ก. สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช

ข. มวยไทยในสมัยกรุงศรีอยุธยา

ค. สมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราช

ง. สมัยสมเด็จพระเจ้าเสือ

ก. มีหน้าที่รักษาความปลอดภัย

ข. มีหน้าที่รักษาความปลอดภัย ภายในพระราชวังหรือตามเสด็จในงานต่างๆ

ค. มีหน้าที่รักษาความปลอดภัย ภายในพระราชวังหรือตามเสด็จในงานต่างๆ ทั้งยังเป็นครูฝึกมวยไทยให้ทหารและพระราชโอรส

ง. ผิดทุกข้อที่กล่าวมา

ก. สมเด็จพระนารายณ์มหาราช

ข. พระยาพิชัยดาบหัก

ค. นายขนมต้ม

ง. สมเด็จพระเจ้าเสือ

ก. สมัยกรุงสุโขทัย

ข. มวยไทยในสมัยกรุงศรีอยุธยา

ค. สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย

ง. สมัยกรุงศรีอยุธยาตอนต้น

ก. สมเด็จพระนารายณ์มหาราช

ข. พระยาพิชัยดาบหัก

ค. นายขนมต้ม

ง. สมเด็จพระเจ้าเสือ

ก. 17 มีนาคม

ข. 18 มีนาคม

ค. 6 กุมภาพันธ์

ง. 7 กุมภาพันธ์

ก. พระยาพิชัยดาบหัก (นายทองดี ฟันขาว)

ข. สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ ๘ (สมเด็จพระเจ้าเสือ)

ค. สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช

ง. สมเด็จพระนเรศวรมหาราช

ก. เหลี่ยมซ้าย หมายถึง การยื่นหมัดซ้ายไปข้างหน้าสูงเหนือระดับหางคิ้ว

ข. เหลี่ยมขวา หมายถึง การยื่นหมัดขวาไปข้างหน้าสูงเหนือระดับหางคิ้ว

ค. การกำหมัดที่ถูกต้อง คือ แบมือให้นิ้วมือทั้ง 5 เรียงชิดติดกัน แล้วพับนิ้วทั้ง 5 นิ้วเข้าหาอุ้งมือ แล้วกดทับด้วยนิ้วหัวแม่มือลงทาบ ในลักษณะเฉียงกับนิ้วชี้และนิ้วกลาง เพื่อให้หมัดที่กำกระชับแน่น โดยไม่เกร็ง

ง. การวางเข่า การวางมือให้ถูกต้องตามหลักการฝึก ซึ่งในการจดมวยนั้น ต้องทราบเหลี่ยมมวยด้วย เหลี่ยมมวย หมายถึง การแสดงการใช้มือและเท้าที่ถนัด ออกมาให้เห็น โดยปกติมวยจะมี ๒ เหลี่ยม คือ เหลี่ยมซ้าย และเหลี่ยมขวา

ก. หมัดตรง

ข. หมัดเสย

ค. หมัดเหวี่ยง

ง. หมัดกระทุ้ง

ก. การใช้หมัดชกเข้าหาคู่ต่อสู้โดยงอศอก เกร็งข้อศอกหงายหมัด แล้วพุ่งหมัดยกขึ้นสู่เป้าหมาย ได้แก่ ปลายคาง ดั้งจมูก หรือใบหน้าคู่ต่อสู้

ข. หมายถึง การใช้หมัดที่ถนัดมุ่งไปยังเป้าหมาย โดยอาศัยแรงจากหัวไหล่ ลำตัว และเท้ายันพื้น โดยน้ำหนักตัวอยู่ที่เท้าหน้า ใช้แรงส่งจากเท้าหลังและสะโพก หัวไหล่

ค. การใช้หมัดเหวี่ยงในลักษณะโค้งเป็นครึ่งวงกลม บริเวณลำตัว ใบหน้า หรือศีรษะของคู่ต่อสู้

ง. ถูกทุกข้อ

ก. 2 ไม้

ข. 3 ไม้

ค. 4 ไม้

ง. 5 ไม้

ก. การเตะที่ทิศของการเตะจะเฉียงลงพื้นสู่เป้าหมาย

ข. การหมุนตัวหันหลังให้คู่ต่อสู้ แล้วเหวี่ยงขาที่วางอยู่ด้านหลัง ให้ส้นเท้าปะทะเป้าหมาย

