poetą

prozaikiem

dramatopisarzem

aktorem teatralnym

Obroty rzeczy (1956), Rachunek zachciankowy (1959), Mylne wzruszenia (1961), Było i było (1965), Odczepić się (1978), Oho (1985)

Ugryź psa w ucho (1957), Spróbuj wydoić tygrysa (1959), Szare eminencje zachwytu (1962), Wybierzyny (1979), Szumy, zlepy, ciągi (1980)

Obierzyny 2 (1954), wywód jestem'u 1964, u cioci na imieninach (1973)

Ja stróż latarnik nadaję... (1962), Pamiętnik z powstania warszawskiego (1959), Szumy, zlepy ciągi (1980), Szare eminencje zachwytu (1962), poeta rupieci (1981)

"osobowym", czyli rozumiejącym podmiotowość człowieka

"osobistym", czyli drenującym nasze intymne uczucia

"osobnym", czyli określenie to charakteryzuje zarówno jego specyficzny styl życia, jak i oryginalny sposób pisania

"osobliwym", czyli niepowtarzalnym mizantropem

patos mieszany z farsą i turpizmem

swoiste połączenie języka mówionego i języka dziecka

eksperymenty lingwistyczne i utylitarne, chętnie nawiązujące do korzeni esperanto

słownictwo popularnonaukowe

błąd składniowy, którego efektem jest brak związku logicznego między elementami zdania

środek stylistyczny polegający na powtarzaniu tych samych słów na początku kolejnych wersów lub zdań

środek stylistyczny polegający na powtarzaniu tych samych słów na końcu kolejnych wersów lub zdań

to bardzo brzydkie słowo, jak w ogóle ktoś tu śmiał w tym teście je umieścić

Orientacja w poezji polskiej, ukształtowana na przełomie lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych [XX wieku], której przedstawiciele to m. in. M. Białoszewski, Tymoteusz Karpowicz i Witold Wirpsza)

twórczość obierająca za główne zadanie poezji – krytyczne wypróbowywanie form języka jako środka komunikacji niezasługującego na bezwarunkowe zaufanie.

Podejmowanie […] gry z tym, co w mowie zesztywniałe, zrutynizowane i bezwładne. […] W grze tej ważny był udział dowcipu językowego, parodii, bezinteresownej zabawy słowami.

tłumaczenie poezji z innych języków, gwar, żargonów, narzeczy

św. Augustyna

Protarcha

Zenona z Kerateniny

Kartezjusza

Warunkiem jest zachowanie wiary w myślenie. To ono jest gwarantem ludzkiej egzystencji („Cogito ergo sum” – „Myślę, więc jestem”).

Twierdził, że tylko umysł (rozum) otwiera przed człowiekiem możliwość poznania świata i samego siebie.

Wszystko płynie "Pantha rei"

"Nic, co ludzkie, nie jest mi obce"

figura stylistyczna zawierająca uroczysty zwrot do idei, bóstwa

figura stylistyczna polegająca na powtórzeniu wyrazów lub zdania w odwrotnym porządku

figura stylistyczna polegająca na przypadkowym podziale wiersza na strofy

nieregularność stroficzna wiersza

apostazji

apostrofy

akitacji

anastrofy

hermetyczności, destabilizacji, słowo=niebyt

analogii, dezintegracji, słowo=rzecz

heterotopii, destrukcji, słowo=byt

utopii, demoralizacji, słowo=rozkaz

zbieżność brzmienia i zbieżność znaczeń

zbieżność paraboliczną

zbieżność fabuły i akcji

zbieżność trakcji i atrakcji

występują na przeciwnych biegunach

to jedno i to samo

nie występują

przenikają się

latarni i przystanków

rupieci, rzeczy

dnia i nocy

szafy i biurka

neologizm

pitu-pitu

zdalne nauczanie

weź nie pytaj, weź się przytul

Rachunek zachciankowy

Rachunek różniczkowy

Rachunek za prąd

Rachunek podłogowy

dzieła quasi narracyjne z występującą w nich "zdarzeniowością"

dzieła quasimodo

wiersze quasi haiku

proza wielkiego realizmu

"życiopisania"

bzdurnopisów

brudnopisów życia

manifestem awangardy

podmiot Iron

podmiot Mion Cogito

sam Białoszewski

pan Nikt

urologicznych

wenerycznych

z sąsiadem Paździochem

z wynikami sportowymi

Beskidzie Niskim, z którego zbierał do swojego mieszkania świątki

Tatrach, z których przywoził ciupagi i oscypki

Karkonoszach, z których przywoził stare korzenie

Fabrykach Łodzi, z których kradł stare, wysłużone tryby maszyn

homoseksualistą

byłym księdzem

operatorem wózków widłowych

mizologiem

świecznikiem

miną byka

prostytutką

przyjacielem słonia

bramy triumfalnej

bramy piekieł Dantego

tęczy przymierza

rozstajny rozsypańców

piecu

II wojnie światowej

Powstaniu Warszawskim

Tamtej dziewczynie, tak mało o niej wiesz..

pochodzące z języka łacińskiego, eminentia - wyniosłość, dostojność

tytuł honorowy wysokich dostojników kościelnych

słowo pochodzące od rapera Eminema

biznesmenów w Bułgarii

frazeologizm oznaczający człowieka kierującego czymś nieoficjalnie, niezajmującego wysokiego stanowiska

synonim, inaczej motłoch, szare masy blokowisk PRL-u

homonim, bakterie koli

eufemizm, inaczej szara maść, którą leczono kiłę

monstrancją

sputnikiem

kaskiem

sitkiem na fasolę

pustkowie, po którym wędruje podróżny; "Idzie się" jest metaforą obierania

odległa planeta, po której krąży się; "idzie się" jest określeniem krążenia po satelicie

kartoflisko

pole zaminowane, budzi skojarzenia z Tobrukiem