Polacy zabiegali w Europie o poparcie dążeń niepodległościowych.

Koniec romantyzmu w Europie umownie wyznacza

Romantyzm jako epoka w dziejach kultury obejmuje

W początkach XIX w. Polacy

Rewolucja francuska pokazała, że nie istnieje raz ustalony porządek.

Okres, na który przypada romantyzm, cechuje się rozwojem przemysłu i miast.

Polacy zabiegali w Europie o poparcie dążeń niepodległościowych.

Wydarzeniem, od którego datuje się początek romantyzmu w Europie, jest

Jednym ze skutków klęski powstania listopadowego była

Za początek romantyzmu w Polsce umownie przyjmuje się

Opowieści ludowe stały się dla romantyków źródłem motywów i tematów.

Młodzi w romantyzmie buntowali się przeciwko zastanemu porządkowi.

Romantycy postrzegali naturę jako żywy twór.

Romantycy zwracali się ku ludowości, która – ich zdaniem – była źródłem prawd moralnych.

Indywidualizm to przekonanie, że jednostka może odgrywać wyjątkową rolę.

Irracjonalizm odrzucał poznanie rozumowe na rzecz innych dróg poznania.

Indywidualizm w romantyzmie oznaczał odrzucenie narodu.

W romantyzmie młodość ceniono bardziej niż wiek dojrzały.

W romantyzmie natura staje się bohaterem literackim.

W romantyzmie naród rozumiano jako wspólnotę zamieszkującą dany teren i połączoną wspólną tradycją oraz historią.

Natura w romantyzmie była postrzegana w opozycji do cywilizacji.

Romantyczny indywidualizm przejawiał się w tym, że postrzegano artystów jako osoby objawiające tajemnice ukryte przed zwykłymi ludźmi.

Zdaniem romantyków prawdziwa literatura jest niezależna od narodu, uniwersalna.

Romantycy cenili mądrość ludową ponad naukę.

Irracjonalizm oznaczał w romantyzmie to samo, co racjonalizm.

W romantyzmie kontakt z naturą to przeżycie zbiorowe

Irracjonalizm oznaczał zwrot ku temu, co niewytłumaczalne i tajemnicze

Wschód inspirował twórców romantycznych.

Przeszłość była dla romantyków źródłem wartości

W romantyzmie kontakt z naturą to przeżycie mistyczne.

Irracjonalizm w romantyzmie to odpowiedź romantyzmu na oświeceniowy racjonalizm.

Orientalizm oznaczał odrzucenie rodzimej kultury i przyjęcie obcych wzorów.

Werteryzm to postawa, która cechuje się tym, że bohater jest

W literaturze romantyzmu pojawiły się pierwszoplanowe postacie kobiece.

Z literatury romantycznej wywodzą się werteryzm i bajronizm.

W literaturze romantyzmu wytworzył się nowy typ bohatera.

W polskiej literaturze romantycznej widoczne były podobne motywy i tematy jak w literaturze europejskiej.

W dramacie romantycznym mieszały się gatunki i rodzaje literackie (synkretyzm).

W literaturze romantycznej na pierwszy plan wybija się uczuciowość.

Winkelriedyzm to postawa

W polskiej literaturze romantycznej wyraźna była przede wszystkim tematyka narodowowyzwoleńcza

W dramacie romantycznym łączyły się różne dziedziny sztuki (synteza)

Nowymi gatunkami w romantyzmie były:

Literatura romantyzmu czerpała z ludowości i historii.

Wallenrodyzm to postawa, która cechuje się tym, że bohater

Prometeizm to postawa

Popularnymi bohaterami utworów romantycznych byli: nieszczęśliwy kochanek, buntownik, spiskowiec, poeta, szaleniec.

Dramat romantyczny zakładał, że można go będzie wystawić na scenie.

Mesjanizm zakłada, że