รูปเจ้าวิไลราว สุระแสร้งประจิตประจักษ์

มิควรจะร้างรัก เพราะพะธูพิถีพิถัน

รับรักและยินยอม ดนุรักสมัครสมาน

หากนางมิข้องขัด ประดิพัทธ์ประสมประสาน

อ้าฟังดนูเถิด มะทะนาและตอบวจี

พอให้ดนูนี้ สุขะรื่นระเริงระรวย

ดนุถามก็เจ้าไซร้ บมิตอบณคำถาม

วนิดาพยายาม กะละเล่นสำนวนหวน

พี่รักและกอบอภิระตี บมิเว้นสิเน่ห์หนัก

มิให้นงรัตน์ ดื้อดึงขึ้งขัด ซึ่งพระอัชฌา

ขอโฉมเฉลาปลง พระฤดีประนีประนอม

มีสาวสุรางค์นางใน มากมวลแล้วไซร้ ในพระพิมานมณี

ครุ ครุ ลหุ ครุ ครุ ลหุ ลหุ ครุ ลหุ ครุ ครุ

ลหุ ลหุ ครุ ลหุ ลหุ ครุ ครุ ลหุ ครุ ลหุ ลหุ

ครุ ลหุ ครุ ลหุ ลหุ ครุ ครุ ลหุ ครุ ลหุ ครุ

ลหุ ครุ ลหุ ครุ ครุ ลหุ ลหุ ครุ ลหุ ครุ ลหุ

ไม้เรียกผะกากุพฺ- ชะกะสีอรุณแสง

ดอกใหญ่และเกสร สุวคนธะมากมาย

อีกทั้งสะพรั่งหนาม ดุจะเข็มประดับไว้

ผึ้งเขียวสิบินไขว่ บ มิใคร่จะห่างเหิน

อ้ามัทนาโฉมฉาย

อ้าอรเอกองค์อุไร

หม่อมฉันเคารพเทพไท

ข้าขอก้มเกศวันทา

ปากว่าตาขยิบ

ปากหวานก้นเปรี้ยว

อย่าข่มเขาโคขืนให้กลืนหญ้า

ปลูกเรือนตามใจผู้อยู่ผูกอู่ตามใจผู้นอน

อยากใคร่สนองพระวรสุน- ทรคุณเอนกนั้น;

จนใจเพราผิดคติสุธรรม์ สุจริตประติชญา

โอ้โอ๋ละเหี่ยอุระสดับ วรศัพทะท่านทรง

อ้อยอิ่งแสดงวรประสง- คะณตัวกระหม่อมฉัน;

หม่อมฉันบมีบุรุษะผู้ ประดิพัทธะใดใด,

เปนโสดบมีมะนะสะใฝ่ อภิรมฤสมรส.

ตูข้าพระบาทสิสุจริต บมิคิดจะปดใคร,

จึ่งหวังและมุ่งมะนะสะใน วรเมตตะธรรมา

ข้าเชื่อว่าพระองค์ ประสงค์นางสอางชม

คงได้สัมฤทธิสม หทัยแท้ทุกนงคราญ

แต่เห็นอนงค์รา- มะประเสริฐวิเศษวิสัย

ไม่มีอนงค์ใด นะจะเทียบจะเทียมจะทัน;

ซ้ำไพเราะน้ำเสียง อรเพียงพิรมประเลง,

ได้ฟังก็วังเวง บมิว่างมิวายถวิล.

เกลากลึงประหนึ่งวาด วรรูปพิไลยพะวง;

งามกรประหนึ่งงวง สุระคชสุเรนทะทรง,

งามเอวอนงค์ราว สุริศิลปิชาญฉลาด

เกลากลึงประหนึ่งวาด วรรูปพิไลยพะวง;

