กลอนสุภาพมีความยาวเท่าใดก็ได้แต่ต้องจบลงด้วยวรรครองเท่านั้น

กลอนเรื่องหนึ่งมีความยาว ประมาณ 5-6 บท

กลอนแต่ละวรรคมีชื่อเรียกต่างกันวรรคสดับ วรรครับ วรรครอง และวรรคส่ง

คณะบทหนึ่ง มี 2 คำกลอน หรือ 4 วรรค

คำสุดท้ายวรรคที่ 4 นิยมเสียงสามัญ

คำสุดท้ายวรรคที่ 3 ไม่นิยมเสียงจัตวา

คำสุดท้ายวรรคที่ 2 ไม่นิยมเสียงจัตวา

คำสุดท้ายวรรคที่ 1 ไม่นิยมเสียงสามัญ

เมืองประมง ดงโรงงาน ลานเกษตร เขตประวัติศาสตร์

เมืองร้อยเกาะ เงาะอร่อย หอยใหญ่ ไข่แดง แหล่งธรรมะ

ถ่านหินลือชา รถม้าลือลั่น เครื่องปั้นลือนาม งามพระธาตุลือไกล ฝึกช้างใช้ลือโลก

เมืองแห่งทะเลภูเขา สุดหนาวในสยาม

สัมผัส / คำครุ ลหุ

คณะ / สัมผัส

สัมผัส / วรรณยุกต์

คณะ / สัมผัส / คำครุ ลหุ

ของ - คลอง – มอง

รัก - ร้อง - เรา

คน - ขาย - คลอง

รัก - นัก - น้อง

โอ้ - อก

แคน - แค้น

จิต - ล่อ

หลง – พะวง

จิต

หลง

พะวง

ตาย

จา – ปรา คั้น – คอก

นั้น – คั้น หู – กู

ลู่ – ลวง – ลาม กู – ลู่ – หู

อื้อ – อึง กู – ลู่

กลอนสี่

กาพย์ยานี ๑๑

กลอนสุภาพ

ดอกสร้อย

เพื่อให้ทราบว่าเป็นบทประพันธ์

เพื่อให้ทราบว่ามีลักษณะอย่างไร

เพื่อให้ทราบวิธีการเขียน

เพื่อความไพเราะ

เป็น - เต็ม

ทั่ง - เป็น

เข็ม - เต็ม

ฝน - ผล

สดับ รับ รอง ส่ง

รับ รอง สดับ ส่ง

สดับ รอง รับ ส่ง

สดับ รับ ส่ง รอง

บทหนึ่งมี ๒ คำกลอนหรือ ๔ วรรค วรรคหนึ่งมี ๘ คำ

บทหนึ่ง ๔ คำกลอนหรือ ๒ วรรค วรรหนึ่งมี ๗-๙ คำ

บทหนึ่ง ๒ คำกลอนหรือ ๔ วรรค วรรหนึ่งมี ๗-๙ คำ

บทหนึ่ง ๔ คำกลอนหรือ ๒ วรรค วรรคหนึ่งมี ๘ คำ

คิดถึงยามปลูกรักมักเป็นเตย

สาลิกาเจ้าก็ร้องอย่างนั้นบ้าง

ชมแต่เตยแตกหนามเมื่อยามโช

ขุนช้างเรียกว่าแม่วันทอง