ ทำด้วยกระบอกไม้ไผ่ ตรงปลายด้านบนเสียบหัวหุ่น ซึ่งแกะสลักด้วยไม้เนื้อเบา ตกแต่งสีและเครื่องประดับอย่างงดงามตามแบบละคร ไหล่ทำด้วยไม้เจาะรูสำหรับเสียบกับตัวหุ่นเป็นผ้าชิ้นเดียวพับครึ่งเย็บเป็นถุงคลุมไหล่หุ่นเจาะตรงกลางสำหรับเสียบหัว" ข้อใดเป็นประเด็นสำคัญของข้อความข้างต้น

ข้อใดเตือนสติให้ระมัดระวังคำพูด

คำประพันธ์ต่อไปนี้มีลักษณะเด่นในด้านใด

จะจับจองจ่องจ้องสิ่งใดนั้น ดูสำคัญคั่นคั้นอย่างันฉงน

อย่าลามลวงล่วงล้วงดูเลศกล ค่อยแคะคนค่นค้นให้ควรการ

อย่าเคลิ้มคลำคล่ำคล้ำแต่ลำโลภ เที่ยวหวงห่วงห้วงละโมบละเมอหาญ

สิ่งใดปองป่ิงป้องเป็นประธาน อย่าด่วนดานด่านด้านแต่โดยใจ

คำประพันธ์นี้เด่นในด้านใด

ดูหนูสู่รูงู งูสุดสู้หนูสู้งู

หนูงูสู้ดูอยู่ รูปงูทู่หนูมูทู

คำประพันธ์ต่อไปนี้มีความหมายตรงกับข้อใด

ใครดูถูกผู้ชำนาญในการช่าง ความคิดขวางเฉไฉไม่เข้าเรื่อง

เหมือนคนป่าคนไพรไม่รุ่งเรือง จะคุยด้วยนั้นก็เปลืองด้วยวาจา

ข้อใดสอดคล้องกับคำประพันธ์ต่อไปนี้

ไม่เคยรู้จัก ตูน บอดี้สแลม แค่เงาเงาวาวแวม ไม่แจ่งกระจ่าง

ครั้นได้รู้ได้เห็นทุกเส้นทาง นี่แหละคือตัวอย่าง ของคนดี

คนที่รู้ ทำอะไรเพื่ออะไร รู้ทำได้ และได้ทำ ทำเต็มที่

ไม่ใช่แค่ วาทกรรมพร่ำพาที นี่คือความสามัคคีที่เป็นจริง

(เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์)

"เธอหยุดยั้งนั่งพักสักน้อยหนึ่ง อย่าเคียดขึ้งแค้นเคืองเรื่องขัดขวาง

พอคลื่นลมสงัดสนิทดูทิศทาง พอควันจางสว่างหมอกค่อยออกเรือ"

ผู้เขียนมีจุดประสงค์อย่างไร

"คนทำถังขยะ ให้คน ทิ้งขยะ คนทิ้งขยะ ไม่ลง ถังขยะ

คนกวาดขยะ เก็บขยะ ลงถังขยะ คนทิ้งขยะ ขยะแขยง กว่าขยะ"

ผู้เขียนมีวัตถุประสงค์อย่างไร

"อันตึกงามสนามกว้างสร้างขึ้นได้ มีเงินหยิบโยนให้ก็เสร็จสรรพ์

แต่งามจิตใจกว้างนั้นต่างกัน การอบรมเท่านั้นเป็นปัจจัย"

บทประพันธ์นี้ผู้แต่งเน้นสิ่งใดเป็นสำคัญ

"เคราะห์กรรมอย่างเดียวกัน งานที่หนักเท่าๆกัน หากเกิดกับคนที่นึกเห็นแต่แง่ร้าย งานและเคราะห์นั้นจะรู้สึกว่าหนักขึ้น แต่คนที่มองเห็นแต่แง่ดี งานหรือเคราะห์กรรมนั้น รู้สึกว่าไม่หนักนัก สิ่งต่างๆอยู่ที่เรานึก นึกให้มันมาก มันก็มาก นึกให้มันน้อย มันก็น้อย"

ข้อใดเป็นแนวคิดหลักของข้อความนี้

สำนวนใดไม่สามารถใช้ได้ในสถานการณ์ตัวอย่างต่อไปนี้

"ตั้งแต่เจ้าโตเป็นหนุ่มมักทำความเดือดร้อนและสร้างปัญหาให้ฉันแสนสาหัสทุกวัน ฉันอยากจะ.....ไปเลยจะได้พ้นทุกข์พ้นร้อนเสียที"

"ในน้ำไม่มีปลา ยิ่งในนาไม่มีข้าว

แผ่นดินระอุร้าว กระหน่ำซ้ำสังคมคน

เสียงธรรมก็แหบโหย เสียงโอดโอยของคนจน

โอดโอยทุกแห่งหน ว่าโอ้โอ๋นี่หรือไทย"

ผู้เขียนแสดงความรู้สึกอย่างไร

"อันข้าไทได้พึ่งเขาจึงรัก แม้ด้อยศักดิ์สิ้นอำนาจวาสนา

เขาหน่ายหนีมิได้อยู่คู่ชีวา แต่วิชาช่วยกายจนวายปราณ"

ข้อใดสรุปคำประพันธ์ข้างต้นได้ดีที่สุด

"มดเอ๋ยมดน้อย เจ้าค่อยค่อยคืนคลานผ่านเป็นแถว

หัวหน้านำเดินเรียบระเบียบแนว พินิจแล้วน่าชมนิยมนัก

เป็นตัวอย่างความขยันหมั่นกอบกิจ ถึงตัวนิดใครรุกรานมาหาญหัก

สามัคคีรวมกำลังกันทั้งพรรค ปรปักษ์พ่ายฤทธิ์พิษร้ายเอย"

