การฝึกใช้ทักษะการเขียน ถือเป็นองค์ประกอบพื้นฐานของการฝึกอ่านออกเสียง

การฝึกใช้สายตา คือ การใช้สายตากวาดตามข้อความแต่ละช่วง จากคำต้นวรรคไปยังคำท้ายวรรค เพื่อรับทราบข้อมูลที่จะอ่านอย่างมีสมาธิ

ในการอ่านออกเสียง ผู้อ่านควรออกเสียงอักขระตามความถนัดของตนเอง

การไม่อ่านสมุดบันทึก จดหมาย หรือหนังสือของผู้อื่น ถือเป็นมารยาทในการอ่าน

เมื่ออยู่ในวงสนทนาหรือที่ประชุม ไม่ควรหยิบหนังสืออื่นขึ้นมาอ่าน

ในการใช้ห้องสมุด ผู้อ่านควรพับมุมหนังสือหรือทำสัญลักษณ์ทิ้งไว้ เพื่อให้สามารถกลับมาอ่านต่อได้

ควรอ่านออกเสียงให้เสียงดังฟังชัด เพื่อเป็นการแสดงศักยภาพของตนเองให้ห้องสมุด

เมื่ออ่านหนังสือในห้องสมุดเสร็จแล้ว ควรไปวางไว้ในจุดที่กำหนด เพื่อให้สะดวกต่อการจัดเก็บของเจ้าหน้าที่

การอ่านออกเสียงบทร้อยแก้ว คือ การอ่านออกเสียงงานเขียนประเภทกลอน กาพย์ โคลง ร่าย ฉันท์ เพื่อให้มีความไพเราะ เสนาะหู

เลขทศนิยม 2,587.34 อ่านว่า สอง-พัน-ห้า-ร้อย-แปด-สิบ-เจ็ด-จุด-สาม-สิบ-สี่

เวลา 17.54 อ่านว่า สิบ-เจ็ด-นา-ลิ-กา-ห้า-สิบ-สี่-นาที

บ้านเลขที่ 543/67 อ่านว่า บ้าน-เลก-ที่-ห้า-ร้อย-สี่-สิบ-สาม-ทับ-หก-เจ็ด

ราชบัณฑิตยสถาน อ่านว่า ราด-ชะ-บัน-ดิด-ยะ-สะ-ถาน

เครื่องหมาย ^ เป็นเครื่องหมายที่แสดงว่าข้อความนั้นเป็นข้อความที่เน้นเสียงสูง

การอ่านออกเสียงบทร้อยกรอง ควรอ่านให้ถูกต้องตามทำนองและลีลาของลักษณะคำประพันธ์นั้น ๆ

การครั่นเสียง คือ การกระชากเสียงให้ดังกว่าปกติเพื่อแสดงอารมณ์ของบทอ่าน

”มาจะกล่าวบทไป” ควรแบ่งวรรคว่า “มาจะ/กล่าวบทไป”

“รจนานารีมีศักดิ์” ควรแบ่งวรรคว่า “รจนา/นารี/มีศักดิ์”

ทักษะการอ่านไม่ได้เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ แต่เกิดจากการฝึกฝนและการฝึกพัฒนาตนเอง

การอ่านออกเสียงบทร้อยแก้วต้องใช้น้ำเสียงในการอ่านอย่างไร

ถ้านักเรียนต้องการฝึกใช้เสียงในการอ่านออกเสียง จะต้องฝึกอย่างไร

การอ่านออกเสียงให้ไพเราะ มีกลวิธีอย่างไร

การฝึกอ่านบทร้อยกรองเรื่องใดมีความสำคัญที่สุด

การกวาดสายตาในขณะที่อ่านเป็นผลดีอย่างไร

การอ่านท้ายบทโคลงสี่สุภาพให้ทำอย่างไร

การกระทำใดเป็นการละเมิดสิทธิส่วนบุคคลในการอ่าน

คำใดอ่านแบบเรียงพยางค์

”อุปกรณ์ที่ใช้ในการเขียนภาพระบายสี ประกอบด้วย กระดาษ สีไม้ ดินสอ ยางลบ ฯลฯ” เครื่องหมาย ฯลฯ ให้อ่านออกเสียงว่าอย่างไร

การปรับระดับเสียงที่สูงหรือต่ำเกินไปให้พอดีกับระดับเสียงของตน เรียกว่าอย่างไร