W Polsce bankiem centralnym jest Narodowy Bank Polski.

Jedną z funkcji banku jest kształtowanie emisji pieniądza, wpływające na sprawne funkcjonowanie gospodarki.

Do systemu bankowego w Polsce należy Komisja Nadzoru Finansowego.

Bankowy Fundusz Gwarancyjny należy do systemu bankowego w Polsce.

Narodowy Bank Polski odpowiada za wartość pieniądza.

Narodowy Bank Polski sprawuje kontrolę tylko nad częściowym obiegiem pieniężnym wewnątrz kraju.

Narodowy Bank Polski nie jest zobowiązany do podejmowania działań na rzecz spadku bezrobocia.

Narodowy Bank Polski obsługuje dług państwowy.

Rada Polityki Pieniężnej jest organem Narodowego Banku Polskiego.

Rada Polityki Pieniężnej odgrywa najważniejszą rolę w procesie kształtowania polityki pieniężnej państwa.

Stopy procentowe są obniżane w wypadku wzrostu inflacji, a podnoszone w celu pobudzenia gospodarki

Procent depozytów banków komercyjnych, które muszą być przekazane do banku centralnego to rezerwa depozytowa.

Stopa referencyjna określa cenę kredytów udzielanych przez NBP bankom komercyjnym.

Banki komercyjne mogą udzielać pożyczek.

Parabanki mogą udzielać kredytów.

Działania instytucji parabankowych regulowane są przez przepisy Prawa bankowego.

Instytucje parabankowe podlegają kontroli Komisji Nadzory Finansowego.

Pożyczka udzielana jest na określony cel.

Cel inflacyjny ustalony przez NBP wynosi 3,5% +/-1%.

Podaż pieniądza (M2) tworzy gotówka i depozyty bankowe.

Depozyty bankowe to inaczej część gotówki, jaką ludzie wycofują z obiegu, nie przeznaczając na wydatki, tylko oszczędzają w bankach.

Depozyty umożliwiają kreowanie pieniądza przez banki.

Stopa rezerw obowiązkowych – określa, jaką część depozytów banki muszą zatrzymać w skarbcach jako rezerwę obowiązkową.

Banki udzielają kredytów z wcześniej pobranych depozytów.

Przy niższej rezerwie obowiązkowej banki mogą wykreować więcej pieniądza.

Inflacja zmniejsza siłę nabywczą przetrzymywanej gotówki.

Popyt na pieniądz to zapotrzebowanie zgłaszane przez ludzi na osiadanie określonego zasobu pieniędzy w określonym czasie i w określonych warunkach.

Popyt na pieniądz to zależność między wielkością zasobu pieniądza, jaki ludzie chcą posiadać, a stopą procentową.

Krzywa popytu ma nachylenie dodatnie.

Obniżenie stopy procentowej powoduje zmniejszenie wielkości popytu na pieniądz.

Wraz ze wzrostem stopy procentowej ludzie są gotowi coraz więcej oszczędzać i ograniczać swoje zapotrzebowanie na posiadanie pieniądza.

Podaż pieniądza MS to ilość pieniądza dostępna w gospodarce, która zależy od tego, co zostanie uznane za pieniądz.

Depozyty bieżące są płatne na żądanie, więc właściciel depozytu zawsze ma dostęp do pieniędzy, ale płaci za to niższym oprocentowaniem depozytu.

Krzywa podaży pieniądza przyjmuje kształt prostej pionowej wykreślonej dla ilości pieniądza dostępnej w gospodarce, określonej przez bank centralny.

Podaż pieniądza jest stała i nie zależy od wysokości stopy procentowej.

Banki komercyjne są zobligowane do emitowania banknotów.

Ekspansywna polityka monetarna polega na takim wykorzystaniu narzędzi polityki monetarnej, które prowadzi do zwiększenia podaży kredytów, a więc do zwiększenia podaży pieniądza w gospodarce.

Restrykcyjna polityka monetarna polega na takim wykorzystaniu narzędzi polityki monetarnej, które prowadzi do spadku podaży kredytów, a więc do spadku podaży pieniądza w gospodarce.

Wzrost podaży kredytów prowadzi do wzrostu stopy procentowej.