ก. น้ำท่วมปาก

ข. เอาข้างเข้าถู

ค. กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

ง. เลือกนักมักได้แร่

ก. ฉุดมันขึ้นช้างอ้างถึงกู ตะคอกขู่อีวันทองให้ตกใจ

ข. ตะโกนเรียกในห้องวันทองเอ๋ย หาขานรับเช่นเคยสักคำไม่

ค. จงไปบ้านขุนช้างด้วยทันใด ไกล่เกลี่ยเสียอย่าให้มันโกรธา

ง. พระหมื่นไวยใช้ใบ้ให้แม่ว่า บุ้ยปากตรงบิดาเป็นหลายหน

ก. ลุแก่โทสะ

. ก่อการวิวาท

ค.ไม่รู้จักกาลเทศะ

ง. ตีตนเสมอผู้ใหญ่

ก. ทำการราวกับบ้านเมืองไม่มีขื่อ ไม่มีแป

ข. ถืออำนาจ ทำการโดยไม่ปรึกษาหารือใคร

ค. อาฆาตพยาบาทขุนช้าง จนเกิดเรื่องอื้อฉาว

ง. ประพฤติตนไม่เหมาะสมกับตำแหน่งทางราชการ

ก. มีภรรยาหลายคน

ข. รู้เห็นเป็นใจกับลูก

ค. ไม่เลิกราในเรื่องช่วงชิงนางวันทอง

ง. ละเลยไม่ติดตามทวงนางวันทองคืนจากขุนช้าง

ก. เวรกรรมนำไปไม่รั้งรอ มิพอที่จะต้องพรากก็จากมา

ข. ใส่ดาลบ้านช่องกองไฟรอบ พ่อช่างลอบเข้ามากระไรได้

ค. เป่าลงด้วยพระเวทวิทยา มารดาก็ฟื้นตื่นโดยง่าย

ง. จุดเทียนสะกดข้าวสารปราย ภูตพรายโดดเรือนสะเทือนผาง

ก. ทุกวันนี้มีทรัพย์เขานับถือ เหมือนเราหรือเขาจะรักมิผลักไส

ข. หนึ่งบิดามารดาคณาญาติ ให้ผุดผาดผาสุกเป็นนิจศีล

ค. เห็นคนปลงจิตอนิจจัง ให้คนทั้งปวงหลงลงอบาย

ง. แม้นเนื้อเย็นเป็นเทพธิดา พี่ขออาศัยเสน่ห์เป็นเทวัญ

ก. เหตุใดวานรน้อยนี้ จึ่งล้างชีวีไม่บรรลัย

ข. จะเกิดไหนขอให้พบประสบกัน อย่าโศกศํลย์แคล้วคลาดเหมือนชาตินี้

ค. มาถามไถ่ไล่เอากิจจา คือจะปรารถนาสิ่งใด

ง. เป็นไฉนมาอยู่รักษาด่าน ไมยราพขุมารโมหันต์

ก. นี่จนจำไม่มีเท่าขี้เล็บ ขี้เกียจเก็บเลยทางมากลางหน

ข. ถึงห้วยโป่งเห็นธารละหานไหล คงคาใสปลาว่ายคล้ายคล้ายเห็น

ค. เสียงสินธุดุดั้นลั่นพิลึก สะท้านสะทึกโถมฟาดฉาดฉาดฉาน

ง. เหมือนนกฟ้องดวงจันทร์ให้ผันดู คนมาสู่ซ่องพักมันรักษา

ก. การเล่นคำ

ข.การหลากคำ

ค. การใช้คำอัพภาส

ง. การเลียนเสียงธรรมชาติ

ก. โมโหหุนผลุนออกนอกประตู

ข. เที่ยวตามดูรอยลงในคงคา

ค.กระโดดโครมโถมว่ายสายสมุทรค.

ง. อุตลุดดำดั้นเที่ยวค้นหา

ก. พักตราจิ้มลิ้มยิ้มแย้ม

ข. น้องนางดูแฉล้มแช่มช้อย

ค. จะพิศไหนไม่เสียแต่สักอย่าง

ง. เห็นนางหนึ่งประทับแท่นสุวรรณ

ก.ทรงความยุติธรรม

ข.ทรงใฝ่พระทัยในทางธรรม

ค.ทรงเป็นที่เคารพยำเกรงของพสกนิกร

ง.ทรงพระราชอำนาจสูงสุดในบ้านเมือง

ก. ไม่เคยขัดใจนางวันทองเลย

ข. เป็นคู่ทุกข์คู่ยากของนางวันทอง

ค. ให้เงินนางวันทองใช้โดยไม่ขาดมือ

ง. ยกย่องให้เกียรตินางวันทองในฐานะภรรยาอย่างเต็มที่

ก. ขุนช้างสำนึกผิด ในเรื่องที่หึงหวงนางวันทองมากเกินไป

ข. ขุนช้างสำนึกผิด ในเรื่องไม่ดูแลนงวันทองให้ดี จนถูกพลายงามมาลักตัวไป

ค. ขุนแผนสำนึกผิด ในเรื่องที่มีภรรยาหลายคน

ง. ขุนแผนสำนึกผิด ในเรื่องที่ไม่ได้ทูลขอนางวันทองคืนจากขุนช้าง หลังจากรบชนะเจ้าเชียงใหม่

ก.วัฒนธรรมในการนอน

ข.ความเชื่อในเรื่องความฝัน

ค.วัฒนธรรมในการกิน

ง.ประเพณีวันสำคัญ

กรรม

โชค

ลาง

เคราะห์

ก.อติพจน์

ข.สัทพจน์

ค.อุปมา

.อุปลักษณ์

ก. ลมระเริงลู่หวิวพลิ้วระลอก สัพยอกยอดไม้ไปลิ่วล่อง

ข. เพลินฟังวังเวงเพลงเรไร พิณพาทย์ไพรกล่อมขับสำหรับดง

ค. โอ้โอ๋อกพระชนกชนนีนี้จะแตกครากสักเจ็ดภาคภินทนาการ

ง. มีทั้งว่านยาสารพันอุดมดับโรคาพยาธิดุจทิพยโอสถปรากฏคุณประสิทธิ์ประสาทสุพรรณนา

ก. เจ้าก็สะดุ้งตระหนกตกพระทัยไหวหวั่นขวัญไม่มี ดั่งโปดกมฤคีอันอ่อนแอ

ข. ทุกข์ทั้งนี้ก็มิเท่าถึงทุกข์พระแม่เจ้าจะกลับเข้ามาแต่ป่า จะมิได้เห็นหน้าเราพี่น้องแล้ว ก็จะทรงกันแสงไห้

ค. น้ำในสาครจะน้อยลงก็หาไม่ เสมือนหนึ่งน้ำพระทัยทูลกระหม่อมแก้ว

ง. ท่านมาออกปากขอสองกุมารพระลูกรักเราดังดวงตาเราก็ตัดห่วงเสน่หาให้แก่พราหมณ์เฒ่า

ก. อุปมา

ข. อุปลักษณ์

ค. บุคคลวัตร

ง. อติพจน์

ก. อุปมา

ข. อุปลักษณ์

ค. สัญลักษณ์

ง. บุคคลวัตร

ก. อุปมา

ข. สัญลักษณ์

ค. อติพจน์

ง.อวพจน์

ก. ความเกิดดับธรรมดาอุทาหรณ์

ข. วนเวียนหว่างทุกข์สุขทุกวันวาร

ค. เกิดแล้วก่อล่อแล้วเร้นเย็นแล้วร้อน

ง. วนและวิ่งคืนและวันหวั่นและไหว