bunt w słusznej sprawie, często okupiony cierpieniem jednostki dla szczęścia ogółu; od imienia (a)   , który wykradł bogom ogień, by dać go śmiertelnikom to :

prawo bardzo surowe; rygorystyczne; określenie wzięło się od Drakona, wielkiego reformatora i prawodawcy

(a)  

nieprzemyślane działania, niedojrzałe decyzje, których realizacja po chwili zadowolenia może się skończyć klęską; od imienia Ikara, który wzbił się zbyt wysoko na zrobionych przez ojca (Dedala) skrzydłach; wosk, którym spojone były pióra, roztopił się od słońca, a chłopiec spadł do morza i utonął

(a)  

przyczyna poważnej kłótni; bogini Eris sprowokowała konflikt między Herą, Ateną i Afrodytą, Eris rzuciła między nie jabłko z napisem „dla najpiękniejszej”

(a)  

niebezpieczny podarunek podstępnie wprowadzony do jakiejś zbiorowości, a następnie działający na jej niekorzyść, Odyseusz podarował Trojańczykom drewnianego konia, w którym ukryci byli żołnierze armii greckiej

(a)  

coś, co pozwala wyjść z trudnej sytuacji; Ariadna dała Tezeuszowi kłębek nici, dzięki któremu udało mu się wydostać z labiryntu Minotaura

(a)  

słaby punkt; Achilles jako dziecko został zanurzony przez matkę w wodach Styksu; dzięki temu jego ciało (oprócz pięty, za którą trzymała go matka) stało się odporne na wszelkie ciosy; zginął ugodzony strzałą Parysa w piętę

(a)  

wielki nieporządek, nagromadzenie błędów wymagających usunięcia; jedną z 12 prac Herkulesa było oczyszczenie stajni króla Augiasza, której nie sprzątano przez 30 lat

(a)  

zagmatwana sprawa trudna do rozwiązania; kunsztowny węzeł z łyka złożony w świątyni Zeusa przez Gordiosa I rozwiązał Aleksander Wielki, przecinając go mieczem

(a)