เป็นกรรมแล้วแก้วตาอย่าร้องไห้ จงพักใจเสียเถิดน้องอย่างหมองศรี

อันเจ็บปวดยวดยิ่งทุกสิ่งมี ไม่เท่าที่เจ็บช้ำระกำรัก

ข้าจะกำบังกายหายตน ไปกลางพลข้าศึกไม่นึกขาม

น้ำมันพรายน้ำมันจันทน์เสกสรรบ่น เคยคุ้มขังบังตนแต่ไรมา

ขุนยักษ์จักประสงค์สิ่งใด จึงเลี้ยวไล่มหิงส์วิ่งวางมา

เห็นฝูงนกกกบุตรยิ่งสุดเศร้า โอ้ลูกเราไม่รู้ว่าอยู่ไหน

ง่วงเหงาเจ่าจุกทุกข์ถึงใคร ทำไมมาอยู่ในศาลา

เออนี่มีธุระอะไรนั่น จึงพากันมาในไพรสณฑ์

การต่อสู้กัน

ความโกลาหล

การฝึกหัดอาวุธ

ความหลากหลายของอาวุธ

ถวายตัวพระองค์ทรงธรณี จะได้มีเกียรติยศปรากฏไป

ดั่งพระยาสีหราชอันกราดเกรี้ยว อยู่ถ้ำเดียวสองตัวเห็นไม่ได้

อันความชั่วย่อมระคนปนกับดี ถ้าดีมีชั่วก็มีอยู่ที่นั่น

เมื่อแรกเชื่อว่าเนื้อทับทิมแท้ มาแปรเป็นพลอยหุงไปเสียได้