Οι αγροτικές κοινωνίες φεουδαρχικού τύπου έχουν

χαρακτηρισθεί:

Κοινό χαρακτηριστικό της βιομηχανικής και της

μεταβιομηχανικής κοινωνίας ήταν:

Ποια κοινωνική επιστήμη μελετά την εκλογική συμπεριφορά της οικογένειας σε σχέση με την κοινωνικής της προέλευση;

Η κοινωνική ζωή είναι ένα ρευστό και διαρκώς

«επαναδιαπραγματευόμενο» σύνολο από κοινωνικές

πρακτικές, σύμφωνα με την σχολή:

Σύμφωνα με Ρ. Ντάρεντορφ οι συγκρούσεις στην

κοινωνία σχετίζονται μόνο με την κατοχή του πλούτου, και όχι με την κατοχή της κοινωνικής δύναμης ανάμεσα σε διαφορετικές ομάδες συμφερόντων.

Σύμφωνα με τον Μαρξ, οι μισθοί των εργατών αντιστοιχούν στην πλήρη αξία των αγαθών που

παράγουν (υπεραξία).

Σύμφωνα με τον Ντυρκέμ, για να ανακαλύψουμε τα

νοήματα της κοινωνικής συμπεριφοράς θα πρέπει να «μπούμε στη θέση του άλλου», να δούμε τα πράγματα

από τη δική του οπτική γωνία.

Αυτό που ήθελε να μελετήσει ο Ντυρκέμ ήταν το κατά πόσον τα ποσοστά και οι αιτίες αυτοκτονιών συνδέονταν με το βαθμό κοινωνικής ενσωμάτωσης των αυτοχείρων, αποκλείοντας κατ’ αυτό τον τρόπο τους κλιματικούς και τους ψυχολογικούς παράγοντες.

Στην αρχαία Ελλάδα το σύστημα ήταν φεουδαρχικό

Οι συντεχνίες ήταν ανοιχτές επαγγελματικές κατηγορίες στις πόλεις.

Το προλεταριάτο είναι έννοια ταυτόσημη με την

εργατική τάξη.

Η αγγαρεία ήταν φόρος σε είδος που πλήρωναν οι

αγρότες στους φεουδάρχες

Η οικονομία χωρών του Τρίτου κόσμου μπορεί να είναι και ελεύθερη.

Στις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες υπάρχει υψηλός καταμερισμός εργασίας στον κοινωνικό τομέα.