ค. การเตะเสยจากพื้นขึ้นไปส่วนบนในลักษณะตั้งฉากกับพื้น

ง. การเตะที่ใช้เท้าวาดขึ้นขนานกับพื้น สามารถเตะตัดได้ทั้งส่วนล่างของลำตัว และส่วนบนของอวัยวะ

ก. เตะตรง

ข. เตะกลับหลัง

ค. เตะตัด

ง. เตะตวัด

ก. 2 แบบ

ข. 3 แบบ

ค. 4 แบบ

ง. 5 แบบ

ก. ถีบตรง

ข. ถีบจิก

ค. กลับหลังถีบ

ง. กระโดดถีบ

ก. ทักษะหมัด

ข. ทักษะเท้า

ค. ทักษะเข่า

ง. ทักษะศอก

ก. ศอกตัด

ข. ศอกกลับ

ค. ศอกงัด

ง. ศอกสับ

ก. เข่าลอย หมายถึง การกระโดดขึ้นสูง ทะยานกับเข่าโยน แต่เข่าลอยสู่พื้นสูงกว่า

ข. เข่าเฉียง หมายถึง เข่าตีเฉียงเข้าสู่เป้าหมายด้านตรงกับเข่าที่พุ่งออกไป

ค. เข่าตรง หมายถึง เข่าพุ่งตรงไปข้างหน้าเข้าสู่เป้าหมาย

ง. ไม่มีข้อถูก

ก. 2 แบบ

ข. 3 แบบ

ค. 4 แบบ

ง. 5 แบบ

ก. การตีศอกจากกลาง งัดขึ้นไปข้างบน ตรงเป็นมุมฉาก

ข. การตีศอกตัดขนานไปสู่เป้าหมาย

ค. การใช้ศอกพุ่งออกไปด้านหลัง ในลักษณะกระทุ้ง แก้ไขสถานการณ์ที่คู่ต่อสู้ประชิดเข้ามาด้านหลัง

ง. การหมุนตัวตีศอก กลับไปทางด้านหลัง ตามจังหวะที่สัมพันธ์กับการเคลื่อนตามเท้า

ก. การไหว้ครูมวยไทยถือว่าเป็นประเพณีที่สำคัญอันศักดิ์สิทธิ์ของมวย ทั้งนี้ผู้ที่จะได้รับการฝึกฝนให้เป็นนัก มวยไทยจะต้องมีการขึ้นครู ซึ่งเปรียบเสมือนพิธีการมอบตนเองอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของครู

ข. การไหว้ครูมวยต้องเริ่มจากท่าพรมยืนเป็นลำดับแรก

ค. การไหว้ครูมวยเริ่มจากท่าไหนก่อนก็ได้แล้วแต่ตนเอง

ง. ไม่มีข้อถูก

ก. 2 ตอน

ข. 3 ตอน

ค. 4 ตอน

ง. 5 ตอน

ก. ท่าสอดสร้อยมาลา

ข. ท่าพรม

ค. ท่าปฐม

ง. ท่าเทพพนม

ก. ท่าสอดสร้อยมาลา

ข. ท่าพรม

ค. ท่าปฐม

ง. ท่าเทพพนม

ก. ท่าหงส์เหิร

ข. ท่าเทพนิมิต

ค. ท่าเทพพนม

ง. ท่านกยูงรำแพน

ก. ท่าหงส์เหิร

ข. ท่าย่างสุขเกษม

ค. ท่าย่างสามขุม

ง. ท่าดูดัสกร

ก. ท่าสาวน้อยปะแป้ง

ข. ท่ากอบพระแม่ธรณี

ค. ท่าลับหอกโมกขศักดิ์

ง. ท่าพระรามแผลงศร

ก. ภาคเหนือ

ข. กลางอีสาน

ค. ภาคกลาง

ง. ภาคใต้

ก. 3 ยก

ข. 4 ยก

ค. 5 ยก

ง. 6 ยก