เทศน์มหาชาติ

บทร้องสรรเสริญพระเวสสันดร

มหรสพการแสดงเรื่อง พระเวสสันดร

บทสวดในโอกาสที่ชาวบ้านมาร่วมงานบุญ

ได้แต่มัทรีผู้แสนดื้อผู้เดียวดอก

ไม่รู้จักปลิ้นปลอกพลิกไพล่เอาตัวหนี

โอ้แม่อุ้มท้องประคองเคียงเลี้ยงเจ้ามาก็หมายมั่น

สำคัญว่าจะได้อยู่เป็นเพื่อนยากจะฝากผีพึ่งลูกทั้ง 2 คน

ถึงที่ไหนจะรกเรี้ยวก็ซอกซอนอุตส่าห์เที่ยวไม่ถอยหลัง

จนเนื้อหนังข่วนขาดเป็นริ้วรอย โลหิตไหลย้อยทุกหย่อมหนาม

ดะดุ่มเดินเมิลมุ่งละเมาะไม้มองหมอบแต่ย่างเหยียบ

เกรียบกรอบก็เหลียวหลัง พระโสตฟังให้หวาดแว่วว่าสำเนียงเสียงพระลูกแก้วเจ้าบ่นอยู่งึมๆ

สะท้อนให้เห็นธรรมชาติของมนุษย์

สะท้อนให้เห็นความเชื่อของสังคมไทย

สะท้อนให้เห็นขนบธรรมเนียมประเพณีไทย

สะท้อนให้เห็นค่านิยมเกี่ยวกับสตรีเมื่อแต่งงานแล้วถือว่าเป็นทรัพย์สินของสามี

การบริจาคทาน

ความรักระหว่างแม่กับลูก

ความรักระหว่างสามีกับภรรยา

ความทุกข์ยากของพระนางมัทรี

สังคมชนบท

สถาบันกษัตริย์

ครอบครัวไทย

ครอบครัวนักบวช

จะเอาแต่เสียงจักจั่นและเรไรอันร่ำร้องนั่นหรือ

มาต่างแตรสังข์และพิณพาทย์

แสงพระจันทร์ดั้นส่องต้องน้ำค้างที่ขังให้ไหลลงหยดย้อย

เหมือนหนึ่งน้ำพลอยพร้อยๆ อยู่พรายๆ

รัศมีพระจันทรก็มัวหมองเหมือนหนึ่งจะโศกเศร้าแสนวิปโยคเมื่อยามปัจจุสมัย ทั้งรัศมีพระสุริโยทัยส่องอยู่ราง ๆ ขึ้นเรืองฟ้า

เสียงเนื้อนกนี่ร่ำร้องสำราญรังเรียกคู่คูขยับขัน

ทั้งจักจั่นพรรณลองไนเรไรร้องอยู่หริ่งๆ

ระเรื่อยโรยโหยสำเนียงดั่งเสียงสังคีตขับประโคมไพร

ความรักเพื่อนมนุษย์

การปฏิบัติต่อนักบวช

การปฏิบัติตนเพื่อความหลุดพ้น

ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวของคนในครอบครัว

ธรรมชาติสัตว์

ความรักของแม่

ความงามของภาษา

การรักษาสิ่งแวดล้อม

ร่ายยาว

ร่ายสุภาพ

กลอนเทศน์

กลอนเปล่า