เพราะพระเวสสันดรกำลังนั่งสมาธิ

เพราะต้องการให้พระนางมัทรีมีความอดทน

เพราะต้องการให้พระเวสสันดรให้ทานแก่ชูชก

เพราะต้องการให้พระเวสสันดรบำเพ็ญทานบารมี

พระเวสสันดรทรงยกสองกุมารให้ชูชกไปแล้ว

พระเวสสันดรทรงบริภาษพระนางมัทรีอย่างเสียหาย

พระนางมัทรีกลับมายังพระอาวาสเป็นเวลาค่ำ

พระนางมัทรีทรงตามหาสองกุมารตลอดทั้งคืนจนถึงรุ่งเช้าและสลบไป

พระเวสสันดรไม่ตอบคำถาม

พระเวสสันดรแสดงอาการหึงหวง

พระเวสสันดรแสดงความเกรี้ยวกราด

พญาพาฬมฤคราชแสดงอาการดุร้ายใส่

ทรงพระกันแสงโศกาไห้พิไรร่ำว่ากรรมเอ๋ยกรรม กรรมของมัทรี

ทั้งขอบฟ้าก็ดาดแดงเป็นสายเลือด ไม่เว้นวายหายเหือดเป็นลางร้ายไปรอบข้าง

ถึงแม้นจะมิตรัสแก่นางมั่งจะมิเป็นการ จำจะเอาโวหารการหึงเข้ามาหักโศกให้เสื่อมลง

หรือว่าเจ้าทิ้งขว้างวางจิตไปเกิดอื่น เหมือนแม่ฝันเมื่อคืนนี้แล้วแล

ภูเขา

ถ้ำ

ลำธาร

ต้นโพธิ์

โอ้เจ้าแว่นแก้วส่องสว่างอกของแม่เอ่ย

หวังจะเป็นเกือกทองฉลองบาทยุคลทั้งคู่

มัทรีสัตยาสวามิภักดิ์ รักผัวเพียงบิดาก็ว่าได้

น้ำใจของมัทรีนี้กตเวทีเป็นไม้เท้าก้าวเข้าสู่ทางที่ทดแทน

ขอบฟ้าดาษแดงเป็นสายเลือด

หนทางใกล้กลายเป็นไกลสุดสายตา

เหล่าพฤกษาแปรปรวนทุกสรรพสิ่ง

แสรกคานร่วงหล่นและตะขอหลุดออกจากมือ

ยามบรรทมธุลีลมก็มิได้มาแผ้วพาน

ยะเหยาะเหย่าทุกฝีย่างไม่หย่อนหยุด

แต่ลูกรักทั้งชายหญิงของแม่ไปอยู่ไหนไม่เห็นเลย

จะนั่งนอนเดินยืนก็ต้องอย่าง

พระนางยิ่งหมองศรีโศกกำสรดสะอึกสะอื้น

อุตสาหะตระตรากตระตรำเตร็ดเตร่หาผลาผลไม้

ทรงพระสรวลสำรวลร่าระรื่นเริงรีบรับเอาขอคาน

สะดุ้งพระทัยไหวหวาดวะหวีดวิ่งวนแวะเข้าข้างทาง