Yemyeşil bir orman içinde dostluk içinde yaşayan hayvanlar vardı. Sürekli aslan korkusuyla yaşamak onları bıktırmıştı. Sonunda bu duruma bir çözüm bulmak için toplantı yaptılar. Herkes görüşünü söyledi. İçlerinden birinin görüşü herkese uygun geldi. Aldıkları kararı bildirmek için hep birlikte aslanın yanına gittiler. Hayvanların sözcüleri şöyle dedi:

- Kralım, sana bir teklifimiz var. Biz her gün korku içinde yaşamaktan bıktık. Sen nasıl olsa her gün gelip birimizi yakalayıp yiyorsun. Artık senin zahmet çekmene gerek yok. Bundan böyle her gün seni biz doyuracağız. Her gün içimizden birimiz gönüllü olarak sana yemek olacak.

2. Hayvanalrın hepsi bu kurala uydu ancak bir tanesi aklıyla aslanı tuzağa düşürdü. Bu hayvan kimdi ve tuzağı neydi?

Padişaha bir testi su hediye eden adam için padişah:

‒ Bu testiyi altınla doldurun. Kendisi ve ailesi için giyecekler verin. Fakat onu mutlaka Dicle Nehri üzerinden evine gönderin. Çünkü Dicle üzerinden yol daha kestirme olur. Halifenin adamları, “Sana Halifenin selamı var.” diyerek adama altın dolu testiyle birlikte birçok hediye verdiler. Sonra da onu halifenin buyurduğu gibi Dicle Nehri kıyısında bir gemiye bindirdiler. Adam gemiye binip Dicle Nehri’ni görünce getirdiği hediyeden dolayı kendi kendine utandı.

‒ O büyük Halife, ne kadar cömertmiş, dedi. Benim o değersiz hediyemi çok değerli bir şeymiş gibi kabul etti. Karşılığında da bunca değerli hediyeler verdi!

3. Bu hikayenin sonunda okuyucuya hangi nasihat veriliyor?

Büyük bir ejderha bir ayıya saldırmıştı. Ayı, köşeye sıkışmış, kendini korumaya çalışıyordu. Ejderha neredeyse ayıyı yutmak üzereydi. Ayı, can havliyle inlemeye başladı. Tam o sırada ormanda bulunan genç bir adam, ayının feryadını duyup yardıma koştu. Cesur adam, ejderhanın ayıya saldırdığını görünce ejderhaya saldırarak ayıyı kurtardı. Ayı, canını kurtaran adamın yanından ayrılmaz oldu. O, adamın iyiliğine böylece teşekkür ediyordu.

Ayıyla adam dost oldu ama arkadaşları adamı uyardılar. Sonunda pişman olursun dediler ve gerçekten ayı sonunda adamı öldürdü.

3. Hikayede ayı kimi temsil ediyor?

Dğada bulduğu yılanı ölü sanarak şehre getiren adamın hikayesinde ölü yılanın kımıldadığını gören herkes şaşırıp kaldı. Yılan, çuval parçalarıyla sarılı ve iplerle bağlı olduğundan halkın merakı daha da arttı. Yılan avcısı da yılanın canlı olduğunu görüp şaşkınlık ve korkudan ne yapacağını bilemez olmuştu. Yılanın ölü olduğunu düşündüğü için onu bir sandığa ya da kafese koymayı düşünmemişti. Ama artık çok geçti. Yılan artık iyice hareket etmeye başlamıştı. Sonunda bağlı olduğu ipleri koparıp açığa çıktı. İnsanlar sağa sola kaçışmaya başladılar. Yılan avcısı da kaçmaktan başka çare bulamadı fakat yılanın elinden kurtulmayı başaramadı.

3. Hikayenin sonunda yazar okuyucuya hangi nasihati veriyor?

Fil Neye Benzer hikayesinde herkes fili farklı bir şeye benzetiyor. Kimi yelpazeye kimi tahta kimi boruya…

3. Hikaye bu benzetmelerle bize hangi mesajı veriyor?

HAYVANLARIN DİLİNİ ÖĞRENEN ADAM

…

‒ Sana bir haberim var. Yarın sahibimiz ölecek. Mirasçısı da cenaze töreni için öküz kesecek. Sana da mahallenin köpeklerine de yiyecek çıkar. Bol bol yersin artık. ………………………ölümünü duyan adam bunları satıp zarardan kurtulmuştu. Ama şimdi horozun ağzından kendi ölümünü duymuştu. Artık yapacak bir şey yoktu. Köpek ve arkadaşları o gün bayram etti. İşte böyle, başkalarını zarara uğratmaktan çekinmeyen, sonunda kendisi zarar görür.

3. Boş bırakılan yere aşağıdakilerden hangisi gelmeli?

3. Üç Balık hikayesindeki akıllı, yarım akıllı ve akılsız balık avcılar gelince ne yapmıştır?

Kuşun Öğüdü hikayesinde avcıya iki öğüt veren kuş üçüncü öğütten önce onu denemiş. Öğütlerini dinlemediğini görünce konuşma şöyle sonuçlanmıştır.

‒ Bana güzel dersler verdin ama üçüncü öğüdünü hâlâ söylemedin, dedi. Kuş cevap verdi:

‒ Verdiğim iki öğüdü tutmadığın hâlde benden üçüncü öğüdü bekliyorsun! Uyuyan cahile öğüt vermek, çorak toprağa tohum ekmek gibidir.

3. Aşağıdakilerden hangisi kuşun öğütlerinden biridir?

ODUNCUNUN EŞEĞİ

Aradan uzun bir zaman geçti. Savaş bitmişti. Atlar yorgun argın geri döndüler. Her yanları yara bere içindeydi. Atların ayakları sıkıca bağlandı. Nalbantlar sıra sıra dizilip atların yaralarını temizlemeye başladılar. Neşterlerle atların yaralarını yarıp savaşta saplanan ok uçlarını çıkarıyorlardı. Eşek, savaşın ne olduğunu o zaman anlamıştı. “Rabbim!” dedi. “Ben bu yoksulluk ve güçsüzlüğe razıyım. Yeter ki savaş ve huzursuzluktan uzak kalayım!” Yeter ki savaş ve huzursuzluktan uzak kalayım!”

3. Önce semiz atlara imrenen sonra da onları yaralı halde görünce haline şükreden eşek neden atların ahırında barınmaktadır?

Kırbağa karada yaşayan biriyle arkadaş oldu. Birbirleriyle rahat buluşmak için ayaklarına ip bağladılar. Ne yazık ki bir gün kötü bir şey oldu. Bir karga …… yakalayıp uçmaya başladı. ………. kargayla birlikte havalanınca kurbağa da sürüklenerek sudan çıkıp havalandı. Herkes havada uçan kurbağayı görünce çok şaşırdı. Kurbağa ise yanlış biriyle arkadaş olduğunu daha yeni anlamıştı. Pişmanlık içinde kendi kendine şöyle dedi: “Kendim gibi suda yaşamayan biriyle arkadaş olmanın sonu budur işte!”

3. Hikayedeki kurbağa kiminle arkadaş olmuştu?

3. Hikayeleri derleyen Hicabi KIRLANGIÇ nerelidir?

3. Mevlana hangi devletin başkentinde yaşamıştır?