Τη δεκαετία του΄70, δεν υπάρχει ανταπόκριση από την πλευρά της πολιτείας για τα προβλήματα των μειονοτήτων.

Σύμφωνα με τον H. Essinger η εμπειρία των εκπαιδευομένων κατέχει ουσιαστικό ρόλο στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Η πολυπολιτισμικότητα είναι το δεδομένο και η διαπολιτισμικότητα το ζητούμενο.

Το μοντέλο της ενσωμάτωσης απαιτεί από τους ενήλικες διδασκόμενους να προσαρμόζονται με επιτυχία στις εκπαιδευτικές απαιτήσεις από μόνοι τους.

Ο εκπαιδευτής ενηλίκων σε ένα διαπολιτισμικό περιβάλλον αναλαμβάνει το/τους ρόλο/ους του:

Η διαπολιτισμική συνείδηση αναφέρεται στην ανάπτυξη της διαπολιτισμικής επικοινωνίας μεταξύ του εκπαιδευτή και του εκπαιδευόμενου.

Η διαπολιτισμική ικανότητα εμπεριέχει τα παρακάτω επιμέρους στοιχεία:

Οι προκλήσεις που μπορεί να συναντήσει ο εκπαιδευτής ενηλίκων σε ένα διαπολιτισμικό περιβάλλον είναι:

Το κράτος δεν είναι ουδέτερο έχει ενεργό ρόλο στην καταπολέμηση του ρατσισμού στον τομέα της εκπαίδευσης.

Σύμφωνα με ποιο μοντέλο διαχείρισης της πολυπολιτισμικότητας είναι επιτρεπτή η ύπαρξη των διαφορετικών πολιτισμικών στοιχείων των μεταναστών, που δεν επιδρούν όμως στα αντίστοιχα στοιχεία της χώρας που τους υποδέχεται.

Η διαπολιτισμική προσέγγιση χρειάζεται να έχει συνέχεια και να μην αρκείται σε μεμονωμένες παρεμβάσεις.

Οι βασικές αρχές της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης είναι:

Η διαπολιτισμική ικανότητα έχει δύο συνιστώσες τη διαπολιτισμική συνείδηση και τη διαχείριση της πολιτισμικής ετερότητας.

Το πρώτο μοντέλο διαχείρισης της πολυπολιτισμικότητας διατυπώθηκε: