Voorhal voor de ingangszijde van vroegchristelijke en romaanse kerken.

Algemeen: een spits uitsteeksel. Speciaal: in het gotisch maaswerk door twee samenkomende cirkeldelen gevormde, vaak met bladwerk versierde spits.

Halfronde verdieping in een muur of een dergelijke kleine aanbouw aan een ruimte, boven ais half koepel of recht eindigend. De architectonische geleding, als blinde nis, of opneming van beelden, als figuren nis, dienend.

De raaklijn van twee dakvlakken, meestal door bijzonder gevormde tegels of pannen geaccentueerd. Daarenboven bij Grieks-Romeinse tempels nog door acroteria aan de einden.

Een bronnenterrein gewijd aan de Nymphen (watergodheden), waarbij de bron gewoonlijk door een centraal bouw architectonisch is geaccentueerd.

(Grieks: achthoek) : Een bouwwerk op achthoekige plattegrond.

Grieks: achterhuis) : De achterhal van een tempel, corresponderend met de voorhal of pronaos. Slechts enkele keren door een deur met de cella verbonden. Vaak gebruikt voor verering van speciale goden.

Metselwerk met nauwelijks behouwen stenen, geëffend door mortel.

(Grieks: dansplaats). Deel van het Griekse theater voor de dansers. Eerst rond, later halfrond.

De wijze waarop zuilen en bijbehorend gebinte zijn gevormd. Men kent de klassieke, door de Grieken ontwikkelde en later door de Romeinen overgenomen en gevarieerde ordes: 1. Dorisch, 2. lonisch, 3. Korinthisch.

Latijns: ornare = versieren). Versierend bijwerk, dat geen constructieve betekenis heeft. Men onderscheidt het met passer en liniaal gemaakte geometrische O. en het van organische, florale of diervormen afgeleide vegetabiliën O. Vergelijk Fries, Kapiteel.

Voor de rooilijn uitspringen, of voor een ander bouwdeel.