ตอนพระอภัยมณีออกบวช

ตอนพระอภัยมณีรบกับมังคลา

ตอนพระอภัยมณีเข้าเมืองลังกา

ตอนพระอภัยมณี ศรีสุวรรณไปเมืองลังกา

ลุยทะเลโครมครามออกตามไป สมุทรไทแทบจะล่มถล่มทลาย

แม่ของเจ้าเขาเป็นเชื้อผีเสื้อสมุทร ขึ้นไปฉุดฉวยบิดาลงมาได้

ตะเพียนทองท่องน้ำนำตะเพียน ดาษเดียรดูเพลินจนเกินมา

พระโยคีมีญาณว่าหลานรัก จงสำนักอยู่ให้สมอารมณ์หมาย

นางผีเสื้อเหลือโกรธโลดทะลึ่ง โตดังหนึ่งยุคุนธร์ขุนไศล

ลงกลิ้งเกลือกเสือกกายร้องไห้โร่ เสียงโฮโฮดังก้องห้องคูหา

นางผีเสื้อเหลือแค้นแสนสาหัส แต่ฉวยพลัดแพลงคลื่นลื่นไถล

พลางเข่นเขี้ยวเคี้ยวกรามคำรามร้อง เสียงกึกก้องโกลาลูกตาโพลง

สัญลักษณ์

สัทพจน์

อุปมา

อุปลักษณ์

ลูกที่เกิดจากสัตว์ใหญ่

ลูกของพระอาทิตย์

ลูกของพญามาร

ลูกของฤาษ๊โคตบุตร

โคบุตร

อภัยนุราช

พระอภัยมณี

สิงหไกรภพ

การรักษาคำพูด

การคิดก่อนพูด

การครองเรือน

การเก็บความลับ

นางมณีกลีบสมุทร

นางอำพันมาลา

นางมณีสาคร

อรุณกุมาร

ธนู และ ดาบ

ดาบ และ ตะกุด

ทวน และ แหวน

แหวน และสังวาล

เพื่อเล่านิทานให้เด็กฟัง

เพื่อชี้ให้เห็นโทษของการคดโกง

เพื่อสอนให้เด็กทำความดีละเว้นความชั่ว

เพื่อใช้เป็นหนังสือสำหรับเด็กหัดอ่านหัดเขียน

บ้านเมืองล่มจมถ้าคนในสังคมขาดศีลธรรม

บ้านเมืองสงบสุขถ้าคนศรัทธาในเทพยดา

บ้านเมืองน่าอยู่ถ้าทุกคนช่วยเหลือกัน

บ้านเมืองร่มเย็นถ้ามีผู้ปกครองที่ดี

น้ำป่าเข้าธานี ก็ไม่มีที่อาศัย

ชีบาล่าลี้ไป ไม่มีใครในธานี

ผีป่ามากระทำ มรณกรรมชาวบุรี

ข้าเฝ้าเหล่าเสนา หนีไปหาพาราไกล

บูชาน้ำ

บูชาไฟ

บูชาพระเจ้า

บูชารุกขเทพยดา

มาตราตัวสะกด

การสอนคนให้เป็นคนดี

ขบนธรรมเนียมประเพณีไทย

หลักการครองเรือนของผู้หญิง

หงส์

นกแก้ว

กวางทอง

ปลาตะเพียนทอง

ผ้าเช็ดปาก

ดอกพิกุล

สไบ

พะอบ

นางยี่สุ่น

นางทิพเกสร

นางสุวรรณอำภา

ท้าววิรุญมาศยักษ์

ร.๑

ร.๒

ร.๓

ร.๔

ท้าวก่ำกาดำ

ท้าวพรหมทัต

ท้าวแสนปม

ท้าวการะเกด

เจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์

กรมหมื่นอัปสรสุดาเทพ

เจ้าฟ้ากุณฑล

เจ้าฟ้าอาภรณ์

ยักษ์

ฤาษี

พราหมณ์

คนธรรพ์

นกกระเรียน

นกแก้ว

กินนรี

สิงโต

ผูกหุ่นพยนต์

ปลอมตัวเป็นยักษ์

เสกผีพรายเพื่อทำศึกแทนตน

แปลงเป็นควายธนูเพื่อต่อสู้ด้วยตนเอง

มองเห็นได้รอบทิศ

เปลี่ยนน้ำให้เป็นดิน

เหาะเหินเดินอากาศได้

แปลงร่างเป็นนกกระเรียน