Ang tawag sa kahulugan ng isang salita na makukuha batay sa ugnayan nito sa iba pang salita sa loob ng isang pahayag.

Ang tawag sa parehong kahulugang ibinibigay sa mga taong sangkot sa isang sitwasyong pagkomunikasyon.

Ito ay maaari ring magbigay ng kahulugang konotatibo. Paralanguage ang ibang tawag dito.

Sa anyo ng ‘di-berbal na komunikasyong ito, sinasabi na ang paggamit ng oras ay kaakibatan ng mensahe.

Ito ay isa sa Klasipikasyon ng Distansyang Interhuman na tinatayang ang layo ng kausap ay 1 – 1 ½ feet.

Ang klasipikasyon ng distansyang interhuman na ito ay mayroong 4 hanggang 12 feet.

Sa ingles, ito ay tinatawag na body language. Sinasabi rin ng marami na kung minsa’y maraming sinasabi an gating katawan higit pa sa mga tunog na lumalabas sa ating bibig

Ito ang kumpas na maaaring maglarawan ng laki, haba, layo, taas at hugis ng isang bagay.

Ito ang kumpas na nagpapahiwatig na damdamin tulad ng paghampas ng kamay sa mesa, sabay na pagtaas ng dalawang kamay, pagkuyom ng mga palad at pakikipagkamay.

Ito ay tumutukoy sa paggamit ng sense of touch sa pagpapahatid ng mensahe.

Sa anyo ng komunikasyong ‘di-berbal na ito, sinasabi na ang kulay ay maaaring rin magpahiwatig ng damdamin o oryentasyon.

Tumutukoy ito sa paggamit ng mga mata sa paghahatid ng mensahe. Ang pamumungay, pagkindat, panlalaki, pang-iirap o panlilisik ng mga mata ay may iba’t ibang pagkakahulugan.

Ito ang paggamit ng mga bagay sa paghahatid ng mensahe.

Paggamit ito ng tunog, liban sa pasalitang tunog. Halimbawa nito ay ang pagsutsot sa pagtawag ng pansin ng isang tao. Ilan pang halibawa nito ay ang pag-ehem, pag-tsk-tsk at pagbuntong-hininga.

Isa sa konsiderasyon sa mabisang komunikasyon na nagbabatid na lugar ay may making impluwensya sa komuniksayon at kung hindi ito isasaalang-alang, ang isang tao ay maaaring mapagkamalang bastos o walang pinag-aralan.

Sinasabi sa pagsaalang-alang ng konsiderasyong ito, dapat magbago-bago ang paraan ng ating pakikipagtalastasan depende sa kung sino ang taong nasa ating harapan o kaya’y sinisulatan.

Sa modelong SPEAKING ni Dell Hymmes, ito ay ang layunin ng bawat isang participant sa paglahok sa isang diskurso at dapat ding isaalang-alang.

Isa sa mga konsiderasyon sa mabisang komunikasyon na nagbabatid na ang komunikasyon ay dinamiko o ang isang usapan/diskurso ay nagbabago at dapat isaalang-alang ang takbo ng usapan.

Isa sa mga konsiderasyon sa mabisang komunikasyon na naglalayong ikonsider ang tsanel o daluyan ng komunikasyon.

Ito ay ang paksa ng usapan, at mahalagang isaalang-alang ng mga kalahok sa isang diskurso upang baging mabisa ang komunikasyon.

Ito ang kontekstong umiiral sa mga sitwasyong kinasasangkutan ng dalawa o iilang tao tulad ng usapan ng magkaibigan at pagpapalitan ng chat message ng magkaibigan sa Facebook.

Ito ay umiiral sa sitwasyong kinasasangkutan ng pangkat ng mga tao tulad ng pulong ng pamunuan ng isang samahang pangmag-aaral at palitan ng myembro ng chat messages sa kanilang group chat.

Ito ang kontektsong umiiral sa loob ng mga institusyon o tanggapan tulad ng pagsasagawa ng team building ng mga empleyado ng isang opisina at paglalabas ng memorandum ng pangulo ng isang kumpanya para sa lahat ng mga empleyado.

Ito ang kontekstong umiiral sa mga sitwasyong kailangan ng maingat na pagsasaalang-alang ng mga katangiang pangkasarian tulad ng pag-uusap ng mga kababaihan tungkol sa menstruation at paglalathala ng mga magasing panlalaki.

Ito ay tumutukoy sa komunikasyong pansarili. Sangkot dito ang pasg-iisip, pag-alala at pagdama, mga prosesong nagaganap sa internal nating katauhan.

Ito naman ay tumutukoy sa komunikasyong nagaganap sa pagitan ng dalawang tao, sa pagitan ng isa at maliit na pangkat.

