dobro prawne chronione przez grupę przepisów, zwykle zgromadzonych w jednym rozdziale kodeksu karnego

sprawca o cechach określonych przez ustawę

dobro prawne będące przedmiotem ochrony pojedynczego przepisu prawa karnego

inaczej bliższy przedmiot ochrony

podmiotu, czyli potencjalnej ofiary tego czynu

podmiotu, czyli potencjalnego sprawcy tego czynu

przedmiotu ochrony

przedmiotu czynności wykonawczej

należy do znamion każdego typu czynu zabronionego

stanowi zmianę w świecie zewnętrznym różną od samego czynu

zawsze wyrażony jest przez znamię czasownikowe

należy do znamion formalnych czynów zabronionych

musi co najmniej godzić się na to, że naruszy dobro prawne stanowiące przedmiot ochrony tego czynu zabronionego

musi przewidywać, że naruszy dobro prawne stanowiące przedmiot ochrony tego czynu zabronionego

nie może przewidywać, że naruszy dobro prawne stanowiące przedmiot ochrony tego czynu zabronionego

nie może mieć zamiaru naruszenia dobra prawnego stanowiącego przedmiot ochrony tego czynu zabronionego

rodzajowy przedmiot ochrony

indywidualny przedmiot ochrony

ogólny przedmiot ochrony

uboczny przedmiot ochrony

inaczej bliższy przedmiot ochrony

narzędzie przestępstwa, np. nóż

substrat przedmiotu ochrony, na którym sprawca dokonuje czynu, np. ciało człowieka

inaczej znamię czasownikowe

opiera się na teście warunku sine qua non

częściej stosowana jest w prawie cywilnym niż karnym

ogranicza odpowiedzialność sprawcy do zachowań istotnych z perspektywy znamion strony przedmiotowej

nawiązuje do uznanych społecznie reguł postępowania z dobrem prawnym

nie jest określona normatywnie, a jedynie wypracowana przez doktrynę i orzecznictwo

wiąże się z odpowiedzialnością za wszystkie przestępstwa skutkowe

wiąże się z odpowiedzialnością za przestępstwa skutkowe z zaniechania

zakłada, że zaniechanie nie może powodować skutku

czynów występujących w co najmniej dwóch typach: umyślnym i nieumyślnym

typów czynów kwalifikowanych przez następstwo

wyłącznie czynów nieumyślnych

wyłącznie czynów realizowanych w zamiarze bezpośrednim

czas wystąpienia skutku

wyłącznie czas, w którym sprawca działał lub zaniechał działania, do którego był obowiązany

czas, w którym sprawca działał lub w którym nastąpił skutek

czas działania lub zaniechania sprawcy albo wystąpienia skutku

wyłącznie miejsce działania lub zaniechania sprawcy

wyłącznie miejsce wystąpienia skutku tego czynu

miejsce, w którym sprawca działał lub zaniechał działania, do którego był obowiązany, albo gdzie skutek stanowiący znamię czynu zabronionego nastąpił lub według zamiaru sprawcy miał nastąpić

wyłącznie miejsce, w którym sprawca działał lub zaniechał działania, do którego był obowiązany, albo gdzie skutek stanowiący znamię czynu zabronionego nastąpił