Montaż według tej zasady polega na montażu części składowych o większej tolerancji wymiarowej, co obniża koszty wykonania części. W praktyce większość części ma wymiary rzeczywiste pośrednie między wymiarem granicznym górnym a dolnym.

Montaż według tej zasady polega na podziale obrobionych części stanowiących zespół według ich rzeczywistych wymiarów. Części segreguje się na grupy w granicach wąskich tolerancji i oznakowuje się każdą grupę, a następnie dobiera do montażu według ich odchyłek wymiarowych.

Zaletą tej zasady jest możliwość wykonania części składowych o dużych tolerancjach, lecz samo dopasowywanie części stanowi kosztowną operację, co jest ujemną stroną tej zasady. Dopasowanie jednej z części składowych uzyskuje się poprzez obróbkę jej powierzchni z czasie montażu.

Montaż według tej zasady polega na tym, że wymagana dokładność wymiaru montażowego uzyskuje sie poprzez dodanie do łańcuch wymiarowego elementu wyrównawczego, czyli tzw. części kompensacyjnej w postaci tulejki, podkładki lub przez zmianę położenia w łańcuchu wymiarowym jednej określonej części.