Ang produksyon ng prutas at gulay ay hindi pinagsasama sa pag-alam ng pambansang kita.

Ang pagsukat ng GDP ay katulad din ng pagsukat sa GNP.

Sinusukat ng GDP ang kabuuang halaga ng nagawang produkto at serbisyo sa loob at labas ng isang bansa sa isang takdang panahon.

Ang pagluluwas ng produkto lamang ang isinasama sa pagtutuos ng GNP.

Ang GNP ay ang kabuuang produkto at serbisyo na nabuo ng mga mamamayan sa loob at labas ng bansa.

Ang depreciation ay dapat ibawas sa income approach dahil ito ay naluluma na.

Ang expenditure at income approach ay ginagamit upang malaman ang kita sa lokal na bansa.

Maaaring malaman ang GNP ng bansa kahit dalawampung taon na ang nakararaan.

Ang GDP at GNP ang kadalasang ginagamit sa pag-unawa ng pambansang kita.

Ang kita ng mga OFW ay isinasama sa GDP.

Ang mga produktong construction materials na gawa dito sa Pilipinas ng Chinese national na si Mr. Park Lee ay kabilang sa GDP.

Ang mga kita ng National Power Corporation ay kasama sa kita ng pribadong sektor.

Ang kita mula sa buwis na pinapataw sa sapatos at damit ay isinasama sa income approach.

Ang pagtaas ng presyo ay nakakaapaekto sa GDP.

Ang mga intermediate goods ang mga produktong naiproseso na.

Ang mga final goods ang mga produktong ipoproseso pa lamang.

Ang expenditure approach ay paraan kung saan sinusukat ang halaga ng kabuuang paggawa at pagkonsumo ng buong bansa.

Ang industrial value-added approach ay isang paraan upang malaman ang GDP ng buong sekto.

Sa income approach ay hindi maaaring isama ang subsidyo.