Font size
WorksheetsPragnienie miłości
Total questions: 11
Worksheet time: 23mins
Myślisz - znowu się spóźnia
zaraz się obrażasz
marudzisz jak sikorka ta brzydsza bez czubka
kto miłości nie znalazł już jej nie odnajdzie
a kto na nią wciąż czeka nikogo nie kocha
martwi się jak wdzięczność że pamięć za krótka
miłość dawno przybiegła i uklękła przy nas
spokojna bo szczęście porzuciła ciasne
spróbuj nie chcieć jej wcale
wtedy przyjdzie sama
Na co czeka podmiot liryczny?
"Marudzisz jak sikorka" to przykład
metafory
uosobienia
porównania
epitetu
"Miłość przybiegła i uklękła" to przykład:
epitetu
wyrazów dźwiękonaśladowczych
porównania
uosobienia
"Spróbuj" to:
czasownik w trybie oznajmującym
przymiotnik rodzaju męskiego
czasownik w trybie rozkazującym
rzeczownik rodzaju męskiego
Myślisz - znowu się spóźnia
zaraz się obrażasz
marudzisz jak sikorka ta brzydsza bez czubka
kto miłości nie znalazł już jej nie odnajdzie
a kto na nią wciąż czeka nikogo nie kocha
martwi się jak wdzięczność że pamięć za krótka
miłość dawno przybiegła i uklękła przy nas
spokojna bo szczęście porzuciła ciasne
spróbuj nie chcieć jej wcale
wtedy przyjdzie sama
Przepisz z wiersza fragment będący przesłaniem utworu.
"Miłość łaskawa, spokojna, wierna" - wyrazy określające słowo miłość to:
epitety.
uosobienia.
porównania.
metafory.
Myślisz - znowu się spóźnia
zaraz się obrażasz
marudzisz jak sikorka ta brzydsza bez czubka
kto miłości nie znalazł już jej nie odnajdzie
a kto na nią wciąż czeka nikogo nie kocha
martwi się jak wdzięczność że pamięć za krótka
miłość dawno przybiegła i uklękła przy nas
spokojna bo szczęście porzuciła ciasne
spróbuj nie chcieć jej wcale
wtedy przyjdzie sama
Dlaczego podmiot liryczny obraża się i marudzi?
Kochanie to niedola ciężka, bo przez nie człek wolny niewolnikiem się staje. Równie jak ptak, z łuku ustrzelon, spada pod nogi myśliwca, tak i człek, miłością porażon, nie ma juz mocy odlecieć od nóg ukochanych... Kochanie to kalectwo, bo człek, jak ślepy, świata za swoim kochaniem nie widzi... Kochanie to smutek, bo kiedyż więcej łez płynie, kiedyż więcej wzdychań boki wydają? Kto pokocha, temu już nie w głowie ni stroje, ni tańce, ni łowy, siedzieć on gotów, kolana własne objąwszy, tak, tęskniąc rzewliwie, jako ów, który kogoś bliskiego postradał... Kochanie to choroba, gdyż w nim jako w chorobie twarz bieleje, oczy wpadają, ręce się trzęsą i palce chudną, a człowiek o śmierci rozmyśla...
Przytoczny fragment wypowiedzi pozwala przypuszczać, że
ukochana osoba odwzajemnia uczucia bohatera.
mówiący te słowa wątpi w szczęśliwą miłość.
mężczyzna nie jest pewien uczuć ukochanej.
bohater utworu nigdy nie był zakochany.
Kochanie to niedola ciężka, bo przez nie człek wolny niewolnikiem się staje. Równie jak ptak, z łuku ustrzelon, spada pod nogi myśliwca, tak i człek, miłością porażon, nie ma juz mocy odlecieć od nóg ukochanych... Kochanie to kalectwo, bo człek, jak ślepy, świata za swoim kochaniem nie widzi... Kochanie to smutek, bo kiedyż więcej łez płynie, kiedyż więcej wzdychań boki wydają? Kto pokocha, temu już nie w głowie ni stroje, ni tańce, ni łowy, siedzieć on gotów, kolana własne objąwszy, tak, tęskniąc rzewliwie, jako ów, który kogoś bliskiego postradał... Kochanie to choroba, gdyż w nim jako w chorobie twarz bieleje, oczy wpadają, ręce się trzęsą i palce chudną, a człowiek o śmierci rozmyśla...
Liczne powtórzenia mają
wzbudzić współczucie dla bohatera.
ukazać cierpienia zakochanej osoby.
przekonać odbiorcę, że nie warto kochać.
ośmieszyć zakochanego mężczyznę.
Kochanie to niedola ciężka, bo przez nie człek wolny niewolnikiem się staje. Równie jak ptak, z łuku ustrzelon, spada pod nogi myśliwca, tak i człek, miłością porażon, nie ma juz mocy odlecieć od nóg ukochanych... Kochanie to kalectwo, bo człek, jak ślepy, świata za swoim kochaniem nie widzi... Kochanie to smutek, bo kiedyż więcej łez płynie, kiedyż więcej wzdychań boki wydają? Kto pokocha, temu już nie w głowie ni stroje, ni tańce, ni łowy, siedzieć on gotów, kolana własne objąwszy, tak, tęskniąc rzewliwie, jako ów, który kogoś bliskiego postradał... Kochanie to choroba, gdyż w nim jako w chorobie twarz bieleje, oczy wpadają, ręce się trzęsą i palce chudną, a człowiek o śmierci rozmyśla...
Archaizmami w tekście są wyrazy:
obłąkanie, kalectwo, tęsknota.
łowy, niewolnik, niedola.
smutek, wzdychanie, cierpienie.
ustrzelon, porażon, rzewliwie.
A jednak, jeśli miłować ciężko, to nie miłować ciężej jeszcze, bo kogóż bez kochania nasyci rozkosz, sława, bogactwa, wonności lub klejnoty? Kto kochanej nie powie: "Wolę cię niźli królestwo, niźli długi wiek? ". A ponieważ każdy by oddał życie za kochanie, tedy kochanie więcej jest warte od życia.
Bohater utworu jest przeświadczony, że:
życie bez miłości jest nieszczęśliwe i trudne.
nie warto kochać, bo miłości towarzyszy cierpienie.
od uczuć ważniejsze są zdrowie i długowieczność.
można nikogo nie kochać.
