โคลง ร่าย

โคลง ฉันท์

ฉันท์ กาพย์

กาพย์ กลอน

มอญ

พม่า

ยวน

เขมร

พระเจ้าบุเรงนอง

พระเจ้านันทบุเรง

พระเจ้ามังนอทาสอ

พระเจ้าตะเบงชะเวตี้

ตัดพ้อ

เคียดแค้น

น้อยเนื้อต่ำใจ

ประชดประชัน

ความฉลาด

ความสามัคคี

ความอุตสาหะ

ความเชื่อเรื่องโชคลาง

เสร็จแสดงพระยศเจ้า จอมอยุธ- ยาเอย

องค์อดิศรสมมุติ เทพไท้

นเรศวรรัตนมงกุฎ เกศกษัตริย์ สยามฤๅ

บรรยายกลกาพย์แสร้ง สมญา ไว้แฮ

สมลักษณ์เล่ห์เสาวนา เรื่องรู้

“ตะเลงพ่าย”เพื่อตะเลง ปราชเยศ พระเอย

ล่วงถึงบพิตรผู้ เถลิงถวัลย์- ราชย์ฤๅ

คือพุทธบรรษัทสรรพ์ สืบสร้าง

เชิญงดอดอวยทัณฑ์ ทวยโทษ นี้นา

กรมหมื่นนุชิต เชื้อ กวีวร

ชิโนรส มิ่งมหิศร เสกให้

ศรีสุคต พจนสุนทร เถลิงลักษณ์ นี้นา

ตอนทรงทราบว่าทัพหน้าแตกยับเยิน

ตอนทรงท้ารบกับพระมหาอุปราชาตัวต่อตัว

ตอนทรงทราบข่าวศึกพม่าจากเมืองกาญจนบุรี

ตอนพระมหาอุปราชาสั่งกองทัพทั้งหมดเข้าจู่โจมตีทัพไทยที่ออกมาตั้งรับนอกพระนคร

ตากเต็มท่งแถวเถื่อน  เกลื่อนกล่นแสนยาทัพ

ล้วนทแกล้วทกล้า  กลาดกลุ้มเกลื่อนสถล   มารคนา

มอญพม่าดาดื่น  เดินดุจคลื่นคลาฟอง  นองน่านในอรรณเวศ

กองทัพตามกันเต้า   เสียงสนั่นลั่นเท้า   พ่างพื้นไพรพัง   เพิกฤๅ

บันทึกเหตุการณ์

ไว้อาลัยให้พระมหาอุปราชา

สดุดีวีรกรรมของสมเด็จพระเอกาทศรถ

สดุดีวีรกรรมของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช