ในสมัยนั้นเครื่องดนตรีไทย ได้แก่ ขลุ่ย ปี่ ซอ กระจับปี่ จะเข้ และ โทน สูญหายไป เนื่องจากพระมากษัตริย์สั่งห้ามเล่น

ดนตรีไทยไม่เป็นที่นิยม เพราะพระมหากษัตริย์ทรงออกกฎมณเทียรบาล ห้ามเล่นดนตรีในเขตพระราชฐาน

ดนตรีไทยเป็นที่นิยมมาก แม้ในเขตพระราชฐานก็มีคนเข้าไปร้องเล่นดนตรีกันอย่างเอิกเกริก จนพระมหากษัตริย์ต้องทรงออกกฎมณเทียรบาล ห้ามเล่นดนตรีในเขตพระราชฐาน

ไม่มีข้อใดถูก

เพราะช่วงเวลาระหว่างสมัยอยุธยาและสมัยกรุงธนบุรีนั้นใกล้กัน ทำให้รูปแบบของวงดนตรีไทยเหมือนกัน ไม่จำเป็นต้องพัฒนา

เพราะสมัยกรุงธนบุรีเป็นสมัยแห่งการก่อสร้างเมือง และป้องกันประเทศเสียส่วนใหญ่ จึงทำให้วงดนตรีไทยไม่ได้มีการพัฒนา

เพราะพระมหากษัตริย์ไม่ทรงสนพระราชหฤทัยดนตรีไทย จึงทรงออกกฎมณเทียรบาลห้ามราษฎรเล่นดนตรีไทย

ถูกทุกข้อ

อินโดนีเซีย

มาเลเซีย

ฟิลิปปินส์

สิงคโปร์

2 ประเภท คือ เครื่องดำเนินทำนองเครื่องประกอบจังหวะ

3 ประเภท คือ เครื่องทำด้วยไม้ เครื่องทำด้วยหนัง เครื่องทำด้วยโลหะ

4 ประเภท คือ เครื่องดีด เครื่องสี เครื่องตี เครื่องเป่า

5 ประเภท ได้แก่ เครื่องสาย เครื่องลมไม้ เครื่องลมทองเหลือง เครื่องตี เครื่องลิ่มนิ้ว

เครื่องดีด

เครื่องสี

เครื่องตี

เครื่องเป่า

ซอสามสาย ขลุ่ยเพียงออ ฉิ่ง กรับ

จะเข้ ซออู้ ขิม ขลุ่ยเพียงออ

ระนาดเอก ฆ้องวงใหญ่ ปี่นอก กลองทัด

ซึง สะล้อ กลองแขก กระจับปี่

ทำให้เกิดเสียงโดยใช้อุปกรณ์ที่เรียกว่าไม้ดีดเหมือนกัน

ทำให้เกิดเสียงโดยใช้อุปกรณ์ที่เรียกว่าคันชักเหมือนกัน

มีส่วนประกอบที่เรียกว่า “นม”เพื่อทำให้เกิดเสียงสูงเสียงต่ำเหมือนกัน

มีสายและกะโหลกเป็นส่วนประกอบสำคัญเหมือนกัน

เสียงของเครื่องดนตรี

ขนาดของเครื่องดนตรี

น้ำหนักของเครื่องดนตรี

วัสดุที่ใช้ทำเครื่องดนตรี

2 ประเภท คือ วงดนตรีบรรเลง และ วงดนตรีบรรเลงสลับการขับร้อง

2 ประเภท คือ วงดนตรีไทยเดิม และ วงดนตรีร่วมสมัย

3 ประเภท คือ วงดนตรีในพิธีกรรม วงดนตรีประกอบการแสดง และ วงดนตรีขับกล่อม

3 ประเภท คือ วงเครื่องสาย วงปี่พาทย์ และ วงมโหรี

วงเครื่องสายเครื่องคู่

วงปี่พาทย์เครื่องคู่

วงมโหรีเครื่องคู่

วงเครื่องสายผสมวงปี่พาทย์

ฝั่งซ้าย

ฝั่งขวา

ตรงกลาง

สามารถอยู่ฝั่งใดก็ได้ตามความเหมาะสมของสถานที่

วงปี่พาทย์เครื่องห้า

วงเครื่องสายเครื่องเดี่ยว

วงมโหรีเครื่องใหญ่

วงปี่พาทย์มอญ

เพื่อยืดอายุการใช้งานของเครื่องดนตรีให้สามารถใช้งานได้เกิดประโยชน์สูงสุด

เพื่อความเป็นระเบียบ และทำให้สะดวกในการหยิบใช้งาน

เพื่อเพิ่มมูลค่าให้กับเครื่องดนตรี

เพื่อให้เครื่องดนตรีมีเสียงที่มีคุณภาพ

เมื่อบรรเลงเสร็จทำความสะอาดที่รูปากเป่าด้วยน้ำหรือแอลกอฮอล์ จากนั้นเช็ดด้วยผ้าแห้งที่สะอาดเพื่อป้องกันเชื้อโรค

เมื่อบรรเลงเสร็จให้นำไปแช่น้ำ 1 คืน เพื่อทำให้สะอาดยิ่งขึ้น

เมื่อบรรเลงเสร็จนำส่วนที่ถูกน้ำลายไปต้มประมาณ 5 นาที เพื่อฆ่าเชื้อโรค

เมื่อบรรเลงเสร็จนำไปลนไฟเพื่อฆ่าเชื้อรา

มานะ ยกฆ้องวงพิงไว้ที่กำแพงหลังจากบรรเลงเสร็จ

มานี วางซออู้ไว้บนโต๊ะหลังจากบรรเลงเสร็จ

ปิติ ปลดสายเชือกคล้องหูระนาดออกจากตะขอฝั่งซ้าย แล้วเก็บไม้ตีไว้ในรางหลังจากบรรเลงเสร็จ

ชูใจ นำกลองแขกไปล้างน้ำทำความสะอาดหลังจากบรรเลงเสร็จ

1 จังหวะ

2 จังหวะ

3 จังหวะ

4 จังหวะ

ความช้า-เร็วของจังหวะ

ความดัง-เบาของเสียง

ความสั้น-ยาวของเสียง

ระดับเสียงสูง-ต่ำของเสียง