Sposób ukazania głębi i przestrzeni na płaszczyźnie.

Sposób wykonania dzieła sztuki, uwzględniający zastosowane narzędzia i materiały

Ślad narzędzia plastycznego, np. ołówka, pozostawiony na określonym typie podłoża.

Opracowany przez twórcę układ elementów plastycznych na płaszczyźnie lub w przestrzeni.

Rodzaj perspektywy, w którym wykorzystywane są właściwości różnych kolorów.

Zewnętrzny wygląd trójwymiarowych dzieł sztuki oraz elementów ukazanych na powierzchni dzieł płaskich,

zwany też formą albo bryłą.

Właściwość dzieł sztuki powstająca pod wpływem światła, którego fale – zależnie od długości – są różnie

odbierane przez nasz wzrok.

Rozłożenie płaszczyzn światła i cienia w dziele sztuki.

Matematyczne, liczbowe zależności pomiędzy wielkościami poszczególnych części dzieła sztuki oraz między

całym dziełem sztuki a okalającą je przestrzenią.

Powierzchnia dzieła sztuki, mająca określone cechy, wynikające z właściwości zastosowanego tworzywa.

Rozmiary obiektów w odniesieniu do otoczenia i ludzkiej sylwetki.

Rodzaj perspektywy, w której kolejne plany przestrzenne sa wydzielonymi poziomymi pasami.

Rodzaj perspektywy, w której przestrzeń ukazana jest na płaszczyźnie w widoku z góry

Rodzaj perspektywy, w której elementy dalsze są często zakryte przez elementy bliższe.