Kto wypowiada słowa:

On pod imieniem Kazimierza słynął,

Co mu tam dziś nazwisko po śmierci? Pan ściska

Rękę starego sługi…

Czyje to pragnienie:

Trzeba mi nowych skrzydeł, nowych dróg potrzeba.

Jak Kolumb na nieznane wpływam oceany

Z myślą smutną i z sercem rozbitym

O czym świadczą rozważania Kordiana:

Zabił się — młody… Zrazu jakaś trwoga

Kładła mi w usta potępienie czynu,

Była to dla mnie posępna przestroga,

Abym wnet gasił myśli zapalone;

Dziś gardzę głupią ostrożnością gminu

Czyje to słowa:

Oto stoję wśród siedmiu złocistych lichtarzy

Podobny do człowieka… szata w długość szczodra

Spływa do stóp; pas złoty przewiązał mi biodra,

Głowę kryje włos biały, jak śniegi, jak wełna

Kiedy Prezes wypowiada słowa:

Cicho! módlcie się raczej! miejsce nie do gwarów,

Zeszliśmy się w grobowce składać sąd na carów,

Patrzcie więc w serca wasze! patrzcie w serca wasze!

Do czego dąży Prezes?

Moje oczy stare

Widziały wielkich mężów i mówię wam święcie,

Żeście wy niepodobni do nich! Jeśli wiarę

Boga chowacie w sercu? na Boga zaklęcie

Wzywam was, ludzie: stójcie! i sztylety wasze

Zamieńcie na święcone w kościołach pałasze

W jakiej sytuacji padają słowa:

Idźcie! gardzę wami!

Maska Kto nie śmiał się poświęcić, może zdradę knuje?

Więc na znak wzgardy, ludziom okrytym maskami

Rzucam pod nogi życie moje… i daruję…

zrywa maskę z twarzy

Strach i Imaginacja pojawiają się, gdy

Kto prosił o ocalenie życia Kordiana? I otrzymuje taką odpowiedź:

Tyś morderca,

Jeśli on nie morderca… Odejdź, bracie miły,

Nie chce mi się zaglądać w brudy twego serca;

Wolałbym dwumiesięczne rozrzucać mogiły.