รูปเจ้าวิไลยราว สุระแสร้งประจิตประจักษ์

มิควรจะร้างรัก เพราะพะธูพิถีพิถัน

ข้าทราบและพลอยโศก อันโรครักนี้หนักใจ

แต่ในสุราลัย สุรางค์ดีก็มีถม

งามผิวประไพผ่อง กลทาบศุภาสุพรรณ,

งามแก้มแฉล้มฉัน พระอรุณแอร่มละลาน

มองเห็นภาพ

เกิดความรู้สึก

ได้ข้อคิดเตือนใจ

มองเห็นภาพและเกิดความรู้สึก

เธอหนอเธอขยี้รักและภักดีของฉัน หวังกลายมลายเหมือนฝัน ๆ ลวง

ระหว่างความรักและความต้องการ มันคือสายธารศีลธรรมประจำใจ

ทั่วแคว้นแดนใด ใคร ๆ ก็รู้จัก ชื่อเสียงโด่งดังยิ่งนัก ใครก็รัก ใครก็ศรัทธา

ไผ่พลิ้วลมครวญชายคลองถิ่นทุ่งรวงทอง มองคุ้งฝั่งคลอง น้ำนองไหลบ่า

ให้ข้อคิด

ให้ความรู้

ให้แนวปฏิบัติ

ให้ความเพลิดเพลิน

สนุกสนานกับเพลง

เห็นคุณค่าของเพลง

ได้ความรู้เกี่ยวกับเพลง

มองเห็นภาพของเพลง

ตีความได้

วิเคราะห์ได้

จับประเด็นได้

ประเมินค่าได้

นำไปใช้ได้

ประเมินค่าได้

วิเคราะห์ได้

จับประเด็นได้

กระตุ้นจิตสำนึก

ปลุกใจให้รักแผ่นดิน

พลังแห่งความสามัคคี

คุณค่าของประเทศชาติ

กบเป็นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ มีผิวหนังขรุขระ ไม่มีขนและเกล็ด

คนญี่ปุ่นเวลารับประทานอาหารจะมีเสียงดัง เพื่อแสดงว่าอร่อย

น้ำชาไม่ควรรินลงถ้วยให้มากหรือน้อยจนเกินไปดั่งเช่นสมองมนุษย์

ผิวหน้าจะกระจ่างใส ชวนมองได้ด้วยครีมสมุนไพรตราส้มจุกเท่านั้น

กระแสนิยมความแปลกใหม่และความทันสมัยของวิทยาการ

ปัญหาที่เกิดขึ้นในสังคมปัจจุบันที่นิยมวัตถุมากกว่าจิตใจ

วัยรุ่นที่ใช้โทรศัพท์มือถือเป็นเครื่องประดับ

ทัศนคติทางลบกับการพัฒนาเทคโนโลยี

อุตุนิยมวิทยาเตือนประชาชนทางภาคใต้ว่าจะมีพายุเข้าและมีฝนตกชุกหนาแน่น

น้ำท่วมและอากาศหนาวส่งผลให้ผักมีราคาแพงกว่าปกติ รวมถึงราคาน้ำมันด้วย

ระดับน้ำแม่น้ำมูลยังคงทรงตัว มวลน้ำก้อนใหญ่ยังไม่ไหลมาถึงจังหวัดอุบลราชธานี

พระภิกษุสามเณรในจังหวัดเชียงใหม่ได้รับผลกระทบจากอากาศหนาวลงอย่างรวดเร็ว

ยิ้มแย้มแจ่มใส สบตาผู้ฟัง

แสดงความกระตือรือร้นที่จะพูด

ใช้คำพูดที่สุภาพ น้ำเสียงนุ่มนวล

มีกิริยาอ่อนน้อมแสดงความเป็นมิตร

ผมทราบว่าคุณได้รับเชิญไปบรรยายเรื่อง "ทรรศนคติของคนไทยที่มีต่อคนต่างชาติ" คุณจะไปบรรยายเมื่อไหร่ครับ ผมจะไปคอยฟัง

คุณเคยอ่านหนังสือเล่มนี้ไหมคะ หวังว่าคงเคยได้ยินกิตติศัพท์มาบ้างนะคะ

เธอได้รับเชิญไปงานวันเกิดของแขไขหรือเปล่า เขาเชิญแต่เพื่อนสนิทไม่กี่คนเท่านั้น

ผมเห็นผู้หญิงมามากแล้ว แต่ดูจะไม่มีใครสวยเกินคุณเลยครับ

พบกันวันหลังนะ กลับเถอะ ดึกมากแล้ว

พรุ่งนี้ผมจะต้องไปนครปฐมแต่เช้าตรู่ แหม! ทารุณจริง ๆ ผมชอบตื่นสายเสียด้วยซิ

ผมรังเกียจที่จะกล่าวคำอำลา แต่เราจะเป็นต้องกล่าวอยู่เสมอ คุณว่าจริงไหม

แน่ะ! พอพูดคุณก็ทำท่าจะลาผมเลยทีเดียว คุณคงรู้ว่าคุยนาน

ดิฉันขอขอบใจในน้ำใจอันงามของเพื่อน ๆ ทุกคน

ดิฉันขอแสดงความยินดีในความสำเร็จของคุณ

ดิฉันขอแสดงความเสียใจและขอมีส่วนร่วมในความทุกข์ของคุณด้วย

ดิฉันรู้สึกว่าชีวิตมีรสชาติอย่างประหลาดหลังจากได้รับข่าวในวันนั้น

ปากเป็นเอก เลขเป็นโท

พูดไปสองไพเบี้ย นิ่งเสียตำลึงทอง

ละเลงขนมเบื้องด้วยปาก

ปลาหมอตายเพราะปาก