หาอาหารมาให้พระอภัยมณี

จับเงือกมาให้พระอภัยมณีดู

ออกไปเที่ยวเล่นข้างนอก

ว่ายน้ำเล่นในทะเล

บอกให้พระอภัยมณีทำใจ เพราะยังไงก็หนีนางผีเสื้อสมุทรไม่พ้น

แนะนำให้พระอภัยมณีไปบวชเพื่อหนีนางผีเสื้อสมุทร

บอกให้พระอภัยมณีหนีไปกับตนตอนนี้เลย

แนะนำให้พระอภัยมณีไปเพิ่งบารมีของพระโยคีที่อยู่บนเกาะแก้วพิสดาร

ไปจำศีลอยู่ใต้ทะเล และอดข้าว อดน้ำ เป็นเวลา 3 วัน 3 คืน

ไปอยู่ที่ตีนเขาในป่าคนเดียว และอดข้าว อดน้ำ เป็นเวลา 3 วัน 3 คืน

ไปอยู่กับพระโยคีที่เกาะแก้วพิสดาร และบำเพ็ญศีล งดกินเนื้อสัตว์

ไม่ต้องทำสิ่งใด เพราะเชื่อว่าฝันร้ายจะกลายเป็นดี

ดีใจ เพราะรอเวลานี้มานานมากแล้ว

สงสัย เพราะคิดว่าพระอภัยมณีเล่นซ่อนแอบอยู่ในถ้ำ

ร้องไห้ฟูมฟาย เพราะพระอภัยมณีใช้วิชาพลางตัวไม่ให้นางเห็น

ตกใจแทบสิ้นชีวิต ร้องไห้ฟูมฟายด้วยความโกรธ

นั่งเรือที่เงือกเฒ่าเตรียมไว้ให้

ว่ายน้ำไปเองด้วยความชำนาญ

นั่งสมาธิถอดจิตหนีนางผีเสื้อสมุทร

ให้พระอภัยมณีขึ้นนั่งบนบ่าของตนแล้วว่ายน้ำไป

สินสมุทรบอกให้พ่อหนีไปก่อน ส่วนตนจะกลับไปที่ถ้ำเพื่อรอนางผีเสื้อสมุทร

สินสมุทรบอกให้พระอภัยมณีหนีไปก่อน ตนจะไปขวางนางผีเสื้อสมุทรไว้ให้

แกล้งบอกว่าพระอภัยมณีอยู่บนเขาที่เดินทางผ่านมา และหลอกล่อในนางผีเสื้อสมุทรตามตนไป

ให้นางเงือกลูกสาวของตนพาพระอภัยมณีหนีไปก่อน

ตนเป็นยักษ์มาตั้งนานแล้ว ทำไมลูกถึงไม่รู้

ตนไม่ได้เป็นยักษ์อย่างที่เห็น แต่สินสมุทรตาฝาดไปเอง

ตนเองไม่ใช่ยักษ์ที่ร้ายกาจ เพียงแต่แปลงกายเพื่อมาตามหาพระอภัยมณีกับสินสมุทร

ตนเป็นยักษ์เพียงแค่ภายนอก แต่รูปลักษณ์แท้จริงแล้วงดงามเหมือนนางฟ้า

เกาะแก้วพิศดาร

เกาะแก้วมรกต

เกาะแก้วพิสดาร

เกาะแก้ววิสดาร

เสกทรายขว้างไปกลางทะเลเพื่อให้นางยักษ์เจ็บปวด

ต่อว่านางผีเสื้อสมุทรจนอับอาย

บอกให้นางตัดบ่วงความห่วงใยและอย่าจองล้างจองผลาญสินสมุทรกับพระอภัยมณีอีกเลย

ยอมแพ้ เพราะสู้ฝีปากที่นางผีเสื้อสมุทรด่าไม่ไหว