คำประพันธ์ข้างต้นไม่ได้กล่าวถึงเรื่องใด

"หอมกลิ่นดอกไม้ที่ นับถือ

หอมแต่ตามลมฤๅ กลับย้อน

หอมแห่งกลิ่นกล่าวคือ ศีลสัตย์ นี้นา

หอมสุดหอมสะท้อน ทั่วใกล้ไกลถึง"

โคลงสี่สุภาพบทนี้ให้แง่คิดในเรื่องใด

"สิ่งสำคัญที่สุดในจริยวัตรของมนุษย์คือต้องพยายามที่จะไม่ให้เวลาว่างเสียไปโดยไม่มีประโยชน์ เราต้องตีราคาคุณค่าของเวลาให้สูงมาก การเสียเวลาเท่ากับเสียทรัพย์ เสียโอกาส เสียหนทางแห่งความก้าวหน้า และเป็นการสูญเสียที่เราไม่สามารถจะโทษผู้อื่นได้ นอกจากตัวเราเอง"ข้อความนี้ผู้พูดมีเจตนาอย่างไร

"เห็นผู้ดีมีทรัพย์ประดับแต่ง อย่าทำแข่งวาสนากระยาหงัน

ของตนน้อยก็จะถอยลงทุกวัน เหมือนตัดบั่นต้นทุนสูญกำไร"

บทประพันธ์ข้างต้นตรงกับสำนวนใด

"ทะเลว่ากว้างไกลเหมือนไร้เขต เปี่ยมด้วยเหตุและผลให้ค้นหา

โอ้ชีวิตสรรพสิ่งอนัตตา ล้วนแต่เป็นปริศนาชวนให้คิด"

คำประพันธ์นี้ สรุปสาระสำคัญได้ตามข้อใด

"ยิ้มไว้เถิดยิ้มไว้ใจแช่มชื่น เมื่อพักตร์รื่นชนชมนิยมเสมอ

ยิ้มงามเหมือนความฝันอันเลิศเลอ ดุจเสนอผู้อื่นให้ชื่นตาม"

ข้อใดไม่ใช่ข้อคิดที่ได้จากบทประพันธ์ข้างต้น

"ยิ้มไว้เถิดยิ้มไว้ใจแช่มชื่น เมื่อพักตร์รื่นชนชมนิยมเสมอ

ยิ้มงามเหมือนความฝันอันเลิศเลอ ดุจเสนอผู้อื่นให้ชื่นตาม"

ปรากฏภาพพจน์ใด

บทประพันธ์ต่อไปนี้จัดลำดับวรรคได้ถูกต้องและเหมาะสมที่สดุตามข้อใด

ก. ก่อนทำกิจการงานใดใด

ข. ก่อนเชื่อสิ่งใดให้พิสูจน์

ค. คิดให้รอบคอบจึงชอบการ

ง. ก่อนพูดยั้งคิดวินิจฉัย

"เสียงฉิ่งฉับกรับโทนตะโพนกลบ ประโคมศพน่าสังเวชตามเหตุผล

โอ้หนอ...มนุษย์ทั่วทุกตัวตน ไม่รอดพ้นความตายสักรายเดียว"

ผู้เขียนต้องการจะบอกสิ่งใดแก่ผู้อ่าน

"ปลาต้องว่ายทวนน้ำ จึงจะหาอาหารได้ มนุษย์ก็ควรเป็นเช่นเดียวกัน เราจะมีชีวิตอยู่ได้ ก่อร่างสร้างฐานะของเราได้ จะหล่อหลอมอนาคตขึ้นได้ เราต้องเผชิญกับอุปสรรค ชีวิตที่ไม่เคยเผชิยกับอุปสรรคจะไม่มีความเจริยก้าวหน้าแม้แต่อย่างใดอย่างหนึ่ง"

ข้อความนี้ผู้พูดมีเจตนาอย่างไร

"ให้ท่านท่านจักให้ ตอนสนอง

นบท่านท่านจักปอง นอบไหว้

รักท่านท่านควรครอง ความรัก เรานา

สามสิ่งนี้เว้นไว้ แต่ผู้ทุรชน"

ข้อใดเป็นข้อคิดหลักของข้อความข้างต้น

"เขาบอกว่าการหัวเราะ ๑๐๐ ครั้ง เท่ากับการออกกำลังกายถึง ๑๐ นาที แต่ประหยัดทั้งเวลาและสถานที่ เพราะการหัวเราะแต่ละครั้งใช้เวลาเพียง ๕ วินาที แต่ให้คุณทั้งการบริหารหน้าท้อง กระตุ้นกล้ามเนื้อทุกส่วนในร่างกาย ทำให้การเต้นของชีพจรเพิ่มขึ้นเป็น ๒ เท่า"

ข้อความนี้กล่าวถึงเรื่องใด

"เมื่อต้นไม้ถูกตัดทิ้ง มันไม่เคยเสียเวลาให้เกิดความเจ็บปวด ท้อแท้ หากแต่พยายามยืดกิ่งแทงหน่อขึ้นมาใหม่ แล้วปล่อยกิ่งที่แห้งหักนั้นให้ตกลงดิน เป็นปุ๋ยอันโอชะของมันต่อไป"

ข้อใดเป็นแนวคิดสำคัญของข้อความข้างต้น