Podłoża drukowe dzieli się ze względu na ich kształt, na:

Podłoża płaskie mają:

Kształtkami nazywa się

Podłoża płaskie ze względu na ich sztywność dzieli się na:

Podłoża płaskie ze względu na stosowane do ich wyrobu materiały nie dzieli się na:

Kształtki to formy przestrzenne przeznaczone do drukowania. Najczęściej nie są to:

Ze względu na chłonność farby drukowej podłoża dzieli się na chłonne i niechłonne. Do podłoży niechłonnych zaliczamy:

Podłoża płaskie papierowe były pierwszymi, które stosowano do drukowania cyfrowego. Za datę powstania technologii drukowania cyfrowego przyjmuje się

Wysoka białość – w celu uzyskania pożądanych rezultatów białość papieru musi kształtować się na poziomie minimum

Wysoka nieprzezroczystość – ponieważ coraz częściej druk wysokiej jakości jest jednocześnie drukiem dwustronnym, większego znaczenia nabrała nieprzezroczystość papieru.

Wysokiej jakości druk kolorowy wymaga nieprzezroczystości papieru na poziomie

Duża gładkość – a w zasadzie bardzo mała szorstkość jest istotnym czynnikiem w drukowaniu kolorowym. Nowoczesne urządzenia drukujące umożliwiają wykonywanie odbitek o rozdzielczości

Odpowiednia gramatura Według opinii wielu drukarzy optymalnym papierem do drukowania cyfrowego jest papier o gramaturze

Odporność na zwijanie się – ze względu na to, że tonery często są utrwalane termicznie i temperatura podczas tego procesu może dochodzić

Odpowiednia wilgotność względna papieru – jedna z podstawowych zasad mówi, że papier musi mieć wilgotność względną równowagową – równą z tą, która panuje w pomieszczeniu pracy maszyny cyfrowej lub magazynu papieru.

Właściwe pH – do drukowania cyfrowego stosuje się tylko papiery kwasowe, to znaczy posiadające odczyn nie obojętny . W przypadku papierów zasadowych często są stosowane papiery trwałe do maszyn cyfrowych

Producenci maszyn dysponują zwykle listą papierów, które uzyskały certyfikat zgodności danych podłoży z maszyną. Procedura akceptacji podłoża jest taka, że producent papieru wysyła wymaganą jego ilość do producenta maszyn. Na podstawie próbek podłoża są dokonywane testy, których pomyślne zakończenie sprawia, że dany papier zostaje zaakceptowany jako materiał, który można stosować w danym urządzeniu.

Papiery, które uzyskały certyfikat, sklasyfikowano w dwóch grupach:

· zakwalifikowane papiery do drukowania cyfrowego,

· autoryzowane papiery do drukowania cyfrowego.

Zakwalifikowane papiery – są papierami

Do drukowania cyfrowego opartego na elektrofotografii papier poza ogólnymi wymaganiami musi spełniać wymagania szczegółowe, wynikające ze stosowanej techniki oraz wymagania narzucone przez stosowane maszyny. Które z poniższych wymagań nie wynikają ze specyfiki procesów, jakie zachodzą w maszynach bazujących na elektrofotografii.

Do drukowania elektrofotograficznego głównie z zastosowaniem ciekłego tonera stosowana jest szeroka gama podłoży niechłonnych, do których nie należy:

Kształtki - mimo podejmowanych prób nie udało się skonstruować maszyny cyfrowej pracującej na zasadzie elektrofotografii do drukowania kształtek. W związku z po-wyższym tego typu podłoża nie są zadrukowywane tego rodzaju techniką drukowania cyfrowego.

Do drukowania cyfrowego natryskowego (ink-jet) papier, poza ogólnymi wymaganiami, musi spełniać wymagania szczegółowe wynikające ze stosowanej techniki oraz wymagania narzucone przez stosowane maszyny. Według danych podawanych przez koncern UPM papier stosowany do drukowania natryskowego musi charakteryzować się:(jedna odpowiedź może być niewłaściwa)

W technice drukowania natryskowego są stosowane głównie farby ciekłe, w których zawartość cieczy wynosi

Papiery do maszyn ink-jet są przystosowane do współpracy z farbami wodnymi stosowanymi w systemach termicznych oraz piezoelektrycznych. Najczęściej występują w sześciu rodzajach: Matt, Semigloss, Gloss, Photogloss, Photomatt, Water-Resistant (wodotrwały).

Papiery przeznaczone do drukowania farbami rozpuszczalnikowymi (tzw. solvent) oraz do farb stałych (stopione woski) mają z reguły inny zakres gramatur

Tektury faliste, płyty papierowe (plaster miodu) itp. są zadrukowywane za-zwyczaj do grubości

15,9 mm w dużych formatach (1067 mm szer. x 2,4 m dł.)

W przypadku podłoży płaskich niepapierowych praktycznie nie występują ograniczenia materiałowe. Pewnym ograniczeniem jest zazwyczaj grubość zadrukowywanego podłoża, która najczęściej nie przekracza kilku centymetrów.

Druki wielkoformatowe (LFP – ang. large format printing) są wykonywane na materiałach

o powierzchni A0 (841 x 1189 mm) i większej i są nimi na przykład duże plakaty. Do ich drukowania stosuje się technikę sitodrukową, offsetową i cyfrową. Największy udział wśród technik cyfrowych ma:

Do wielkoformatowego drukowania ink-jet obok tworzyw sztucznych, papie-rów syntetycznych

i tkanin są stosowane także różnego rodzaju papiery specjalnie dedykowane do tej techniki drukowania cyfrowego. Najczęściej są to przetworzone papiery w postaci ich laminatów. Minimalna wymagana rozdzielczość wydrukowanego obrazu to 720 dpi. Papiery powlekane o wysokiej jakości umożliwiają:

Specyfiką podłoży stosowanych do drukowania w urządzeniach biurowych jest ich ograniczony format. W przypadku drukowania arkuszowego

Papier kserograficzny jest najczęściej wytwarzany jako klejony