sangkan urang bisa milih, mana laku lampah anu bener, jeung mana anu teu bener.

Urang maca dongéng. Enya, kawas ti heula-heula,

Carita dina dongéng, najan ukur karangan, tapi matak resep. Jaba deuih dina dongéng téh sok aya

Anu ngalalakon dina dongéng téh teu salawasna jalma, tapi deuih bangsa

Da ngaranna ogé dongéng, éta sasatoan téh sok barisaeun ................. kawas urang.

Pék baca heula dina jero haté, sing tepi ka katangkep eusina. Geus kitu pék ku salah saurang baca di hareupeun kelas, .............. ku anu séjén.

Kepluk éngang ragrag kana cai, awakna nangkarak.

Atuh puguh waé teu bisaeun deui hiber. Gawéna ngan roroésan, bari jangjangna .................

sangkan teu titeuleum. Tapi lila-lila mah éta éngang teh ngarasa ripuh, komo deui sanggeus jangjangna

Manéhna geus ampir-ampiran ngerelep.

Sabot kitu, jol aya tikukur ka lebah dinya.

Waktu nénjo éngang keur kekeleperan dina cai, tikukur gancang macok régang, terus disodorkeun ke lebah éngang. “Sok tah, muntang kana régang,”