Nauka zgodna z naturą mózgu to nauka bazująca na ocenianiu i testowaniu.

Dziecko jest w stanie łatwo, szybko i na długo przyswoić to, co je naprawdę interesuje. Dziecko musi wiedzieć, po co się czegoś uczy i chcieć się czegoś uczyć. Uczenie się czegoś, co je nudzi nie jest efektywne i prowadzi do wygaszenia motywacji i radości odkrywania świata.

Wewnętrzna motywacja bazuje na motywacji zewnętrznej. Badania dowiodły, że dzieci, którym obiecano nagrodę za daną pracę, wykonywały ją lepiej niż dzieci, które wykonywały ją bez nagród.

Dziecko samo odkrywa prawdy i fakty. Nie podajemy dziecku gotowej wiedzy do zapamiętywania, lecz staramy się stwarzać takie sytuacje, w których dziecko się czegoś samo nauczy np. wkładamy do wody bryłkę lodu i pytamy dzieci, czy jak się rozpuści, to poziom wody się podniesie czy obniży i dlaczego.

Nauka przez siedzenie i słuchanie jest efektywna, po drugie sprawia, że mózg jest stymulowany w dużym stopniu, co z kolei prowadzi do wzmocnienia połączeń między neuronami.

Komunikacja pomiędzy neuronami przebiega za pomocą impulsów elektrochemicznych w przestrzeni zwanej synapsą.

Uczenie zachodzi poprzez tworzenie połączeń synaptycznych. Efektem są wiedza i umiejętności.

W chwili urodzenia: większość dzieci ma sto miliardów komórek mózgowych, które wytwarzają około pięćdziesiąt bilionów połączeń z innymi komórkami.

Nauczanie przyjazne mózgowi bazuje na ciekawości poznawczej uczniów, wykorzystuje silne strony mózgu, łączy wiedzę czysto kognitywną z emocjami, pozwala uczniom na stawianie hipotez i samodzielne szukanie rozwiązań, nie ogranicza się jedynie do czysto werbalnego przekazu, odwołuje się do wielu modalności i ułatwia łączenie pojedynczych informacji w spójną całość.

Ruch nie jest tak istotny jak ćwiczenie pamięci poprzez odtwarzanie, ponieważ jedynie jedna ósma naszego mózgu odpowiada za motorykę, a więc za nasze działania, dzięki którym w sposób aktywny kształtujemy własny świat.

Prawa półkula jest odpowiedzialna za myślenie logiczno-racjonalne, liczby, mowę, itp. Przetwarza ona dane w sposób symboliczny w formie liter, cyfr, słów. Pomaga nam analizować i organizować doświadczenia, podporządkowywać je poszczególnym kategoriom. Bez niej nie moglibyśmy mówić, docierałoby do nas tylko to, co widzimy, słyszymy, smakujemy, wąchamy i dotykamy, a także nasze ruchy – bez słów.