stawiać diagnozę psychologiczną

stawiać diagnozę medyczną

Stawiać diagnozę deficytu

Kwalifikować osobę do leczenia farmakologicznego

mogą być rozłączne, ale nie muszą

są zawsze rozłączne

nigdy nie są rozłączne

jednoprzyczynowe

wieloprzyczynowe

monoetiologiczne

polietiologiczne

czynniki biologiczne

czynniki psychologiczne

czynniki społeczno-kulturowe

wszystkie powyższe

ze względu na poziom nasilenia

ze względu na częstotliwość występowania

ze względu na oryginalność i specyficzność

ze względu na nasilenie cierpienia

atrakcyjność

rozwój aparatu psychicznego (osobowości)

dojrzałość

przebieg procesów psychicznych (cechy biologiczne)

autonomia, rozwój osobisty, adekwatne spostrzeganie rzeczywistości

pozytywne nastawienie, rozwój osobisty, pozytywne stosunki interpersonalne

rozwój osobisty, kompetencje w działaniu, autonomia

pozytywne nastawienie, wzrost i rozwój osobisty, autonomia, adekwatne spostrzeganie rzeczywistości, kompetencje w działaniu, pozytywne stosunki interpersonalne

Jasny i dokładny obraz świata (poczucie realności)

Umiejętność elastycznego dostosowania się do zmiennych i stresujących sytuacji

Umiejętność jasnej i racjonalnej analizy problemów, wyzwań oraz chęć podjęcia ryzyka

Wyeliminowanie najbardziej wyniszczających emocjonalnie i psychicznie konfliktów przez wzięcie odpowiedzialności za swoje życie i dokonywane wybory

Troszczenie się o swoje potrzeby- z uwzględnieniem potrzeb najbliższych i nie zapominając całkowicie o reszcie świata

na subiektywne i obiektywne

na wewnętrzne i zewnętrzne

nie dzielimy wskaźników

dobre samopoczucie (aktywność, energia, żywotność)

stan zdrowia (wyniki badań i testów)

społeczne uczestnictwo (zainteresowania, kontakty, aktywność)

stan psychiczny (nastroje, samoocena)

wykonywanie pracy (wydolność, wydajność)

stan fizyczny (dolegliwości, zdolność do wysiłku, ruchliwość)

stan zdrowia (wyniki badań, testów)

status społeczno-ekonomiczny (zatrudnienie, dochody, mieszkanie, autorytet uznanie)

model statystyczny

model biologiczny

model społeczno-kulturowy

model teoretyczny

do rozkładu normalnego

do norm ilościowych

do samopoczucia

do cierpienia jednostki

Podejście systemowo-holistyczne (hierarchiczne związki w ekosystemie)

Dualizm (odrębność ciała i duszy) Kartezjusza

Holizm Arystotelesa (związek między ciałem i duszą)

wszystkie powyższe

wpływ środowiska na zdrowie osoby

odrębność ciała i ducha

holizm

zdrowie to brak objawów choroby

holizm

aktywność pacjenta w powracaniu do zdrowia

model salutogenetyczny

pacjenta jako biernego wykonywacza poleceń lekarza

choroba jest wynikiem niepowodzenia mechanizmów wewnętrznych

ciało i psyche są wynikiem ewolucji

dysfunkcją jest cierpienie lub szkodliwość społeczna

źródłem choroby jest interakcja środowiska i genetyki

rozdzielność ciała i umysłu

Zdrowie jako zdolność osoby do ciągłego budowania homeostazy

chorobę jako zaburzenie równowagi

że osoba jest ekologicznym, hierarchicznym systemem

nigdy

gdy osoba zagraża zdrowiu i życiu (własnemu lub innych)

gdy osoba nie jest zdolna do zaspokajania podstawowych potrzeb fizjologicznych

gdy osoba głośno krzyczy

psychiatra, ewentualnie inny lekarz

tylko psychiatra

psycholog

psychoterapeuta

Gdy pacjent mówi, że się zgadza

Gdy pacjent rozumie sytuację w jakiej się znajduje i rozumie na czym polega problem

Gdy pacjent nie jest nieprzytomny

Gdy pacjent potrafi racjonalnie wykorzystać przedstawiane mu informacje

gdy ktoś poprosi

gdy trzeba przekazać informację jakiemuś innemu lekarzowi, w celu dalszego leczenia

gdy osobie grozi niebiezpieczeństwo

gdy badanie zostało zrobione na rozkaz jakiejś instytucji np. polizei to trzeba im przekazać wyniki

prawda

fałsz

to zależy od sytuacji