ถูก

ผิด

ถูก

ผิด

กาพย์ยานี 11

กาพย์สุรางคนางค์ 28

กาพย์ฉบัง 16

กาพย์สุรางคนางค์ 16

บ้านเมืองร่มเย็น เป็นสุขเพราะมีผู้ปกครองท่ีดี

ข้าราชการเป็นแบบอย่างท่ีดีของบุคคลในแต่ละบ้านเมือง

เหตุการณ์ร้ายหรือดีข้ึนอยู่กับเทพเจ้า ของบ้านเมืองเป็นผู้กำหนด

ถ้าคนในสังคมแก่งแย่ง ชิงดีชิงเด่น เห็นแก่ตัว จะทำให้บ้านเมืองล่มสลาย

พ่อค้า

เจ้าเมือง

ผู้พิพากษา

ทนายความ

ค่ำเช้าเฝ้าสีซอ เข้าแต่หอล่อกามา

ไม่จำคำพระเจ้า เหไปเข้าภาษาไสย

ที่ซื่อถือพระเจ้า ว่าโง่เง่าเต่าปูปลา

หลวงชีหนีหลวงเถร ลงโคลนเลนเล่นผาดโผน

รัชกาลที่ 2

สุนทรภู่

พระยาพระคลัง (หน)

พระยาศรีสุนทรโวหาร

ครูทรรศภรณ์

ครูทศพร

ครูพรรณปพร

ครูนงฐมน

มูลบทบรรพกิจ

วาหนิติ์นิกร

สังโยคพิธาน

พิศาลการันต์

จุดมุ่งหมายในการแต่ง

บทไหว้ครู

บทสรรเสริญพระมหากษัตริย์

ประวัติผู้แต่ง

ประกอบชอบเป็นผิด กลับจริตผิดโบราณ

ราชาว้าเหว่หฤทัย วายุพลาคลาไคล มาในทะเลเอกา

ว่ามีพระยาสกุณา ใหญ่โตมโหฬาร์ กายาเท่าเขาคีรี

ลิงค่างคางโครกครอก ฝูงจิ้งจอกออกเห่าหอน

สาธุสะจะขอไหว้ พระศรีไตรสรณา พ่อแม่และครูบา เทวดาในราศี

ภุมราการุญสุนทร ไว้หวังสั่งสอน เด็กอ่อนอันเยาว์เล่าเรียน

ก ข ก กา ว่าเวียน หนูน้อยคอยเพียร อ่านเขียนผสมกมเกย

ระวังตัวกลัวครูหนูเอ๋ย ไม้เรียวเจียวเหวย กูเคยเข็ดหลาบขวาบเขวียว

พามเหสีหลบหนีเข้าป่า

ปลอมตนเป็นสามัญชนปะปนอยู่กับชาวบ้าน

พาพระมเหสีหนีไปอยู่บ้านเมืองอื่นที่ไม่มีใครรู้จัก

พาพระมเหสีและข้าทาสบริวารหนีลงเรือสำเภาออกจากเมือง

พญานาค

พญานก

ปลา

เหรา

อยู่มาหมู่ข้าเฝ้า ก็หาเยาวนารี

ถือดีมีข้าไท ฉ้อแต่ไพร่ใส่ขื่อคา

ผู้เฒ่าเหล่าเมธา ว่าใบ้บ้าสาระยำ

ผู้ที่มีฝีมือ ทำดุดื้อไม่ซื้อขอ

พรรณไม้

นก

ดอกไม้

ผลไม้

สัตว์ป่า

นกป่า

พรรณไม้

ดอกไม้

พระไชยสุริยา

พระนางสุมาลี

เหล่าเสนา

สาววัยเยาว์

พระอาทิตย์

แม่น้ำ

ป่า

ภูเขา