NEW
Font size
Worksheetsกลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า ม.2
Total questions: 10
Worksheet time: 8mins
ข้อใดกล่าวถึงเรื่องกลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้าไว้ไม่ถูกต้อง
นำมาจากกวีนิพนธ์เรื่อง
Elegy Written in a Churchyard
เขียนเรื่องนี้ที่สุสานเก่าของเมืองสโตกโปจส์
มณฑลบักกิงแฮมเชอร์
ผู้แต่งคนแรกเป็นชาวอังกฤษชื่อ ทอมัส เกรย์
เป็นการเขียนรำพึงเกี่ยวกับชีวิตความเป็นอยู่ของมนุษย์ตั้งแต่เกิดจนตาย
ผู้ประพันธ์กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้าคือใคร
พระยาเมธาบดี
พระยาอนุมานราชธน
พระยาอุปกิตศิลปสาร
กรมพระยาดำรงราชานุภาพ
คุณค่าด้านเนื้อหาของกลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้าคือข้อใด
มุ่งแสดงคุณค่าของชีวิต
มุ่งแสดงสัจธรรมของชีวิต
มุ่งแสดงความสำคัญของชีวิต
มุ่งแสดงความเป็นไปของชีวิต
"วิถีแห่งเกียรติยศทั้งหมดนั้น แต่ล้วนผันมาประจบหลุมศพเอย"
คำประพันธ์นี้ให้ข้อคิดในเรื่องใด
ความตายเป็นสิ่งจริงแท้แน่นอน
หลุมฝังศพเป็นเกียรติยศของมนุษย์
มนุษย์ทุกคนย่อมหนีความตายไปไม่พ้น
ถูกทั้ง ก และ ค
"นกเอ๋ยนกแสก...บังแสงจันทร์มีเถาวัลย์รุงรังถึงหลังคา เหมือนมันฟ้องดวงจันทร์ให้ผันดูคนมาสู่ซ่องพักมันรักษา" ส่วนที่ขีดเส้นใต้เด่นในเรื่องใดมากที่สุด
ใช้คำเปรียบเทียบ
ใช้คำที่ทำให้สิ่งมีชีวิตมีอาการเหมือนคน
ใช้คำเลียนเสียงของธรรมชาติ
ใช้คำซ้ำเพื่อซ้ำความหมาย
ข้อใดมีคุณค่าด้านสังคมในการใช้ชีวิตแบบเรียบง่ายได้ชัดเจนที่สุด
ห่างเอ๋ยห่างไกล ห่างจากพวกมักใหญ่ใฝ่หา
แต่สิ่งซึ่งเหลวไหลใส่อาตมา ความมักน้อยชาวนาไม่น้อมไป
เพื่อรักษาความสราญฐานวิเวก ร่มชื้อเฉกหุบเขาลำเนาไศล
สันโดษดับฟุ้งซ่านทะยานใจ ตามวิสัยชาวนาเย็นกว่าเอย
กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้าใช้สัญลักษณ์ใดแทนความตาย
นกแสก
ความมืด
เสียงเรไร
เสียงระฆัง
ข้อใดไม่ใช้คำถามเชิงวาทศิลป์ (ถามโดยไม่ต้องการคำตอบ)
เกิดเพราะการเก็บเกี่ยวด้วยเคียวใคร
ใครเล่าไถคราดฟื้นพื้นแผ่นดิน
หรือใต้ท้องห้องสมุดสุดสายตา
ใครจะยอมละทิ้งซึ่งสิ่งสุข
“ใครจะยอมละทิ้งซึ่งสิ่งสุข เคยเป็นทุกข์ห่วงใยเสียได้ง่าย
ใครจะยอมละแดนแสนสบาย โดยไม่ชายตาใฝ่อาลัยเอย”
คำประพันธ์นี้กวีต้องการเสนอสาระสำคัญเกี่ยวกับเรื่องใด
ให้ดำรงชีวิตอยู่อย่างเป็นสุขตลอดไป
การละทิ้งซึ่งความสุขก่อให้เกิดความทุกข์
มนุษย์ควรรู้จักปล่อยวางสิ่งต่าง ๆ ในชีวิต
สังคมหลงมัวเมาในกิเลส
ข้อใดไม่มีคำเลียนเสียงธรรมชาติ (สัทพจน์โวหาร)
นกเอ๋ยนกแสก จับต้องร้องแจ๊กเพียงแถกขวัญ
มีก็แต่จังหรีดกะกรีดกริ่ง เรไรหริ่ง ร้องขรมระงมเสียง
คอกควายวัวรัวเกราะเปาะเปาะเพียง รู้ว่าเสียงเกราะแว่วแผ่วแผ่วเอย
ฝูงวัวควายผ้ายลาทิวากาล ค่อยค่อยผ่านท้องทุ่งมุ่งถิ่นตน
