AnglarongsyatoayisanglarongPinoykilalang-kilala sa Visayas kung saan ang tawag dito ay “Pitiw”.

Nililinang ng larong ito ang pagkakaisa at pagtutulungan at pagiging sportsmanship.

Ang paglalaro ng syato ay nangangailangan ng diskarte at pagkakaisa ng grupo.

Ang bilang ng manlalaro ay kailangang dalawang pangkat na may tigatlong manlalaro.

Gumawa ng butas sa lupa na korteng bangka at ilagay ang maliit na patpat.

Paluin ang malaking patpat sa bahaging nasa ere gamit ang maliit na patpat.

Magpapalit ng posisyon ang mga manlalaro at gagawin muli ang paraan ng paglalaro.

Kapag nakaabot na sa itinakdang bilang ng puntos ang isang grupo, maaari na silang umusad sa susunod na yugto ng paglalaro.

Hindi magsasalita ang mga miyembro ng grupo sa pagpukol sa patpat pag natamaan ito sa ere.

Ang larong syato ay isang Larong Pinoy na maaaring laruin ng iilan lamang o kaya pangkat ng mga manlalaro na siyang magiging tagapalo at tagasalo.

Ang kailangnang manlalaro ay may tatlong pangkat na may da-lawa o higit na miyembro.

Kung hindi nasalo ang patpat, mula sa butas pabayaan na lamang ito.

Ang paglalaro ng syato ay nangangailangan ng diskarte at pagkakaisa ng grupo.

Ang syato ay mainam na paraan upang mapaunlad ang tatag ng puso at baga (cardiovascular endurance) at power.