wilcze doły

wieczerzano w zamczysku

róg bawoli

zając sędziwy

Pomniki nasze! Ileż co rok was pożera/Kupiecka lub rządowa, moskiewska siekiera!

Ja ileż wam winienem, o domowe drzewa!

[...] Chwyta w lot migające orzechy dziewczyna.

Muzykę znał, sam słynął muzycznym talentem; z cymbałami, narodu swego instrumentem [...].

znowu z okienka błysnęła tajemnicza, bieluchna sukienka

siedziały chłopy, chłopki, tudzież szlachta drobna

nad gęstwą różnofarbnych kłosów i badylów wisiała jak baldakim jasna mgła motylów

za temi jeziorkami już nie tylko krokiem, ale daremnie nawet zapuszczać się okiem

szepnęły wiotkim skrzydłem nietoperze

odezwały się chórem podwójnym dwa stawy

brama wszystkich w gościnę zaprasza

rozbójnicy porwali w górach jego zięcia

smugi, raju, brzezina

szepcą, huknęły, ryknął

stukał, szklance, syk

trzask, wrzasnął, chrapał

córa, chwilka, Tadeuszku

ptaszek, żabki, rzeczki

ząbki, twarzyczek, gołąbek

portrecik, synowca, młodzieńca

strumień chował się między gęste i wysokie zioła

ciche grusze siedzą

wszystko przepasane jakby wstęgą, miedzą zieloną

tamten pod kapeluszem jak obręcz szerokim