Ang kalayaan ng isang bansa ay nararapat na ipaglaban. Ito ay ipinaglaban ng ating mga sinaunang mga bayani kaya't hindi dapat basta-basta ito pababayaan.

Ang mga politiko ay mga lingkod-bayan na nararapat maglingkod sa taumbayan at hindi kinakatakutang hari na kailangang sambahin.

Hindi dapat kinakalbo ang mga kabundukan sapagkat ang mga ito ay nakatutulong upang maiwasan ang malubhang kalamidad gaya ng landslide at pagbaha.

Ang mabuting lider ay nararapat lamang na magsilbing ehemplo sa mga mamamayan sa salita, sa isip at sa gawa.

Ang pagtulong ay hindi kumpetisyon. Nararapat lamang na suporta ang ibigay sa tumutulong at hindi pang-aaway.

Ang pagbabato ng masasamang salita sa kapuwa ay gawain na hindi dapat pamarisan.

Ang kahanga-hangang lider ay isang lider na tumutulong sa mga tao nang taos-puso.

Ang taong naniniwala sa sabi-sabi ay walang bait sa sarili.

Tungkulin ng lider ng isang bansa na ipagtanggol ang teritoryo nito at hindi ang basta na lamang itong isuko at ipamigay sa mga makapangyarihang mananakop.