แก้มช้ำช้ำใครต้อง อันแก้มน้องช้ำเพราะชม

นางนวลนวลน่ารัก ไม่นวลพักตร์เหมือนทรามสงวน

เสียงสรวลระรี่นี้ เสียงแก้วพี่หรือเสียงใคร

คางเบือนเบือนหน้ามา ไมางามเท่าเจ้าเบือนชาย

จำปาหนาแน่นเนื่อง คลี่กลีบเหลืองเรืองอร่าม

คิดคะนึงถึงนงราม ผิวเหลืองกว่าจำปาทอง

ชมดวงพวงนางแย้ม บานแสล้มแย้มเกสร

คิดความยามบังอร แย้มโอษฐ์ยิ้มพริ้มพรายงาม

น้ำเงินคือเงินยวง ขาวพรายช่วงสีสำอาง

ไม่เทียบเปรียบโฉมนาง งามเรืองเรื่อเนื้อสองสี

โนรีสีปานชาด เหมือนช่างฉลาดวาดแต้มลาย

ไม่เท่าเจ้าโฉมฉาย ห่มตาดพรายกรายกรมา

ม่านกรองทองรจนา หลังคาแดงแย่งมังกร

เรียมคะนึงถึงเอวบาง เคยแนบข้างร้างแรมนาน

คะนึงนุชสุดสายสมร มาด้วยพี่จะดีใจ

เนื้ออ่อนอ่อนแต่ชื่อ เนื้อน้องฤาอ่อนทั้งกาย

เล่นคำ

ซ้ำคำ

สัมผัสสระ

สัมัสอักษร

พิศพรรณปลาว่ายเคล้า คิดถึงเจ้าเศร้าอารมณ์

รวยรินกลิ่นรำเพย คิดพี่เคยเชยกลิ่นปราง

คิดอนงค์องค์เอวอร ผมประบ่าเอี่ยมไร

คิดความยามบังอร แย้มโอษฐ์ยิ้มพริ้มพรายงาม

เพื่อให้เกิดความสนุกสนาน

เพื่อบอกสัญญาณให้พร้อมเพรียงกัน

เพื่อเป็นเครื่องผ่อนแรงมิให้รู้สึกเหน็ดเหนื่อย

เพื่อขับบูชาพระแม่คงคาในโอกาศวันลอยกระทง

นั่งแนบแอบเอวบาง

ห่อนแหห่างว่างเว้นวัน

แต่นางห่างเหินพี่

เห็นปลาเคล้าเศร้าใจจร

ชมเรือ ชมปลา ชมไม้ ชมนก บทครวญ

ชมเรือ ชมไม้ ชมนก ชมปลา บทครวญ

ชมเรือ ชมปลา ชมนก ชมไม้ บทครวญ

ชมเรือ ชมนก ชมปลา ชมไม้ บทครวญ

สาลิกามาตามคู่ ชมกันอยู่สู่สมสมร

แต่พี่นี้อาวรณ์ ห่อนเห็นเจ้าเศร้าใจครวญ

นกแก้วแจ้วแจ่มเสียง เดินท่องเที่ยวเลี้ยวเหลี่ยมเขา

เหมือนพี่นี้ประคอง รับขวัญน้องต้องมือเบา

ไก่ฟ้ามาตัวเดียว เดินท่องเที่ยวเลี้ยวเหลี่ยมเขา

เหมือนพรากจากนงเยาว์ เปล่าใจเปลี่ยวเหลียวหานาง

นางนวลนวลน่ารัก ไม่นวลพักตร์เหมือนทรามสงวน

แก้วพี่นี้สุดนวล ดั่งนางฟ้าหน้าใยยอง