Η πέψη των λιπών γίνεται

Το αδιάσπαστο άμυλο που έρχεται στο δωδεκαδάκτυλο και στο ελικώδες έντερο, διασπάται με την παγκρεατική αμυλάση σε δισακχαρίτες και μονοσακχαρίτες (φρουκτόζη, γλυκόζη, γαλακτόζη) οι οποίοι απορροφώνται από το βλεννoγόvo του λεπτού έντερου.

Οι πρωτεΐνες διασπώνται μέσα στον γαστρεντερικό σωλήνα σε αμινοξέα.

Το ένζυμο α-αμυλάση του σάλιου (πτυαλίνη) διασπά μέσα

στο στόμα το άμυλο (3 - 5% του αμύλου της τροφής).

Στο λεπτό έντερο γίνεται η γαλακτοματοποίηση του λίπους δηλαδή τα λιποσταγονίδια με τις κινήσεις του λεπτού εντέρου και την επίδραση της χολής μετατρέπονται σε πολύ μικρά πήγματα.

Η πέψη των υδατανθράκων αρχίζει από το στόμα, συνεχίζεται στο στομάχι και ολοκληρώνεται στο λεπτό έντερο.

Τα λίπη των τροφών (τριγλυκερίδια) είναι διαλυτά στο νερό

Η αμυλάση στο στομάχι εξακολουθεί να δρα παρά το όξινο περιβάλλον το οποίο μειώνει τη δράση της. Εκεί διασπά το 30 - 40% του αμύλου της τροφής.

Η πέψη των πρωτεϊνών ξεκινά από το στομάχι, συνεχίζεται στο δωδεκαδάκτυλο, μετά στο βλεννογόνο του εντέρου και τέλος θα περάσουν μέσω της πυλαίας κυκλοφορίας στον οργανισμό.

Οι πρωτεΐνες είναι μεγαλομοριακές ενώσεις, οι οποίες δεν μπορούν να περάσουν την κυτταρική μεμβράνη.

Οι σπουδαιότεροι υδατάνθρακες της τροφής του ανθρώπου είναι