Ito ay tumukukoy sa komunikasyong nagaganap sa pagitan ng isang malaking pangkat ng mga tao. Ang isang tagapagsalitang nagtatalumpati sa harap ng mga tagapakinig ay isang halimbawa nito.

Ayon sa kanya, ang proseso ng komunikasyon ay linear.

Ayon naman sa kanya, ang anumang mensahe ay kailangan tuklasin, isaayos at bihisan bago maihatid.

Ipinahiwatig naman sa modelo ng linggwistang ito na bawat taong sangkot sa isang sitwasyong pangkomunkasyon ay may kani-kaniyang field of experience o lawak ng karanasan na maaaring makaapekto sa bisa ng komunikasyon.

Sa modelong ito, binibigyang-diin na ang konteksto at kultura siyang mga sentral na elemento sa siklikal na proseso ng komunikasyon.

Inilarawan naman sa modelong ito ang komunikasyon bilang isang transaksyon. Tinukoy din dito ang kung ano-ano ang mga salik na nakaaapekto sa pinanggalingan at tagatanggap ng mensahe at kung paano nililimithan o hinuhubog ng daluyan ang mensahe.

Ayon sa modelong ito, ang interaksyon ng pinanggalingan at tagatanggap ay nakasalalay sa mensahe, daluyan, kaligiran, pidbak at mga sagabal.

Sa paglalarawan ng komunikasyon nina Shannon at Weaver, ipinahihiwatig nila sa modelong ito na ang bisa ng isang aktong pangkomunikasyon ay nakasalalay sa wastong kalkulasyon ng mga salik na nakaaapekto rito tulad ng transmitter, channel, receiver at noise.

Sa modelong ito ni Dance, inilalarawan sa modelong ito ang impluwensya ng mga nagaganap na pagbabago, partikular sa isang tao, sa komunikasyon. Ang nakaraan, kung gayon, ang pinag-uugatan ng mga pagbabago sa komunikasyon sa kasalukuyan, samantalang ang kasalukuyan naman ang batayan ng komunikasyon sa infinite na hinaharap.

Sa modelong ito nina Ruesch at Bateson, tungkulin naman ng komunikasyon ang binigyang-diin. Ayon sa kanila, mailalarawan ang tungkulin ng komunikasyon sa apat na antas, mula intrapersonal (antas 1), interpersonal (antas 2), pangkatan (antas 3), hanggang kultural (antas 4).

Ito ay tumutukoy sa tao o pangkat ng mga taong pinagmumulan ng mensahe.

Ito ang elemento ng komunikasyon na may dalawang aspeto: a) pangnilalaman o panglinggwistika at b) relasyonal o di-berbal.

Ang elementong ito ay may dalawang kategorya; una ay 1) sensori o tuwirang paggamit ng paningin, pandinig, pang-amoy, panlasa at pandama, at pangalawang kategorya ay 2) institusyonal kung saan ginagamitan ng mga kagamitang elektroniko tulad ng telepono, email, fax machine, cellular phone, beeper atbp.

Ito ay tumutukoy sa tao o pangkat ng tao na hahangtungan ng mensaheng ipinadala.

Ito ay isang mahalagan paraan ng pagkontrol sa mga sagabal sa komunikasyon. Ito ay maaaring mauri sa tatlo: a) Tuwiran, b) ‘Di tuwiran at c) Naantala.

Ito ang uri ng tugon kung saan kapag ito’y ipinadala at natanggap agad-agaran matapos ipadala at matanggap ang mensahe

Ang uri ng tugon na ito ipinahahayag sa pamamagitan ng anyong ‘di berbal. Halimbawa nito ay pagngiti, pagtango o pagkaway ng kamay.

Katulad ng ipinahihiwatig ng pangalan ng tugon na ito, ito nangangailangan ng panahon upang maipadala at magtanggap. Isang halimbawa nito ay ang pagtugon sa pamamagitan sulat.

Ito ang tinatawag sa Ingles na communication noise o filter.

Ang potensyal na sagabal na ito ay matatagpuan sa salita o pangungusap mismo. Halimbawa nito ay mga salita o pangungusap na may dalawa o higit pang kahulugan.

Ang mga ingay sa paligid, mga distraksyong biswal, suliraning teknikal na kaugnay ng sound system, hindi mahusay na pag-iilaw at hindi komportableng upuan ay mga halimbawa ng potensyal na sagabal na:

Ang sagabal na matatagpuan sa katawan ng nagpapadala o tatanggap ng mensahe tulad ng kapansanan sa paningin, pandinig o pasalita. Ang pagkakasakit ay isa ring halimbawa ng sagabal na ito.

Ang mga halimbawa naman ng mga sagabal na ito ay ang biases, prejudices, pagkakaiba-iba ng mga kinalakhang paligid at misinterpretasyon sa kahulugan ng mensahe.